Izumi Katsuko: The last Assasin

"Izumi! Hintayin mo naman ako ate!" Sigaw sa akin ni Chiara kapatid ko...

Halatang pagod si Kayepatid... Hahaha buti nga...

"Tss.... Bilissan mo nga maglakad!"

Binelatan lang ako ni Chiara hahaha asar!

Nakarating na rin kami sa bahay namin... Nakakapagtaka naman ata... Bakit ang tahimik? Mapagkakamalan mo nga na haunted house ei.... Pero bakit hindi kami hinintay ni mama sa labas?

"MAAAA!" Tawag ko sa loob, walang sumasagot...

Pumasok ako at umakyat sa taas....

"Ma! Pa!" Sabi ko sabay takbo sa mama at papa ko na naliligo sa sarili nilang dugo...

"A-Anak... L-lumayo Na kayo dito...." Sabi sa akin ni mama na para bang nahihirapan

"Ma! Pa! Sinong gumawa sa inyo nito!" Sabi ko na mangiyak ngiyak na...

"L-Lumayo na kayo..." She mouthed the last words and.... Closed her eyes

"MAAAAAAA!" Sigaw ko

"Mama!" Sabay lapit ni Chiara

"Mama wag niyo po kami iwan!"

"Mama!" Umiiyak na kami... Pero... Hindi namin maibabalik si mama sa mga luha namin...

Makaraan ng isang araw umalis na kami sa bahay dala-dala ang mga gamit namin....

"Ate..." Sabi sa akin ni Chiara habang hawak hawak niya ang kamay ko.... Pupunta kami sa Pyier para pumunta sa Palawan... Ayoko man iwan ang bahay pero ito ang huling habilin ni mama....

"Wag kang matakot.... Kumapit ka lang sa akin..." At naglakad na kami papasok sa Barko

Madaming tao... Pero kaya namin ito...

Makaraan ng ilang oras nagsimulang Umuyog ung barko.... Malakas ang alon....

"Chiara! Gising!"

"Ate..." Tumatakbo kami sa Hallway ng barko at kumuha ako ng life jacket para kay Chiara.... Wala na iba pero kung mamamatay man ako... Mapapanatag naman ang kaluluwa ko kapag nakitang nakaligtas si Chiara...

Tumalon na kami sa dagat ng magkasama....

Marunong ako lumangoy pero si Chiara hindi....

Sa sobrang lakas ng alon... Nagkahiwalay kami...

"CHIARA!" Sigaw ko habang nagstrustruggle ako makafloat... Ang daming tao kanina... Pero parang ngayon ako na lang magisa sa gitna ng dagat... Wala na ang barko....

Di ko namamalayan na Nahimatay ako...

Pagkagisisng ko... Pinapalibutan ako ng Mga lalaki...

Bumangon ako at nakitang may isang lalaki na nakaindian seat sa dulo ng kama...

"Master! She's alive!" Sigaw ng isang lalaki

"Chiara! Chiara!" Sabi ko habang tumakbo palabas ng bahay at nakitang nasa tabing dagat ang bahay na tinutuluyan ko... Sumunod ung mga lalaki kanina.... Mga kasing edaran ko lang sila... At may hawak hawak silang katana.... Lumabas ang matandang lalaki at nagsalita...

"Walakang malay nang matagpuan ka namin.... Palutang lutang ka noon nang makita ka ni Abdul at Ji...."

"Chiara!"

"Wala kang kasama noong makita ka namin..."

Namalagi ako sa kubo noon ng maraming araw at nakikita sila Master Sasuke na nagsasanay at ang iba pang mga lalaki

Lumapit ako sa kanya...

"Master sasuke.... Maari niyo po ba akong turuan..."

"Maari pero hindi ka nababagay sa mga Ispada at Katana..."

"PERO GUSTO ko po talagang matuto!" Hininaan ko ng bahagya ang boses ko "please..."

Hinagisan ako ng katana ni Ji... Alam kong tuturuan niya ako....

Ngayon isusumpa ko, itaga mo sa bato mama, papa at Chiara.... Ipaghihiganti ko kayo...