•
•
•
Resurgence
(Yeniden Diriliş)
•
•
•
"Ve o eve döndü,
on sene önce öldürmeme rağmen."
•
•
•
UYARI
Bu kurgu içeriğinde bazı okuyucuları rahatsız edebilecek (şiddet, cinayet, kan, cinsellik, cinsel şiddet, madde kullanımı, psikolojik rahatsızlıklar, içsel çatışma ve gerçek dışı yansımalar vb.) unsurlar içermektedir.
!toxic lovers, toxic enemies!
•
•
•
Bölüm 1
✵目覚め✵
(Uyanış)
•
•
•
O zamanlar on yedi yaşındaydım.
Toydum, acemiydim.
Lakin toy olmanın bile bahane kabul edemeyeceği yanlışlar yapmıştım geçmişte. Mesela aklıma estikçe, küçükken oyunlar oynadığım sokaklara baktıkça "Ah eskiler..." diyemeyecek; bunu bile kendime çok görecek kadar unutmak istiyordum geçmişi.
Çocukluğum güzeldi oysaki.
Her küçük erkek çocuğu gibi arkadaşlarımla vakit geçirir, maç yapar, gece geç saatlere kadar saklambaç oynardım. Annem, babam eve gelmeden dönmem için sokağın bir ucundan bağırsa da umursamazdım, top peşinde koşturmaya devam ederdim. Tabii babam dönünce de evde koştururdum can havliyle.
Tüm bunlar on yedime kadardı tabi.
O yaşa kadar fark etmesem de artık çocuk değildim. Genç olmuştum. Yepyeni duygularla tanışıyordum. Bu duygular mahallenin güzel kızları için değildi tabi. Onlarla bir türlü anlaşamamıştım nedense.
O sırada mahalleye yeni bir aile taşınmıştı. Bir kadın vardı, iki de oğlu. Kadının adı Hyeshin'di. Orta yaşlarda olmasına rağmen pek yaşlı duruyordu o zamanlar. Bir de donuktu yüzü ilk taşındıklarında. Yorgun gibiydi her zaman.
Bir de oğulları vardı demiştim, değil mi?
Küçük oğlu Jimin küçükken çok yaramazdı. Hiç anlaşamazdık. Bizden tamı tamına 6 yaş küçük olmasına rağmen sürekli sürekli aramamıza girmeye çalışırdı. El kadarken bile pek baş kaldıran bir çocuktu. Küçülmüş de büyümüş derlerdi ya, o aynen öyleydi. Ama mahallenin teyzeleri, amcaları çok severdi onu.
Neşe saçıyordu her ne kadar tilt olsam da. Şimdinin aksine.
Şimdi sessiz sedasız olmuştu. Büyümenin olgunluğu demeyi çok isterdim ama yalan olduğunu bile bile söylemeye dilim varmıyordu pek. Çünkü biliyordum, abisinin kaybı neşesini de kaybettirmişti.
Tıpkı bende de olduğu gibi.
Bakıyordum da hâlime, 27 yaşındaki bir adama göre boş bir tenekeden farkım yoktu. Ne bir işim vardı, ne bir ilişkim. Eskiden top oynadığım arkadaşlarımla şimdilerde pek de görüştüğümüz söylenemezdi. Yaşıtlarım olmalarına rağmen benim aksime boy boy çocukları vardı hatta.
Benim ise, o çocuklardan bir farkım yoktu. Hala annemin babamın üç kuruşuna bakıyordum. Lakin öyle baba parası yiyen serserilerden değildim tabii. Evden çıktığım yoktu.
