Jungkook, salonun tam ortasında bağdaş kurmuş oturuyordu. Elinde ki çikolata kaplı bisküviyi kemirirken ortada dönen sohbeti dinliyordu.
"hyung, o emojiyi elli yaşındaki insanlar kullanıyor artık. Bana atmış olsaydın, mesajına hayatta dönmezdim."
Yoongi ona atılan lafla kafasını yavaşça telefondan kaldırıp taehyunga baktı.
"Sana atmadığım için şükret o zaman."
Taehyung alayla tek kaşını kaldırıp yoongiye tam cevap verecekken yoongi tekrar sözü devraldı.
"Tek bir kelime daha edersen kıçını tekmelerim senin!"
"Ne dedim ki sanki aaa! Şey yap diye şey edeyim dedim." Taehyung'un alınmışlıkla verdiği cevaba Jungkook gülmeden edemedi.
"Çok spesifik oldu bu yanıtın tae. Tebrik ediyorum seni."
"Sağol sende olmasan..." Tekrar yoongiye dönüp konuşmaya devam etti.
"Unutmadan notta edeyim aklıma. Yoongi hyung, şiddete meyilli diye."
"Olmayan aklınla bunu başarabilmen ne tatlı. Gelişme var en azından."
"Cidden ayıp oluyor ama hyung. Sanki düşmanına konuşuyorsun."
Yoongi onun cidden alınmadığını düşünerek sadece omuz silkti. Her zaman atışırlardı bu şekilde, ama onun cidden kırıldığını Jungkook çok iyi anlamıştı. Kafasını iki yana sallayarak ayıplarcasına abisine bakıyordu şimdi de, yoonginin hiç oralı olmadığını anlayınca pes ederek arkadaşına döndü. Üzülmüştü arkadaşı için.
"Hadi odama çıkalım. Dönem projesini tamamlarız." Taehyung, bu fikre yüzünü buruşturdu, ama sadece bahane olduğunu bildiği için ses etmedi.
İkili beraber odaya giderken yoongi onların arkasından jungkookun döktüğü kırıntılar için söyleniyordu. Takan var mıydı? Yoktu.
Jungkook bu düşüncesi yüzünden gülmeden edemedi.
_______________________
Bu ilk bölümü çerez niyetine yazdım.
İkinci bölümün daha uzun olacağından emin olabilirsiniz!! Veeeeeeee vote verirseniz bu kız çok daha iyi işler yapabilir......
Yani inşallah tek temennimiz o yönde
YOU ARE READING
Severim//Jikook
FanfictionTae: "Bir gün yanlışlıkla herkesin ortasında Jimin'e 'Hyung'um değil aşkımsın' falan dersen, seni tanımam."
