[Rawis Island #1] Paradise Lost On Me

Chapter 1

Viewing the night sky with the city lights makes my heart joy and free.

Ito ang kinalakihan ko ang syudad ng manila.

Kung saan nandito ang mga lahat para saken, ang magandang kainan, magandang mga lugar, magandang paaralan. 

Syempre my friends are here din.

Well, ang family ko ay nandito din sa pilipinas nasa cebu dahil nandoon ang aming business minsan pinupuntahan nila ako dito sa manila minsan out of town dahil sa meeting. Naiwan lang ako dito sa manila dahil kagustuhan ng aking lola, Wala na din magawa sila mommy and daddy doon.

I am an only child, kaya lahat ng gusto ko ay nasusunod. Doon lang kasi bumabawi sila mommy and daddy saken.

"Miya, look oh. What shade of lipstick kaya bagay saken? The red,nude or pink?"

Pinakita saken ni luna ang kanyang laptop oorder ata siya online.

"The red one is good on you luna" I smiled

"Ok! I will order it na" balik ni luna sa kanyang laptop at chineck out agad

I have two friends here in manila sila luna at shay. Simula nung highschool nung lumipat ako dito sa manila ay sila na naging kaibigan ko dahil pareho kami ng mga hilig, we love make ups, shopping, traveling, eating.

Well, tinatawag nga kami sa school na maarte kami. We're not, ganito lang talaga kami palibhasa di nila afford ang ganitong lifestyle, duh.

Eating my turkey sage danish, Blueberry streusel muffin with pineapple paradise drink while looking the view, dito ko masasabing I was lucky talaga to have them because nagkakaintindihan kami. They're like my real sisters.

"My god! The cashier is so bagal. I already repeat my orders how many times,lutang ata yun" pagtataray ni shay at nilapag ni shay ang mga inorder niya.

Umiling na lamang ako.

"So, where are we going sa bakasyon? Zambales, Dingalan, ilocos" Tanong ko pagkatapos Kong uminom

"Or..."

"Boracay" sabay sabay naming sabi at nagtawanan.

"1 week nalang bakasyon na natin so excited" kagat ni luna sa order niyang cake

"Wait, I will book na ah. 1 week tayo ah, para sulit na sulit natin tong bakasyon at makapag island hoping tayo" excited ni shay na kinuha ang cellphone 

Nagkwentuhan pa kami tungkol sa mga gagawin namen sa boracay.

Pagkatapos namen kumain ay nagpasya na din kaming umuwi na dahil may pasok pa kami kinabukasan.

Nasa loob na ako ng sasakyan at nakasandal ang aking ulo habang tinitignan ang mga makukulay na ilaw, mga tindahan at bahay sa labas.

Why I feel so lost?

Why I feel so empty?

Bakit parang lahat ng nasa paligid ko parang may tinatago? My lifestyle outside feels like a city lights. Makulay,nagniningning, Masaya. But inside it feels like a dark. There's no light.

Nasa akin na naman ang lahat, ok naman ako sa family, my friends are there pero bakit parang puzzle ako na may isang kulang na piraso para mabuo and I don't know what is it at where is it.

Natigilan ako sa pagiisip ng papasok na kami sa bahay.

Pagkapasok ko sa aming bahay ay naabutan ko si lola nasa sala at umiinom ng tsaa

"Good evening lola, bakit gising ka pa po? It's already 11pm" Tanong ko at nagmano

"Hinihintay kita, alam mo naman hindi ako makatulog pag wala ka pa dito " malungkot na sinabi ni lola.

Napangiti ako.

"So sorry lola, napahaba po ang kwentuhan namen nila shay and Luna, you know them naman po pag sila kasama ko. Tska lola you know, we have plan to go to boracay this coming vacation" Masaya kong sabi.

"Well that's good. Para makapag refresh kayo. Sige na hija, magpahinga ka na at ako ay matutulog na din".

"Ok lola, goodnight and I love you " halik ko kay lola at umakyat na sa aking kwarto.