Inangat ni Kath ang kaliwang kamay at nilaro-laro sa ilaw ang batong nakalagay sa pala-singsingan niya.
HIndi niya tuloy maiwasang tanungin ang sarili kung ganoon ba talaga ang mga mag.asawa.
Pagkatapos ng kasal nila pinalipat siya ng mga magulang nito sa bahay nila, binigyan siya ng sariling kwarto. Gaya ng dati wala pa ring pagbabago sa relasyon nila. Wala man lang ka-sweetan na nagaganap sa kanilang dalawa. Pinagbawal sa bahay ang public display of affection, mahirap na daw kung sakaling matuluyan na siyang mabuntis sabi ng mga magulang nila.
Naalala niya tuloy ang laking ginhawa ng mga magulang nila ng lumipas ang tatlong buwan na hindi lumulobo ang tiyan niya.
Paano naman kasi lolobo kung wala namang laman?
Napakamot siya ng ulo sabay lingon sa mga kasama niang nagaantay sa hallway.
"Kath, susunduin ka ba talaga ni Daniel ngayon?" nasabi ni Kiray, kaklase at kagrupo niya sa kursong nursing. "Alas-5 na oh, baka mamaya niyan hindi ka pala niya masusundo, sabay ka na sa amin?" alok nito.
"Hindi noh, NEGA ka ha? Darating un. Tsaka sigurado ako ngayon, malakas ang pakiramdam ko na darating siya." paniniguro niya dito.
Napaismid naman ito at nag make face.
"Weh di nga? alam mo kulang na lang sa asawa mo e pana, hilig mang-injian! o sige na Kath, mauna na ako sayo ha?"
"Ingat sis, bata ka pa!" asar niya dito.
"chusera! leggo!" sigaw naman nito habang pakwelang umalis.
Habang kumakaway napangiti siya sa komento nito. Magmula kasi ng tumuntong siya ng 2nd year napapadalas na ang pang.gabing klase niya at mga duty sa hospital. Hindi magpang.abot ang mga schedule nila ni Daniel. Kadalasan hindi siya nito nasusundo dahil pati ito busy sa mga projects nito sa kursong Architecture. Sa bahay naman tulog na siya o kaya naman tulog na ito kapag nadadatnan nila ang isat-isa. Na-mi-miss niya tuloy yung mga panahong kahit anong oras pwede silang magkita.
Lumipas din ang tatlumpong minuto bago niya naisipang huwag nang antayin si Daniel at umuwi na lang mag-isa.
Hindi bale may bukas pa naman, at magkikita din naman sila sa bahay, yun na lang ang dahilan niya.
Tumayo siya sa kinauupuan at nagsimulang ayusin ang mga libro.
"Miss pwede ba kitang tulungan?"
Napalingon si Kath sa nagsalita at umirap.
"Himala."
Nakangisi naman si Daniel habang kinuha sa kanya ang mga libro niya. Habang kinukuha nito ang libro hindi sinasadyang napatingin siya sa wedding ring nito.
Lihim siyang napangiti.
"Anong ngini-ngiti mo jan?" tanong nito ng magpangabot sila ng tingin.
"Wala naman... Ano ako baliw? ngumingiting mag-isa?"
Napailing ito pero nakangiti.
"Nalipasan ka ata ng gutom kakahintay sakin e."
Natatawang sumunod siya dito.
Habang naglalakad hindi niya maiwasang mapatingin dito. Sa mata ng batas at ng Diyos wala ng pwedeng maghiwalay sa kanila.
Naisip niya na hindi naman kelangang mahalin agad siya ni Daniel na gaya ng pagmamahal nito kay Julia. Kaya naman niyang mag-antay. Darating naman siguro ang pagkakataong iyon.
"you are staring at me..."
muntik nang mapatalon si Kath.
"Nope"
He glanced at her and gave her his most charming grin.
"Sinungaling na bata."
Hangang dulo ng buhok niya pakiramdam ni Kath nakikiliti siya.
"Kamusta naman yung project niyo? Tapos na ba?" pangiiba niya ng usapan.
"Hindi pa... dami pang dapat ayusin dun sa draft... Kakapagod nga e." reklamo nito. "Kath, masahe naman diyan."
"Ano? Dito?"
Nilingon nito ang paligid at ngumiti. Nasa common ground sila noon ng university at madaming taong naglalakad. Tumango lang ito at tumigil sa gitna.
Nahihiyang nilapitan niya ito. Kung noon walang malisya kung hawakan niya ito ngayon parang naiilang na siya.
"Dito?" dutdot niya sa balikat nito. Natatawang tinignan ni Kath ang pag-ngiwi nito.
"Oo. Ayusin mo naman, kakapagod kaya ang buong maghapong kakadrawing."
"tss.. pa.baby ka naman... ano naman ang drina-drawing mo aber?"
"Mga bahay... take note, detalyado dapat." pagmamayabang nito habang patuloy naman ang pagmamasahe niya.
"Kath, kung may bahay ka, anong gusto mong design?" natanong nito.
Tinigil ni Kath ang pagmamasahe. Napatingin siya sa likod ni Daniel.
"kahit anong klase ng bahay basta meron ka." bulong niya.
"Ano sabi mo?" lingon ni Daniel.
Umiling lang siya at pumu-westo siya sa harap nito.
"Wala! uhmm, dreamhouse ko?" nagisip muna siya saglit at nagsimulang sumenyas sa university grounds na parang doon itatayo ang bahay niya.
"Gusto ko ng puting bahay, malaking kusina, dining area, at sa itaas may kwarto ako, may guest room, may library, may playroom at bedroom na pang-bata." napatigil siya bigla at napatingin dito. Nahiya siya sa takbo ng isip niya.
"Go on.." he said while listening intently, hindi nito namalayan ang sinabi niyang kwarto ng mga bata.
Tumikhim siya.
Parang hindi naman nito napansin yung sinabi niya kaya nagpatuloy siya.
"Uhmm.. Gusto ko may terrace, viewing deck, a garden with landscape. Gusto ko din may outdoor swings and a slide para sa mga bata. Dapat may barbeque area and at bean shaped pool." she said dreamily.
Napatigil lang siya sa kakaimagine ng napansin niyang tumahimik ito.
"Bakit ikaw ano bang klase ang dreamhouse mo?"
"Yung kasama ung taong mahal ko." he said bluntly while looking straight ahead, not at her, but at Julia who was walking fast just a few feet away from them. She didn't even notice them from the crowd, she just kept on walking while Daniel kept on staring.
Dinagsa ng libo-libong karayom ang puso ni Kath habang sinusundan ito ni Daniel ng tingin.
Totoo nga pala na kapag nakalagpas ka na sa linyang naghihiwalay sa mga salitang mag-kaibigan at magka-ibigan wala ka nang pwedeng balikan.
Kailangang manatili ka sa lugar na pinili mo at tanggapin kung ano ang kalalabasan.
Lunukin ang lahat lahat ng resulta ng walang pakundangan.
Namalayan na lang ni Kath na namasa ang mga mata niya habang hawak ang singsing na noong mga sandaling iyon ay naging tanging bagay na nagdudugtong na lang sa kanila.