MEGAN'S POV
Bumaba ako sa tapat ng simbahan. This is it.. Ito na! Ito na iyong pinakahihintay ko! Ang ikasal sa mahal 'ko...
Mama is crying while caressing my hand. Napangiti tuloy ako nang hindi ko alam kung bakit. Nasa kanan ko sya at si Papa naman ay nasa kaliwa.
"I'm really...happy for you, anak," sabi ni Mama habang sumisinghot dahil sa sipon.
Papa chuckled. "Honey, talagang ikakasal na ang anak natin, wala tayong magagawa," he said then smiled at me. Finally, we're okay now.
Unti unting bumukas ang pinto. Napakagat ako ng labi ko sa liwanag na nakikita ko. Malaki ngunit pribadong simbahan, maraming chandelier. Pure silver and mga upuan, babasagin ang upuang nasa altar. May red carpet at dammit! I like it so much!
Malayo palang ay nakikita ko ng naluluha ang mommy ni Timi, nakangiti naman ng abot langit si Tito, ang daddy ni Timi. Si Klare ay katabi ni Adam, tapos na silang lumakad sa red carpet, malamang. Si Piper ay kinikilig sa tabi ni Jill at inakbayan. I...am...so...nervous!
"Anak, dosena ang anakin-"
"Papa, hindi ba't tatlo lang ang kasunduan sa MAEC?" Hasik ko ng pabulong.
Umiling sya, bahagyang nakunot ang noo ko.
"I don't care anymore, anak..."
Napangiti ako at tuluyang bumagsak ang luha sa aking mga mata. I've never been this happy!
"I am more than happy, anak, okay na tayo.." Dagdag niya pa at niyakap ako.
Nagsiiyakan ang mga taong naroroon. Napapangiting umiiyak si Mama sa akin, why she's always crying?
"OMG, anak! Ikakasal ka na talaga..." Bulong niya at niyakap ako ng mahigpit.
Masaya akong tumingin sakaniya, "I've never been this happy, Ma... Ngayon lang..."
"I know, I know. That's why I have never stop your feelings for him," she said, preferring to Timi.
Tinignan ko si Timi, ngayong malapit na sa amin at ngiting ngiti. Nag iinit ang gilid ng mata ko sa sobrang saya. Fuck it, pati si Timi ay naluluha.
Hinawakan niya na ang kamay ko. Humalik ako sa mga magulang niya bago tuluyang sumama sakaniya sa harap ng altar.
God knows how much I'm happy..
"Simulan na natin ang kasal..." Anunsyo ng pari at lahat ay nakinig sakaniya.
Naalala ko iyong panahon na tinataboy niya ako. Talaga namang parang isang daang kutsilyo ang sumaksak sa puso ko nang marinig iyon mula sakaniya! At napakasakit na marinig na pinapaalis niya ako dahil may misyon ako at hindi ako tulad niyang normal na tao lang.
I remembered times na hinahalikan niya ako, sobrang saya! Halos kabisaduhin ko ang features ng muhka niya habang hinahalikan ako and I am deeply in love with him!
Mula noon.. Hanggang ngayon.. Ikaw lang, Timi, hindi nagbago, Hindi magbabago, hindi ka mapapalitan ng kahit sino...
Nadurog niya ang puso ko noong panahong si Jessica pa ang mahal niya, nadurog ang puso ko nang malamang seryoso sya sakaniya, nasira ang pagkatao ko nang malamang nasasaktan ko siya!
And I fucking regretted it. Kahit maliit na bagay na nakapagpasakit sakaniya ay pinagsisihan ko. Alam 'kong alam niyang mahal na mahal ko siya, gagawin ko lahat! Lahat ng makakaya ko, para lang mapasaya sya.
Kung ang kasiyahan niya ay ang iwan ako, di ko siya pipigilan. Pero noong malaman kong mahal niya ako at seryoso siya, freaking shit, sinabi ko sa sarili kong hindi ko na siya pakakawalan, hinding hindi ko siya iiwan. I will not leave him... I will not hurt him...
"Stop crying, it breaks my heart.." Bulong niya, with husky voice. And dammit, swear, this man is my forever!
Umiling ako at lalong tumulo ang luha ko. "I'm just happy.. I've never been this happy..."
"I've never been this happy, too, my love. And effin' swear, I wanna hold you forever.."
Napangiti ako sa sinabi niyang iyon. Parang may humaplos ng puso ko. Parang lumundag sa saya ang sistema ko.
Nagpatuloy ang pari sa sinasabi at maya-maya pa ay sinabi niya nang magsabi kami ng vows....
At first, bago siya magsimula ay natawa pa siya ng bahagya.
"Naalala mo noong..sobrang playboy 'ko? Noong nagpapakatanga ka sakin, huwag lang kitang iwan? Sobrang pagsisisi 'ko..." He said with a teary eyes. Oo, naalala ko iyon. Naalala ko ang bawat detalye ng istoryang ito. "Iyong nagpakatanga ako sa iba at iniwan ka... Iyong sinaktan kita.. Iyong... Iyon iyong nakapagpa-guilty sa akin ng sobra. Sobra akong sising sisi, I want to punch myself while thinking of that. Sobrang tanga 'ko dahil sinaktan 'ko ang tulad mo..." This time, tumulo ang luha niya. Agad kong hinawakan ang pisngi niya at pinalis iyon. It breaks my heart, stop crying, my king. "Pero alam mo iyo g narealize 'ko? Mahal pala kita! Mahal na mahal... Noong malaman 'kong kayo daw ni Yohan, sobrang inis at selos ang naramdaman 'ko. Kapag iniisip 'ko iyon, parang sinasaksak ang puso ko! Pero sino ba ako? Ako ang nanakit sayo.. Ako ang sumira sayo, tapos magagalit ako kapag ayos ka na sa piling ng iba? I'm too selfish..." Kitang kita ko ang pagsisisi sakaniyang muhka. Tinitigan ko siya na para bang kaming dalawa lang. "Pero ngayong hawak na kita, hinding hindi na kita bibitawan pa, pinapangako 'ko sayong aalagaan kita at hindi pababayaan, kayo ng magiging anak natin.. Mahal kita, mahal na mahal, Megan, nangangako akong hindi ka iiwan sa hirap at ginhawa.." He held my hand and I saw the ring slipped in my finger.
Napakagat ako ng labi upang hindi magpakawala ng hikbi. Hindi ko alam, pero emosyonal ako. And I want him to stop crying! Nahahawa ako!
"Ako.. Ako si Megan, ang tangang umibig sayo mula noon hanggang ngayon.." Natawa ako sa sinabi ko pati ang mga imbitado. "Nasaktan mo ako pero kahit kailan hindi ko naisip na maghiganti sayo, sobrang saya 'ko noong malaman 'kong nagseselos ka pala sa amin ni Yohan! Alam mo bang libo-libong mura ang tinanggap ni Yohan noong malaman kong halos mamatay ka sa selos?" Natawa ang ibang nakikinig samin. Rinig ko ang tawanan sa likod. Maging ako ay natawa rin. "Pero... Ngayon, hinding hindi na ako gagawa ng bagay na ikaseselos mo. At pinapangako 'mo sayong mamahalin kita, hanggang kamatayan, ikaw lang.. Mahal na mahal kita, Timi Jake Montefiore, ikaw lang mula noon hanggang ngayon, hindi nagbago, hindi magbabago, hindi ka mapapalitan ng kahit sino."
Sinuot ko sakaniya ang sing sing at pareho kaming napangiti.
"You may now kiss the bride.."
Tinanggal ni Timi ang naharang sa muhka ko at unti unting hinalikan ang labi ko.
It was a swift kiss by my husband. He's my husband now. Wala ng makakapigil roon.
I've never been this so happy, and I've never regretted that I love Timi, di ko pinagsisihan na mahal ko siya at pinaglaban ko siya sa pamilya ko. Sa ama ko. Sa buong angkan at sa kabila ng pagiging MAEC ko. Ngayon ki lang napatunayan na kapag nagmahal ka, lahat kaya mong gawin, lahat kaya mong tiisin, lahat kaya mong isakripisyo kasi mahal mo.
That's what love can do...
--
To be continued
EPILOGUE IS NEXT.
VOTES AND COMMENTS