Shadow // Jenlisa

1. Bölüm (Giriş)

Hızlıca koşuyorum. İki adım ilerisinde durmam gerekiyor, durmalıyım. Her adımımda hızlanmaya başlıyorum. Nefes nefese kalıyorum hızlandıkça. Ama duramıyorum.

Neredeyim? Birden kendimi burada nasıl buldum?

Upuzun dar bir yoldan ilerliyorum. Sağ ve solumda çalılıklar var. Neden duramıyorum? İlerlediğim her yerde ayak izlerimi görüyorum. Kırmızı renkte.

Arkama bakıyorum. Gözlerimi oradan ayıramıyorum ama hiçbir şey yok. Göz kapaklarım ağırlaşmaya başlıyor. Kapamak istiyorum ama sanki vücudum bunu istemezmişçesine diretiyor.

Tüm vücudumu bir güç sarıyor, itiyor beni. Ama artık nefes alıp vermekten yorulmuş hâlde zorluyorum kendimi. Yol dümdüz ve sapacak hiç yer yok. Bacaklarım durmuyor.

Ben devam ederken ayaklarımın altındaki tabakalar birden kırılmaya başlıyor. Ne olduğunu bile anlamayarak çığlık atıyorum.
Ama artık çok geç çünkü çoktan aşağı düşüyorum.

Bağırıyorum ama beni kimse duymuyor.
Çığlık atmaktan boğazlarım acıyor, çok korkuyorum. Neden kimse beni duymuyor?

Etrafımı kaplayan duvarlara ilerliyorum. O kadar çok sinirleniyorum ki ellerimle duvarları yıkmaya çalışıyorum. Sonra ise gerçekten duvarlar yıkılmaya başlıyor.

Boğuk bir ses yankılanmaya başlıyor. Sesten irkiliyorum ama daha iyi anlamak istiyorum.

Ses daha da boğuklaşıyor ve bir şeyler söylüyor.

Duymuyorum.

Ses; benim duymadığımı anlamış gibi sözlerini tekrarlıyor.

"Kurtar beni."

Bu sözü tekrarlayıp duruyor.

"Sen kimsin?!"

"Dediğimi yap."

Korkularım derinleşmeye başlıyor. Etrafıma bakınıyorum. Bu da kim? Onu neden kurtarmamı istiyor?

"Neredesin?"

"Beni göremezsin."

"O zaman bunu nasıl yapacağım?"

"Yaparsın. Sadece içindeki sesi dinle."

"Ne? Benimle dalga mı geçiyorsun? Sen kimsin dedim!"

"Eğer çok fazla öğrenmek istiyorsan yakında  bunu kendin anlayacaksın. Şimdi gözlerini aç ve dediğimi yapmaya çalış."

Güldüm.

"Çok komiksin. Ben çocuk değilim git başkalarıyla eğlen."

"Şu an rüyada olduğunun farkında değil misin?"

"Ne saçmalıyorsun?"

"Daha fazla uzatma ve ben üç dediğimde burada gözlerini kapatacaksın ve gerçeğe uyanacaksın. Eğer yapmazsan; ikimiz de burada ölürüz. Anladın mı?"

"Beni rahat bırak. Eğer kimsen kendi işine bak. Şu an çıkmam gereken tek bir yer var o da bu düştüğüm çukur. Saçma oyunlarınla uğraşamam."

"Öyle mi? Söyle bakalım o kadar yolu nasıl koştuğunu hatırlıyor musun?"

Sorduğu bu soruya cevap bulamadım. Ve bir anda aklımda oluşan boşluk yüzünden afalladım.

"Gördün mü? Bilmiyorsun. Peki ya adını? Bana adını söyle."

"B-ben adımı bilmiyorum."

"Yaşadığın yer? Arkadaşların? Ailen? Görünüşün? Bunlar hakkında bi bilgin var mı?"

Sesin sorduğu sorular beni kendime getiriyor. Çünkü gerçekten beynim bomboş. Ben kimdim? Burada ne işim var? Sanki hafızası tamamen gitmiş biri gibi hissediyorum. Bunun yeni farkına varıyorum ve sinirleniyorum.

"İşte böyle. Ama sana hiçbir bilgi veremem. Aslında şu an olduğun bedenin bir sahibi var."

"O zaman ben neden buradayım?"

"Sana detay veremem. Şimdi asıl yere geliyoruz. Dediğim şeyi yapacak mısın?; Yoksa bizi burada öldürecek misin? Zaman tükeniyor."

Bir de süre mi var?

"Tamam yapacağım. Bir daha anlat."

"Sen şu an bir rüyadasın. Bu yüzden gözlerini kapatacaksın. Oh, bak söylemeyi unutuyordum. Bir de kapatırken sakın kötü bir şey düşünme. Eğer düşünürsen... uyandığında beğenmeyeceğin şeylerle karşılaşacaksın. Ve... gözünü açtığında iş bitmiyor. Çünkü orada da bazı şeyler hakkında hiç bilgin yok. Kendin öğreneceksin. Her şey adım adım. Burayı unutabilirsin; ya da bazı şeyler aklında kalabilir sadece. Unutma. İkimizin kaderi senin elinde."

"İkimiz?"

"Her neyse. Zaman bitmek üzere, hadi!"

Gözlerimi hemen kapıyorum, derince nefes alıp veriyorum, güzel düşünüyorum, beynimi yormuyorum...

Ve hazırım.

•••

Gözüm yavaşça aralanmıştı.

Bir dakika ben az önce?

Gerçek miydi?

_____________________________________________

Merhaba. Bu benim ikinci kitabım. Umarım ilerleyen zamanlarda kitap hoşunuza gider. Fazla uzun bir kitap olmayacak haberiniz olsun. Çerezlik kitap olacak yani ama güzel olur umarım.

Diğer kitabımı yarıda bırakmadım merak etmeyin. Ama aynı anda başka kitaplar yazmak da istiyorum.

Bu bölümü bilerek çok kısa yaptım çünkü giriş gibi düşünün bunu. İlerleyen zamanlarda uzayabilir yani.

Neyse fazla uzatmayayım. Sizi çok seviyorum, kendinize iyi bakın.💖