Isang buhay na puno ng pagdurusa ang sinapit ng prinsesang si Raven matapos sakupin ng sakim na Reyna Jelouse ang kaniyang kahariang sinilangan-ang kaharian ng Maharlika. Sa pagpaslang sa kaniyang ina at pagkakabilanggo sa kaniyang ama, naiwang luha...
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
"Dumating na ang itinakdang tagapangasiwa ng kapayapaan. Nararamdaman ko na ang puputol sa sumpa. Nararamdaman ko na rin ang tinig na kikitil sa lahat ng anyo ng kasamaan.
Ang babaeng ito, na hahamunin ng mga pagkabigo at isisilang sa marahas na mundo ay babangon upang wasakin ang bawat bakas ng kabuktutan.
Siya nga, ang isa sa pinakamakapangyarihang mandirigma na balang araw ay tutuparin ang propesiya na matagal kinasabikan."
Sa isang natatanging mundong puno ng hiwaga at kababalaghan, kailan nga ba mararanasan ang purong kasiyahan?
Isang mundong binalot ng misteryo, na sa bawat sulok ay may lihim na bumubulong. Masasagot pa kaya ang lahat ng ito? O mananatiling tanong na lamang sa hangin?
Lahat ba ng lihim ay may hangganang maibubunyag? O may mga lihim na itinakdang manatiling nakatago habang panahon?
At kailan nga ba sasaya ang isang prinsesang isinilang na may korona ng mga luha at tronong gawa sa paghihirap?
Kailan matatapos ang kanyang bangungot?
Kailan tutuldukan ang lahat?
Binayaan. Ito ang mundong hitik sa kapangyarihan. Puno ng kasaganahan at kapayapaan ang lahat ng lupain. Namumunga ang bawat halaman nito ng pagkakaisa at pagkakapantay-pantay sa lahat ng antas ng nilalang na namumuhay dito.
Ngunit sa kabila ng mala-paraisong ganda ng mundong ito, lalabas ang kabuktutan mula sa mga sumpang babalot at maghahasik ng lagim.
Sa kaharian ng Maharlika, na noon ay dinadakila at itinuturing na sentro ng mundong iyon, nakatayo ang palasyong gawa sa ginto at naninirahan ang mga nilalang na nilikha ng mga bathala bunga ng kabanalan.
Silang mga nilalang na mula sa lupaing iyon ay napagkalooban ng kakayahan na gamitin ang kalikasan upang makakuha ng kapangyarihan na hindi maaabuso.
Sa mundong ito, ang kalikasan ay hindi lamang tiyak na humihinga, mayroon itong kaluluwang nakababatid kung ang isang nilalang ay nararapat sa kadakilaan o nararapat parusahan.
Ang balanse ng Maharlika ay napananatili sa pamamagitan ng nag-iisa at kauna-unahang reyna nito—si Yuva Sinagtala.
Ang bathalang lumikha sa mga nilalang ay hindi tiyak ang pagkakakilanlan. Tanging ang alam lamang nila, dahil kay Sinagtala ay naipaabot ang mensaheng may mga bathalang lumikha sa kanila at may mas nakatataas sa mga nilalang na ito na kanilang dapat sambahin.
Nasa dugo ni Yuva (Reyna) Sinagtala ang kadakilaan ng bathalang gumawa sa kaniya. Ang kaniyang kasuotan ay purong kalinisan at ang mukha ay mala-anghel na maituturing sa ganda—kumikinang siya na parang nakaaangat sa lahat. Ang kaniyang katawan ay nagtataglay ng kabanalan—isang uri nito na hindi kasing-taas ng mga bathala ngunit mas mataas naman sa mga pangkaraniwang nilalang.
Si Yuva Sinagtala ay hindi maaaring magkaroon ng anak kung kaya't pinili niya ang sanggol na may pinakadalisay na pagkakakilanlan. Matapos ang pamumuno ni Sinagtala, ipinagkaloob niya sa kaniyang anak na ampon ang korona—iyon ay si Salvenya.
