CHASING SUNSETS (COMPLETED)

Prologue

A/N: Copyrights are strictly PROHIBITED.

Just wanted you to know that, This is a work full of Fiction, Names, characters, places, countries, events, and incidents are all a product of the author’s imagination. If any resemblance to an actual human being is purely a coincidental and I wanna apologize for that.

This story includes mature contents and may not be suitable for young audiences pero kapag malawak isip mo gora ka na 😉😊. Read at your own risk.

If ever may typographical and even grammatical errors, I sincerely apologized bc this story is unedited.

----

People may have wondered, I’m just a second choice to you.

Always a SECOND CHOICE.

Di ko nga din alam bakit ako pa yung pinili mong makasama sa dami ba naman ng nagkagusto na sayo at naging nobya mo. Imagine I stayed by your side no matter what.

JM JAVIER lang naman ang pangalan mo starts with letter J but you gave me shit.

Lumalayo ako sayo kaso ikaw tong lapit ng lapit ‘yon bang bumaliktad ba yung nararamdaman ko sa ‘yo yung umayaw na ako sayo kasi wala na.

Wala na akong pag-asa.

Kasi ayon naging masaya ka na sa iba na hindi mo man lang binibigyan ng halaga ang mga ginagawa ko sa ‘yo.
Pero nung lumayo na ako sayo bakit ganon? Diba ayaw mo? Ayaw mo sakin kasi iba ako iba ako. Kasi ‘yong atensyon mo na asa ibang tao? Di ako akmado  sa mga tipon ng mga babaeng gusto mong maging partner mo.
Pero bakit ganun gulong gulo na ako. Tapos na wala na akong pakeelam sayo ni hindi na kita gustong pansinin.

Sawa na ako.

“Oy” sabi niya diko alam kung ako ba yung kakausapin niya o iba basta ang alam ko di ako kumibo kasi wala na talaga. Pero may pake parin ako. No choice yung puso ko etong sumisigaw eh. Talo na ako. Pero di parin ako kumibo.

“Oy” biglang kumalabit. At lumapit at tinignan ako para mapunta ‘yong atensyon ko sa kanya.

Tangina naman netong JM na ‘toh ang epal.

“Bakit?” Sabi ko nang wala ng excitement sa aking mukha. Ayoko ng umasa. Kasi alam mo Jm ang sakit. Ang sakit umasa ng alam ko naman wala akong pag-asa sobrang tanga ko kasi pinilit ko dati Oh ngayon sinu ang talo? Diba ako rin naman? Kasi wala akong kawalan sayo.

He end up following me. Sa lahat ng gawain ko. Hindi ko alam kung trip niya lang ba ‘toh dahil ‘yon nga wala na siyang mapagtripan.

Hey, I’m not a small girl na hindi alam kung saan pupunta and who are you to do that for me? Nakuh!! wag ako ginaganito mo kasi ayoko na talaga. Ilang beses mo na bang pinamukha sakin na hindi tayo pwede

well hindi mo sinabi harapharapan pero sinabi mo sa mga barkada mo wala lang ako sayo At nararamdaman ko rin iyon.

“JM, will you stop? Kasi pagod ako.” I said and turned my direction towards him.

Yep, I know I sort of am aware. Dinadamdam ko kasi lahat kaya masakit. Hindi siya umimik nang wala man lang siyang sinabi at iniwan ako.
Shit. Umuulan na naman at wala na naman akong payong. “Nice Nice.”  Inis na sabi ko sa sarili ko.

Nag hanap ako ng supot sa aking bag para isusupot ko nga mga libro ko. Mas okay nang ako etong mabasa kesa naman itong mga aklat. Habang asa part na ako na mauulanan na tinignan ko iyong part na tatakbuhan ko. Kaya ko toh. Tinignan ko iyong sa may Catwalk na masisilungan uli ako.

Tumakbo ako.

Pati ba naman yung White shoes at White socks ko basa na.

“Shit.”

Paano ba iyan kasi halos talagang mababaha nga iyong department. Eh paano di inaayos iyong pagdaluyan ng tubig. Kami nalang mag aadjust. College na kami Waterproof pati gamit WATERPROOF.

“Pati ba naman payong wala ka nun?”
Habang tumatakbo ako may tumabi sakin at isinilong ako sa payong niya. Boses palang kilalang kilala ko na. Tumuloy parin ako sa pag lalakad ko ng makita kong palapit na ako sa Catwalk.

Pag kasi sa catwalk na ako mag lalakad deretso na iyon papunta sa gate. Tapos less hassle narin. Pero mas malayo nga lang.

Nang makarating na ako sa Catwalk pinagpag ko na muna iyong uniform kong basa. Mag kakasakit na naman ba tayo sa ganitong sitwasyon Aly?
Hinugot niya iyong kamay ko at inilagay iyong payong niya doon. “O ayan! You can borrow my umbrella na muna.”

“Pano ka Javier?” sagot ko sa kanya. Nang pabalik na ulit siya sa building namin.

“Makikihits nalang ako kila Jano. You don’t have to worry.” Ginamit niyang pag silong iyong libro niya. Specifically, iyong MCN na book niya. HAYOP PARIN EH.

I didn’t have the guts to say thankyou.

We graduated as Nursing students. Nag apply na nga ako sa Saint Lukes Hospital since na hire ako akma iyong average ko sa mga kinukuha nila. Si Jm naman sa ibang hospital pero malapit din sa St. Lukes. Oo till now he keeps on teasing me tas ayon na nga since alam niya lahat ng plano ko Hindi pa ako pinapabayaan

🥀🥀🥀🥀🥀