INTRO

120 1 4
                                        

"Ayaw ko na," matigas at walang emosyon kong sambit sa kausap ko.

Hindi lang ang tono ko ang naninigaw kung hindi pati ang mga kalamnan ko, na tila ba naging alerto ang mga senses sa kung ano ang isasagot niya.

Damn, this is so nauseating.

Tila ba may tumutusok sa mga eyeballs ko na nakatingin sa kawalan habang hinihintay ang response niya.

Hinihiling na sana, hindi siya papayag.

Nagmamakaawa na ako sa isip ko na tumanggi siya.

Na ipaglaban niya ako.

Na ako naman ngayon yung piliin niya. I know, I sound desperate but I can't help it, Mahal ko e.

Parang ang tagal ng oras, bumagal lahat sa paligid ko at wala na akong iba pang marinig maliban sa bilis ng pag pintig ng puso kong alam kong maaaring mawasak maya-maya lang.

"Uh, sige. Yun ang gusto ng mama mo e. Wala tayong magagawa." monotone ang tinig ng kausap ko.

Fvck, yun na 'yon?!

Angg cliche man pero, tngina, please tell na na nabingi lang ako. Na namali lang ako ng rinig. What the hck?!

Nahihirapan na akong huminga, dun ko lang nalaman na kanina pa pala ako nagpipigil ng hininga.

I'm so stupid! I shouldn't have expected that much from him.

Why did I even do that?!

I shouldn't have done that imbecility.

I shouldn't have fallen in love.








*^*^*^*^*^*
Ang mga pangalan, lugar, pangyayari, kalandian at kaharutan ng mga tauhan sa istoryang ito ay iilan lamang sa mga walang saysay na produkto ng mapagpanggap na author. Alin mang pagkakahawig ng mga nasabing turan ng author ay hindi sadya at malamang sa malamang ay nagkataon lamang.

CHAROT. Ang mga karakter at pangyayari sa istoryang ito ay may kinalaman ngunit hindi diretsahang kumakatawan sa mga kaibigan ko. Slight lang.

Maniwala kayo kay Kuya Kim!
Mag-aral nang mabuti upang buhay ay bumuti.

Breathless Where stories live. Discover now