before you go babe

my first and last

  Hayat siz hiç beklemediği anda yüzünüze yumruğunu geçirir derler. Ne kadar güçlü olursanız olun asla baş edemeyeceğiniz yerden öyle güzel sallar ki o yumruğu başınızı kaldırıp aynadaki halinize bakmaya bile mecaliniz kalmaz.Bizim hikayemizin başlangıcı bu değildi ama sonunu getiren de bu oldu.Sana söz verdiğim gibi sevgilim,hikayemizi dünyaya duyurmak için burdayım...

~

  Sıradan bir hayat yaşayan sıradan bir öğrenciydim.Zaten sonu acı biten tüm hikayeler de böyle başlamaz mıydı?Kore'de her okulda görebileceğiniz beyaz üniformalı,küçük bir arkadaş grubu olan uzun boylu bir lise öğrencisiydim.Şimdi oturup düşünce onunla tanışmadan önce silinip gidecek biriydim.Bu dünyada iz bırakamayacak değil ama buna cesaret edemeyen biri.

  Onu ilk ve son olarak hastanede gördüm.Bizim hikayemiz başladığı yerde bitti.Bazen bir insan ile gözlerin buluşunca onun ilerki yaşamında yer edineceğini hissedersin,o an onun tüm hayatım olacağı aklımın ucundan bile geçmemişti.

  Küçük arkadaş grubumun üyelerinden jongin diz ameliyatı olduğu için hastanede kapısının önünde içeri girmeyi bekliyordum.Karşı duvara yaşlanmış duran kısa boylu ancak sert görünen çocuk ile bir an göz göze geldim.Gözleri duygudan arınmış gibi bomboş bakıyordu.İlerde aslında onun da benden ne kadar etkilendiğini öğrenince şok olacağım kadar boş hem de.

  O gün deli feci yağmur yağarken ben ve arkadaşlarım çıkıp gitmiştik.Benim ise aklımda o güzel gözlerin sahibinin eve nasıl gideceği dönüp duruyordu.Onu tekrar görüp göremeyeceğimi bile bilmiyordum.Suho'dan aldığım bilgiye göre Jongin'in bir arkadaşının kuzeniydi.Jongin taburcu olur olmaz ilk işim o küçük kumral çocuğun ismini öğrenmek oldu.
 
"Baekhyun" dedim kendi kendime demek baekhyun ha adın?Onu nerde ve nasıl tekrar görebileceğimi bilmiyordum tek istediğim tekrar görmekti.
~

  Adeta ne yapacağımı bilemeden onun da beni bulmak istemesini diliyordum içten içe.Bulmak istemesini ve adım atmasını.Kendi kendime paranoya yapıp korkmuyor da değildim."Ya göründüğü gibi biri değilse?","Ya erkeklerden hoşlanmıyorsa?","Ya da daha kötüsü gerçekten göründüğü gibi biriyse ve aşırı sertse?". Düşüncelerimi aklımdan savuşturup önümdeki çizime odaklanmaya çalıştım.Aklımın bir köşesinde ismi dönerken zor da olsa bir şeyler karaladım.

O kumral çocuğu görmemin üzerinden aylar geçmişti.Mevsim sonbahardan kışa donerken iyice umudumu kesmiştim.Ara sıra bir kaç kız bana hediyeler ile aşk mektupları getiriyordu.Arkadaşlarım erkeklerden hoşlandığımı bilmedikleri için neden hiçbirini kabul etmediğimi sorgulayıp duruyorlardı.Aklımı o güzel çocuktan alabilirsem hayatıma odaklanmam daha kolay olacak gibiydi.Ya da ne bileyim aklımı alıp gitmek yerine yanımda olsaydı keşke.Kafamda kurduğum senaryolar kızgın kyungsoo'nun sesi ile yarıda kaldı.Bir şeyler anlatırken dinlenmemekten nefret ederdi.Gözlerinden ateş çıkarken, kyung sinirle son bir kez gözlerime delici bakışlar atarak önüne döndü.Anlattığın şey her neyse önemli olmalıydı.Bu kadar sinirlenmesi normal değildi.Sonunda bir şekilde öğreneceğim için üzerinde durmadım.

Pazartesi gelip okul yeni bir haftaya girdiğinde,kyungsoo'nun dikkatle dinlemediğim için sinirlendiği olayı anlamıştım.O burdaydı.O kısa boylu güzel çocuk 'Baekhyun' benim sınıfımdaydı.Eğer o gün Kyungsoo'yu dinlemiş olsaydım Baek ile arkadaş olduklarını ve haftaya bizim okula nakil olacağını biliyor olurdum.Tanrı'dan başka bir şey dilesem olur muydu acaba diye düşündüm.Daha sonrasında ondan daha çok isteyeceğim bir şeyin olmadığını farketmem uzun zamanımı almamıştı.Öğle tatiline kadar gözlerimi çekmeden onu izlemiştim.Sınıfta kızlardan çok erkeklerin ilgisini çekmiş gibi duruyordu.En başta da benim.Nasıl yapıyordu bunu bana bilmiyorum ama onu tanıdığım andan beri üzerimdeki etkisi vücudumun her zerresine işlemişti.