"Mezarlar neden tek kişilik sanıyorsun? Herkes tek başına bu hayatta."
°°°°°°
Hayatın herkese eşit davranmadığını çok küçük yaşta, suratıma vurduğu tokatla öğrendim. Elimden anne babamı aldığında, tüm yaşıtlarım dışarıda eğlenirken ben yaşlı büyükanne ve büyükbabama yemek yapmaya çalışırken öğrendim.
Zordu, çok zordu. Para kazanmaya çalışmak, aynı zamanda da okulu devam ettirmeye çalışmak çok zordu. Hayatın herkese seçim hakkı sunmadığını da ben tam burada öğrendim. Para kazanabilmek için yaptığım devamsızlıklar yüzünden okuldan atıldığımda. Tam o anda.
Şimdi 21 yaşında elinde kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış genç bir kadının, tek başına anne babasının katilini bulabilmek için çıktığı bu yolda yaşadıklarını okuyacaksınız.
Hikayeme hazır mısınız?
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Akuma
Fanfiction"Sen kendi yıldızlarını vücudunda taşırken bir şeyi hep unutuyorsun." Attığı her adımda üzerime doğru gelmeye devam ederken en son karşımda durdu ve kafasını eğip kulağıma doğru fısıldayarak konuştu. "Sen kara deliğini de vücudunda taşıyorsun. Hem d...
