Uncolored

Prologue

Lyra Atienza

Kung bibigyan man ako nang isang hiling ang tangi ko lang mahihiling ay, "Sana na lang ako nabuhay sa mundong ito, Kung lahat na lang ay ipagkakait sa akin. Di ko kailan man hinangad na makita ang pisteng mundong ito, Kung sa pagmulat nang aking mata ay puro sakit Lang Ang aking madarama. " Ilang ulit ko ding sinubukang patayin ang sarili ko pero Hindi ko magawa. Ang lagi Kong tanong "Bakit?" Nang madapo ako sa isang simbahan isang Gabi habang akoy naglalakad, Hindi mawari Kung saan ngaba ako patungo, minsan kong tinanong ang diyos. " Ikaw, bakit mo to ginagawa sa akin? Anong dahilan mo ? Sabihin mo sakin? Sa tuwing akoy magpapakamatay bat laging di na natutuloy? Ano ba talaga ang dahilan mo! Sumagot ka" Ilan lamang Yan sa mga katagang binitawan ko sa harap mismo ng mga rebulto sa simbahan. Minsan nanaginip ako isang gabi, na tila Ang saya saya ko kasama ang pamilya ko. Kahit papano naramdaman ko ang pakiramdam nang masaya. Pero tila hanggang doon Nalang ang lahat.

   Sa dami kong pinag daanan sa buhay ang natutunan ko Lang ay " learn to fight and stand on your own, even the worst thing keeping you down because there is always a hope that will light your way. And it will lead you to the best way and better life of yours"