Snap Out of It | chanbaek

coke

- A więc, dzisiejszy wieczór chciałbym zakończyć piosenką Snap Out Of It , co wy na to? - powiedział pewnie do mikrofonu Chanyeol, na co publiczność zaczęła wiwatować. Mężczyzna uśmiechnął się, po czym reszta zespołu zabrała się do grania dobrze im znanej melodii.

What's been happening in your world?
What have you been up to?

Gwiazdor zaczął wykonywać piosenkę. Początek zaśpiewał powoli i spokojnie,  następnie przechodząc do coraz bardziej dynamicznych tonów.

I heard that you fell in love or near enough
I gotta tell you the truth yeah

Śpiewał dalej tak, jakby czuł każde wypowiedziane słowo. Tworzył sztukę poprzez zwyczajne słowa łączące się z energiczną melodią wygrywaną przez gitary elektryczne, co tworzyło dynamiczny, najczęściej odtwarzany kawałek. Snap Out Of It puszczane było dziesiątki razy przez najlepsze stacje, mimo to utwór ten zawsze zdobywał największa aprobatę publiczności.

If that watch don't continue to swing
Or the fat lady fancies having a sing
I'll be here waiting ever so patiently for you to
Snap out of it

- Kochani dziękuje wam za dzisiejszy wieczór. Byliście wspaniali! - rzekł Chan radośnie do mikrofonu po skończonym występie schodząc ze sceny otoczony blaskiem reflektorów i oklaskami tłumu.

*

Niedługo później Chanyeol siedział na skórzanym fotelu vana, zaciągając się trującym dymem z papierosa. Jeszcze chwilę temu był na scenie niczym Apollo, jako obiekt pożądania, podziwiany przez tłumy. 
Był inspiracja dla ludzi młodszych i tych starszych, z całego świata. Tego lata na ustach każdego prezentera radiowego było właśnie nazwisko Parka Chanyeola. To był jego złoty rok, debiut, w którym zagrał więcej koncertów, niż by się spodziewał w całym swoim życiu.  Pomimo tego wszystkiego nie mógł skupić się na świętowaniu. W jego głowie krążyła tylko jedna myśl. To, czego tak bardzo pragnął było jednocześnie tak blisko, ale tak daleko.

Automatycznie wyjął z kieszeni nieco pogniecione zdjęcie. Było one wykonane polaroidem, a na nim młoda dziewczyna uśmiechnięta od ucha do ucha. Miała kosmyk ciemnych włosów założony za ucho i bardzo miłą twarz.  Niebieskie tęczówki były wpatrzone prosto w aparat, a na sobie miała tylko niebieska koszulę.
Zaciągnął się ponownie, a szary dym przyjemnie wypełnił jego płuca. Starał się powstrzymać łzy, nalewając do szklanki whiskey. Po chwili do auta wsiadł Luhan, który był gitarzystą i jego najlepszy przyjacielem. Chanyeol momentalnie otrząsnął się, udając, że wszystko jest w porządku.
— Channie, wszyscy nas kochają! Ledwo udało nam się uciec od paparazzi! — Powiedział w drzwiach basista - Jake. — Musimy to wieczorem uczcić w jakimś barze!
— Ja jestem za. — Oparł Chan ucieszony myślą, że dzisiejsze smutki utopi w alkoholu.

*

Nie minęła nawet godzina, gdy zespół zatrzymał się w pobliskim klubie. Miejsce te nie było jakoś szczególnie ekskluzywne. Dominowały tam kolorowe światła i tanie drinki, a muzyką zajmowała się jakaś niszowa banda, której wokalista wykonywał właśnie jakąś wesoło brzmiącą piosenkę o miłości. Grywały też tam zespoły coverowe, czymś zaskakującym nie było fałszowane Smells Like Teen Spirit.
Mimo wszystko to właśnie były klimaty Chanyeola. Gdy przekroczył bramki ujrzał mężczyzn w skórzanych kurtkach i skąpo ubrane kobiety. Czuł do takich miejsc swego rodzaju nostalgię. Do jego uszu doszła słabo wykonana, aczkolwiek bardzo klimatyczna melodia. Od razu przypomniał sobie swoje początki, gdy z chłopakami łapali się czego popadnie by tylko zarobić.