Saat geç olmuştu. Üstüne üstlük bir de yağmur yağıyordu.Biliyorum, yağmur da yürümeye bayılırım ama şuan sadece eve gittiğimde hissedeceğim şeyleri düşünüyorum.Beni kasıp kavuran o hissi hala içimden atamamışken bir de üzerine evde beni bekleyen ablamla takışacaktım. Yaptıklarım doğru muydu bilmiyorum ama sonuçlarının iyi olacağına inanıyorum.Tabii ablamın buna ne diyeceği de önemli.Hayal edebiliyorum bana yaşatacağı şeyleri.Çünkü artık alıştım , insanlardan "LOSER" damgasını yemeyi.
Aklımda hala bana baktığında hissetiğim o eşi benzeri olmayan duyguyu atmaya çalışırken eve geldiğimi fark ettim.Kapıyı yavaşça tıklattım. Ama kapıyı açan olmadı. Şüphelenmeye başlamıştım.Ablam asla böyle yapmazdı.En kötüsü de anahtarım yanımda değildi. O soğukta dışarıda mal mal bekliyecektim şimdi. En iyisi Hana nın yanına gitmekti.Neticede evi bize yakındı.
Hana nın evine doğru yürümeye başladım.Evin kapısına geldiğimde kapının açık olduğunu fark ettim. Kapıyı yavaşça ittim ve salona doğru yürümeye başladım , ışıklar kapalıydı ve evin bu hali cidden korkutucuydu.Işıkları açtım ama gördüğüm şey hiç hoş değildi çünkü Hana nın evi yağmalanmıştı resmen.Etrafta "Hana!" diye bağırmaya başladım.Ama Hana dan ses gelmedi.O an aklıma geldi Hana nın yağmura karşı çok büyük bir fobisinin olduğu.Bu biraz farklı bir şeydi.Çünkü Hana her yağmur yağdığında ormana gidip anlamsızca ağlardı.Hiçbir şey söylemeden ağlardı.Hana yı gidip aramam gerekiyordu.Hana yı aramaya gitmeden önce onun kıyafetlerinden bir yağmurluk alsam iyi olur çünkü üstüm sırılsıklam ve hasta olmam garanti.
Üst kata çıktım.Ama üst kat yağmalanmamıştı. Olduğu gibi duruyordu.Yani bunu yapan kişi sadece alt katı mı yağmalamıştı? İlginç.Hana nın Gardırobunu karıştırıp bir yağmurluğu olması için dua ederken arkamda bir nefes hissettim.İlk saniyeden Hana olmadığını anladım çünkü bu nefes hırıltılı bir nefesti.Ne bir hayvan ne de bir kızın nefesiydi. Bu nefes bir erkeğe aitti.İşte o an oradan hızlı bir şekilde kaçmam gerektiğini hissettim.En iyisi de Hana nın evinin bir yangın merdiveni olması.Bu arada ilk kez bu yangın merdivenlerinin işe yaradığını görüyorum.her ne boksa hızlı bir şekilde merdivenlere yöneldim.Esnek birisi olduğum için merdivenleri ikişer üçer iniyordum ama o bana yetişememişti.Aşağı indiğimde isteksizce ağladığımı fark ettim , korkmuştum da.Arkama bakmadan evime doğru koşmaya başladım. İşte ben buna göt korkusu diyorum.eve gelir gelmez kapıyı resmen yuruklamaya başlamıştım açılsın diye.
Sonra bir anda kapı açıldı.Karşımda ablamı gördüğüme mutlu olacağımı hiç düşünmezdim.Menim aksime o çok sinirliydi eve geç geldiğim için ama bir bahanem vardı en azından.Tam bana bağıracağı anda ona sarılmaya başladım.Ona sarıldığım zaman fark etti ağladığımı. Bir anda yumuşadı ve beni içeriye aldı.Beni koltuğa oturttuktan sonra yanıma 2-3 tane battaniye getirdi ve üzerime örttü.İlk kez görüyorum bana böyle davrandığını.Normalde bana bağırıp vururdu.Yapacaktı da ama nereden geldiği bilinmez bir yumuşama bunu engelledi.Demek ki iyi gününe denk gelmiştim.
Jennie: Mina bu halin ne senin?
Ben de biraz güçlükle olup biteni anlattım ve o da korkmuşa benziyordu.En kötüsü Hana yı aramaya gidememiştim.Ablam üstümü değiştirip yatmamı istedi. Hana için korumalarından birkaçını ormana gönderdiğini söyledi. İşte o zaman rahatlamıştım çünkü Hana benim yıllardır kankamdı ve ona bir şey olmasına asla katlanamazdım.
Banyoya girdikten sonra bugün yaşadığım şeyleri gözden geçirdim.Galiba bugün yaşadıklarım uzun bir süre aklımdan çıkmayacak.Biraz daha oyalanıp banyodan çıktıktan sonra üstüme pijamalarımı giyip kendimi uykunun sıcak kollarına bıraktım.
