12 Years From Now

PROLOGUE

 "Go Yves! Go Yves!" Cheer ko.

"Ganda ng cheerleader ko ah." Silip niya sa 'kin. "I'll run, 'cause you are my life."

"Bolero!" Sapak ko sa likod niya.

"Ruuuuuuun my life!!"

"Anong my life?"

"Ikaw! Life kita."

"Wala akong pakialam."

"Ayan!" Sapak ko ulit. "Binibiro lang kita."

"Diyan may pakialam ako." Hinto niya.

"Saan?"

"Sa biro mo." Baba niya sa 'kin.

"Bakit?" Lingon ko sa kaniya.

"Lahat kasi ng biro, sineseryoso ko." Tayo niya.

"Edi..edi totoo 'yon."

"Mabuti na 'yung totoo." Ngiti niya.

"Tara na maglakad na tayo." Hawak niya sa kamay ko.

"Bakit tayo maglalakad?"

"Kasi may mga paa tayo." Pisil niya sa ilong ko. "Tsaka mas matagal tayong makaabot sa bahay niyo, gusto kitang mas makasama ng matagal eh."

Bolero talaga!

Paano kung bolero nga lang talaga?