noble | hiddlesworth

1.Bölüm

Gürültülü Londra sokaklarında annesiyle birlikte gezen Tom durmadan bir şeyler istiyor ve annesinin göz devirmesine sebep oluyordu. Durmadan yoldan geçen insanlarda gözünü gezdirmişti Tom. Her yerde uzun elbiseli ve büyük şapkaları olan kadınlardan görüyordu ve bu onun gözünü yoruyordu. Önünden geçen kadınlara yol vermek amaçlı geri çekildiğinde, annesinin onu yolun kenarında beklediğini görmüştü. Hızlı adımlarla karşıdan karşıya geçerken tam siyah arabaya binmek üzereydi ki yanından geçen arabanın üstüne su sıçratmasıyla annesi çokta yüksek olmayan bir sesle bağırmıştı.

"Tatlım bin şu arabaya artık. Kursuna geç kalıyorsun." Tom kurs ismini duyunca hızla arabaya binmiş ve annesine gülümsemişti. "Biraz üstüm ıslandı." Tom mahcup şekilde dediğinde annesi eliyle oğlunun saçlarını okşamıştı.

"Jim sana yedek kıyafetler koymuştu. Onlarla değiştir ve unutma sen bir Hiddleston'sun soy ismine yakışır şekilde davran." Tom her gün duyduğu cümlelerle bıtkınca kafasını sallamıştı. Evlerine gelen öğretmeni ona her şeyi olması gerektiği gibi anlatıyor ve gösteriyordu.

Nasıl bir asil olduğunu gösterebilirdi... Ne kadar Tom bu şekilde davranmayı sevmesede annesi ve abisi onu o şekilde davranmaya zorluyordu.

Düşüncelerinden arabanın durmasıyla son vermişti. Eline aldığı çantasını tek omzuna takacakken annesinin omzuna dokunmasıyla çantasını iki omzunada takmıştı. Davranışı yanında duruşundanda taviz vermemesi gerekiyordu. Hemen önünde duran kadın ona gülümsediğinde elini uzatmıştı.

"Merhaba Thomas, ben Elizabeth senin rehber öğretmeninim. Okulu gezmek ister misin?"

"Çok memnun olurum efendim." Tom hafif başını eğmişti. Annesi bu durum karşısında tebessüm edip şoföre gitmesi için birkaç şey mırıldanmıştı.

"Kaç yaşındasın Thomas?" Tom gerçek adını kullanmıyordu ve ona garip geliyordu. "Tom diyebilirsiniz."

"Pekâlâ Tom... kaç yaşındasın?"

"19 efendim." Elizabeth kapıyı açıp Tom'un girmesi için alan açtığında, Tom küçük bir teşekkür etmişti. "Daha şey gibi gözüküyorsun..." Tom gülümsediğinde, Elizabeth'in cümlesini tamamlamıştı. "Çocuk gibi mi?" Elizabeth'de ona katılıp güldüğünde başıyla onaylamıştı. Tom her şeyin yanında tatlı bir çocuk gibi gözüküyordu.

"Aslında bunu herkes söylüyor ama ben bunu seviyorum." Tom farkında olmadan annesinin koyduğu kuralları yıkıyordu. Bunu fark etmesi ise çok uzun sürmüştü. Hızla öğretmenine döndüğünde Elizabeth onu anlamıştı. "Bu bizim küçük bir sırrımız olabilir endişelenme." Tom tekrardan teşekkür ettiğinde, coğrafya sınıfı olduğu öğrendiği odaya girmişti. Annesinin dediği dersler arasında coğrafya yoktu ama Tom şuan bu derse girmek istiyordu ve kimse ona karışmıyordu. Önüne çıkardığı defteri ve pahalı kalamiyle kendince önemli bulduğu yerleri yazarken derse katılmayı ihmal etmiyordu. Sarı saçı önüne düştüğünde dikkati dağılmış ve kalemi bırakıp saçlarını düzeltmeye başlamıştı. Hep uzun saçlarını sevmişti. Onları örebiliyordu. Tom yazdığı şeylere göz gezdirirken gerektiğinden daha fazla yazdığını fark etmişti. Gülümseyip yerinden kalktığında, Jim'in kendisine öğrettiği gibi öğretmeninden izin alıp odadan ayrılmıştı. Aslında izin almasına gerek yoktu sonuçta ders bitmişti ve herkes çıkmıştı ama böyle yapması gerekiyordu.

Tom geri kalan vaktini derslere girerek geçirmişti. Tom her zaman çok zeki biri olmuştu. Sevmediği dersler neredeyse yoktu. Bu durumdan şikayetçi değildi ancak ailesinin onun resme ilgi duymasına biraz karşıydı. Oldukları şehir her ne kadar her durum bakımından geniş ve gelişmiş olsada annesi onun geleceğini kendi istediği şekilde düzenlemesini istiyordu. Tom ise annesine karşı gelememenin verdiği rahatsızlıkla yaşıyordu.