This is a work of fiction. names, characters, businesses, places, events, incidents are either the product of the author's imagination or used in a fictious mannner. Any resemblance to actual events is purely coincidental.
Do not distribute without the permit of the author.
Plagiarism is a crime.
Libre lait he-he.
WARNING: THIS STORY CONTAINS A LOT OF TYPOGRAPHICAL AND GRAMMATICAL ERRORS. TAMAD MAG-EDIT ANG AUTHOR.
----
10 Days of Love
Copyright © pleasantidea, 2019
All rights reserved.
Isang simpleng may ari ng maliit na bakery si Margaux, katulong niya ang kaniyang nanay sa pagtitinda ng mga tinapay na inihanda nilang dalawa, nag-iisang anak lamang ito, ulila na rin sa ama si Margaux, masipag at mabait na anak ito ng kaniyang ina kaya naman mahal na mahal siya nito.
Margaux
"Margaux! anak!"
"Inay, pasensya na po, natagalan ako sa pamimili sa palengke, nagkagulo po kasi kanina."
"Ano?, buti nalang at naka uwi ka ng ligtas anak, diyos ko po, pumasok ka na sa loob."
Pumasok na ako sa munti naming tahanan, hi! ako nga pala si Margaux Dolores. *smile*
oo cute ako alam ko.
Kung magtataka kayo baket Dolores apelyido ko sisihin niyo yung tatay kong gunggong joke! tatay ko pa din yon kahit wala na siya sa mundong ito.
Ewan ko ba at nalalansahan ako sa apelyido namin. Hahahaha.
"Mga kapit-bahay!!! Tulong!"
Napabalikwas ako ng bangon ng marinig ang boses ni Aling Jeremiah, ang pinaka maingay na tindera dito sa may bayan namin, haynako!
"Jusko, kumare!!!, bitawan mo ang kumare ko!"
Napatakbo ako sa labas ng marinig si inay, tropapitz talaga sila niyan ni Aling Jeremiah, hmp!
"Nay!"
"Anak pumasok ka sa loob!!!, anak!"
"N–nay..."
Kung kanina'y natatawa ako sa mga nangyayari, ngayo'y para akong malulumpo sa nakikita ko, bihag ng dalawang armado si Inay, at Aling Jeremiah, wala silang kalaban-laban...
Inay...
"Bitawan mo ko!"
Pagpupumiglas ko sa armadong nakahawak sa aking mga braso, dalawa sila.
"Inay! maawa kayo sa amin...wala kayong makukuha sa probinsyang 'to!"
Sigaw ko sa mga ito, madals kaming ambush-in ng mga armado ngunit nagyon lang kami nahuli, lagi kaming handa, biglaan ang pagsygid na ito, kung kaya'y di namin napaghandaan, tsk!
"Bitawan niyo ang apo ko!"
"Lolo..."
Bulong ko habang nasa kamay pa rin ng mga armadong ito, diyos ko po, Lolo...
Nag-init na ang gilid ng aking mga mata ko, halos magdabog na ang puso ko sa mga ganitog sitwasyon, nakakatakot. Nakakapangilabot.
Nanlaki ang mata ko nang walang habas na pinaghahampas ni lolo ng itak ang isa sa mga nakahawak kay inay, diyos ko po!
Nabitawan ng lalaki si inay at lolo, ngunit huli na.
Nakahandusay na sa aking harapan ang aking ina, lolo, at si Aling Jeremiah, naliligo sa sarili nitong dugo at nagluluha ang mga mata, nag-alab na ang galit sa puso ko, tinignan ko kung saan nanggaling ang bala, sa isang tanke, nakatutok na rin ito sa akin ngayon, ngunit wala na rin naman akong pakialam, wala na kong pakiramdam, pinatay nila ang kalahati ng pagkatao ko, ang aking pamilya.
