Black Angel [TomTord Fanfiction]

{-1}

...
İşlediği suçlar yüzünden kanatlarını kaybetmişti. Melek kanatlarını.. Ama pişman değildi. Çünkü bu saçma oyuna devam etmek istemiyordu daha fazla.

Her ne kadar ona asi kişilikli dense de zerre umrunda değildi. Asi olduğunu biliyordu zaten..

Uzun, karanlık bir yolda yürüyordu. Karanlık olunca etrafta cinler dolaşırdı. Cinler melekleri yiyerek beslenirdi. Ama yapacak birşey yok. Kanatları yoktu ve portala gitmek zorundaydı. Bu onun cezasıydı..ve her suçlu cezasını çekmelidir.

İşlediği suç kötüydü evet, ama bu kuralları koyan şey daha da kötü. Hepsi saçma bir oyundan ibaret. Bunun farkında olması onu asi yapmıştı. İstemiyordu. İyi olmak zordu.

Önüne çıkan cinleri umursamadan ilerlemeye devam etti. Korkmuyordu. Zaten cinler de ona birşey yapmıyordu. Çünkü o bir melek değildi artık.. o cennetten kovulan bir melekti. Yani şeytan.

Portal görünüyordu. Göz alıcı yeşil ve mavi bir portal. Dünyaya benziyordu. Zaten gideceği yer de orasıydı..dünya. Çünkü dünya berbat bir yerdi şu an. Bir hapishane..hayır hayır. Zindan.

"Thomas!!" Bir anda durdu ve sesin geldiği yöne baktı. Bu Matt idi. Portaldan çıkan hafif rüzgar ile turuncu saçları dalgalanıyordu ve gözleri dolmuştu, parlıyordu. En yakın dostunu kaybetmek üzereydi. Sonsuza dek.

Tom Matt'e doğru ilerledi ve ona sarıldı. Bu son sarılmalarıydı. "..üzgünüm dostum.." Dayanamadı, gözlerinden yaşlar akmaya başladı zavallı Matt'in. "S-seni özliyicem.."

"Bende seni çok özliyicem..kardeşim gibiydin ama..herşey buraya kadar." Gülümsedi ve Matt'e baktı. Ayrılma anında bile gülümseyebiliyordu. O çok güçlüydü.

Matt göz yaşlarını sildi ve gülümsemeye çalıştı. Açık mavi gözleri tekrardan dolmuştu. Gözleri adeta açık mavi bir denizi andırıyordu. Parlak ve güzeldi.

Ama Tom'un siyahdı. Karanlık kalbi gibi simsiyah..

Matt bileğindeki lacivert bilekliği çıkardı ve Toma uzattı. Bu bileklik onun için çok değerliydi. Yıllar önce cinler tarafından yenen abisinden kalmaydı. Onu hiçbir zaman bileğinden çıkarmazdı. "B-bu benden bir hatıra olsun. Buna bakınca hep beni hatırla."

Tom bilekliği aldı ve bileğine taktı. "Seni asla unutmıyıcam Matt. Ve merak etme. Bu bileklik sonsuza dek bileğimde kalıcam. Söz" dostca gülümseyerek Matt'e baktı. Bu gülümseme Matt'i az da olsa rahatlatmıştı. Bir dostu kaybetmek acıdır ama..bu da o saçma oyunun bir parçasıdır. O hep bundan nefret etmişti. Aslında..ceza almasının nedenlerinden biri de budur.

Portaldan gelen rüzgar çoğalmıştı. Tomun artık gitmesi gerekti. Portala döndü ve ilerledi. Son bir adım ile dünyada olucaktı ama durdu. Matt'e baktı. Gözleri doluydu ama gülümsüyordu. "Elveda dostum."

"Elveda.." bir adım daha attı ve herşey karardı... yüksek bir yerden düşmeye başladı... çok yüksek..

.....
....
...
..
.
..
...
....
.....

♧ Bölüm -1'in sonu ♧