GAYRİMEŞRÛ

GAYRİMEŞRÛ - 1.Bölüm

Cemal, işte bu isim dünyaya geldiğinden itibaren hayatında, hatta ve hatta insanların hayatında unutulmayacak izler bırakacaktı. Anne sıfatıyla onu dünyaya getiren Cevahir Hanım, hiç tanımadığı bir adamdan hamile kaldığını öğrendiği zaman iş işten geçmişti. Cevahir Hanım, karnındaki bebeği düşürmeye çalışsa da Cemal sanki hayata inatla sıkı sıkıya tutunmuş ölmeye niyeti yokmuş gibi anne karnındaki gelişimini sürdürmeye devam etmişti.

Çocukluk yıllarını içine kapanık bir şekilde geçiren Cemal, anne şefkatinden nasibini almadan büyümeye devam ediyordu. Cevahir Hanım, Cemal'i ne hamileyken ne de doğumundan sonra sevebilmişti. Onun varlığına tahammül bile edemiyordu. Çünkü bu Gayrimeşrû çocuk ona bir ayak bağıydı. Zaman zaman Cemal'i aç susuz bırakıp ölüme terk etmeyi bile aklından geçirmişti. Cevahir Hanım, güzel ve çekici bir kadındı. Bu alımlı haliyle birçok erkeğin gönlünü çok rahat bir şekilde kazanıp zevk içerisinde yaşamayı kendisine bir âdet edinmişti. Evlenip yuva kurmak gibi bir derdi yoktu. O, rahat bir hayat nasıl yaşanır onun derdindeydi. Dolayısıyla tercihlerini hep zengin erkeklerden yana kullanmıştı. Bir nevi hayat kadınlığı yapmaktaydı. Bu gayrimeşrû çocuğun, yattığı erkeklerin hangisinden olduğunu bile bilmiyordu. Hatta erkeklerin yüzlerini bile hatırlamıyordu.

Cemal'in yaşı ilerledikçe sorunları da büyüyordu. Cevahir Hanım'a sürekli herkesin babasının olduğunu kendi babasının nerede olduğunu sormakta, sorgulamaktaydı. Zamanla Cemal, babasının olmadığını onun öldüğünü kabullenmiş, daha doğrusu Cevahir Hanım tarafından türlü zorluklarla kabullendirilmişti. Evden sabah çıkıp gece geç saatlere kadar gelmeyen Cevahir Hanım, bu gayrimeşrû çocuğu hiç merak etmez, aramaz ve sormazdı. Cemal ise her akşam yatağında korku ile yatar, dışarıdaki seslerden ürkerdi. Annesi gelene kadar gözüne uyku girmezdi. Kara kalpli Cevahir Hanım bir gece aşırı uyuşturucu kullanımından dolayı hayatını kaybetmişti. Bundan sonraki evrelerde ise Cemal'i zor günler beklemekteydi...

Cemal kimsesizler yurduna gönderilmişti. Etrafındaki insanlar da tıpkı kendi gibiydi. Kimikimseleri yoktu, onların elinden tutacak bir kurtarıcıları, yüzlerine gülecekbir insan yoktu. Cevahir Hanım'ın, kurduğu baskılar, korkutmalar ve şiddetCemal'i psikolojik açıdan yıpratmıştı. Kimsesizler yurdundaki insanların sankikendisini döveceğini, kendisini korkutacaklarını hissediyordu. Düşündüğü şeyçok geçmeden başına geldi. Yurdun güvenlik görevlisi tarafından gerek sözlügerekse bedensel olarak tacize uğradı.