My not so ordinary life... (BTS x Teen Reader)

(1) Μια περίεργη μέρα

Γεια σας! Με λένε Y/N και κατάγομαι από την Ελλάδα. Επίσης μένω στην Ελλάδα, και μάλιστα στο κέντρο της Αθήνας.

Αυτή λοιπόν θα είναι η ιστορία μου για το πως γνώρισα τους BTS! Τρομερό έτσι; Ούτε εγώ περίμενα να τους γνωρίσω. Τέλος πάντων, ας αρχίσουμε!

Ξύπνησα το πρωί μιας κανονικής Δευτέρας και έκανα την πρωινή μου ρουτίνα για να πάω στο σχολείο.

Ξέχασα να σας πω πως πάω λύκειο και είμαι 17 ετών.

Το πιο συναρπαστικό πράγμα στη ζωή μου πάντως, είναι πως είμαι αθλήτρια taekwondo ( αν δεν ξέρετε τι είναι γκουγκλαρετε το. Εχουμε και Ολυμπιονίκες😊)

Τέλος πάντων, καθώς πήγαινα στο σχολείο, είδα τις κολλητές μου την Emily και την Violet, οπότε πήγαμε μαζί στο σχολείο. ( και για να μην το κάνω πολύ κλισέ, θα βάλω timeskip)

------- TIMESKIP μετά το σχολείο -------

Αφού έφυγα από το σχολείο και κατευθυνόμουν προς το σπίτι μου, ένιωσα κάποιον να με παρακολουθεί. Γύρισα να κοιτάξω πίσω μου και όπως φαντάζεστε κανείς δεν ήταν εκεί.

Σκέφτηκα ότι ήταν απλά η ιδέα μου και συνέχισα να περπατάω.
Έλα μου ντε που όντως κάποιος με παρακολουθούσε, αλλά εγώ δεν μπορούσα να τον δω!

---- ??? POV & FLASHBACK ----

Καθώς ταξίδευα με τα παιδιά πάνω από κάθε χώρα του κόσμου -πρώτον είχαμε κάνει ξόρκι αορατότητας, για να μην μας βλέπουν τα αεροπλάνα, και δεύτερον είχαμε άδεια, αν και ήταν η τελευταία μέρα μας διότι από αύριο που ξανά αρχίζει η εβδομάδα πρέπει αναγκαστικά να δουλευουμε, όποτε είπαμε να δούμε ποιές χώρες θέλουμε να επισκεφθούμε στο μέλλον- ξαφνικά ένιωσα μια δύναμη να με τραβάει για να κατέβω σε μια αρκετά περίεργη χώρα, με πολλά νησιά.

???: * Κάπου στη Μεσόγειο θάλασσα πρέπει να βρίσκομαι. Γιατί δεν μπορούσε να ήταν εδώ μέρα και όχι στην Κορέα; Δεν βλέπω τίποτα με τέτοιο σκοτάδι * σκέφτηκα καθώς κατέβαινα όλο και πιο πολύ για να δω αυτή τη χώρα.

Τελικά κατέβηκα κάπου στην άκρη της Χερσονήσου μέσα σε μια πολύ πυκνοκατοικημένη περιοχή που μάλλον είναι μια από τις μεγάλες πόλεις αυτής της χώρας.

Αυτή η περίεργη δύναμη, που όσο την πλησίαζα γινόταν όλο και πιο δυνατή, με κατέληξε μπροστά από ένα παράθυρο. Μέσα σε εκείνο βρισκόταν μια κοπέλα, δεν φαινόταν πολύ μεγάλη, να διαβάζει λογικά κάποιο μάθημα που δεν μπορούσα να το διακρίνω, και να ακούει μουσική.
Εγώ παράλληλα προσπαθούσα να βρω τι με τράβηξε εδώ πέρα, αλλά μάλλον δεν είναι σε εμφανές σημείο.