Maalesef Sana Vuruldum! (Ara Verildi)

MSV- 1. bölüm

Selam millet....  İlk bölümle karşınızdayım....

Keyifli okumalar
Instagram: biryazarin_kalemi

Sabah alarm sesinin verdiği korkunç bir hisle uyandım. Nedendir bilinmez bu alarmın sesi her zaman ürpertir beni. Belki de kabuslarla dolu olan hayatıma uyandığım içindir.

Her ne kadar akşam geç yattığım için şu an uykulu olsam da yatağımdan güçlükle kalkmayı başardım. Sıkıysa kalkma diyen iç sesime hak verdikten sonra dolabıma yönelip siyah bir pantolon beyaz bir gömlek aldım ve çabucak hazırlandım. Hafif sarı belimin biraz üstünde biten saçlarımı dağınık topuz yaptıktan sonra aynada kendime baktım.

Yorgunluktan ve uykusuzluktan moraran göz altlarımı kapatıcıyla kapattıktan sonra şeftalili dudak koruyucumu ve biraz da allık sürdüm. Artık hazırdım.

"Ezgi!! Hadi kalk artık kızım işe geç kalacaksın."

Annemin uyandığımı bilmeden bana seslenmesine  gülümsemeden edemedim. Tam ona çoktan kalktığımı ve hazırlandığımı söyleyecekken araya babam girdi. 

"Kalkmadı mı daha? Yirmi dört yaşına geldi hala peşinden mi koşacağız? EZGİ KALK VE DERHÂL AŞAĞI GEL!!!"

Babamın öfkeli sesi kulaklarımı tırmalarken istemeye istemeye odamdan dışarı çıktım ve aşağı, salona, indim.

"Nerdesin sen bir saattir sana sesleniyoruz?"

Hala öfke içinde olan babama hayret etmeden edemedim. İşe gitmeme daha bir saat vardı, ben çoktan hazırdım ama o bu durumda bile kızacak bir şey buluyordu.

"Seslendiğiniz gibi aşağı indim zaten. Neden kızdığını anlamadım."

Kısık seste verdiğim cevap onu daha da sinirlendirirken korkuyla yerime sindim

"Sen bir de utanmadan bana cevap mı veriyorsun?"

"Hayır ben sadece..."

"Kapa çeneni ve otur şuraya yemeğini ye."

"Aç değilim. Size afiyet olsun."

Babamın azarlamasına her ne kadar artık alışmam gerekse de ben hala alışamamıştım. Hâlen daha gözlerimin dolmasına ve kendimi ağlayarak odamda bulmaya devam ediyordum. Tıpkı şu anda olduğu gibi. 

Kendimi bildim bileli böyleydi babam. En büyük çocuğu olduğumdan mıdır bilmiyorum ama bana her zaman sert davranmıştır, katı kurallarıyla hayatımın gidişatına yön vermiştir.

İlk başlarda sadece benim babamın değil herkesin babasının böyle olduğunu düşünsem de ilk okulda arkadaşlarımın babalarıyla birlikte geçen güzel anılarını dinledikten sonra durumun hiç de öyle olmadığını anlamıştım.

Hayatımın her anında yasaklarla karşıma çıkan babam, bana en büyük kötülüğü üniversite zamanım da yapmıştı.

Çok yüksek bir puan almama rağmen iki yıllık bir üniversiteye gitmem için baskı yapan babam sonunda istediğini elde etmiş ve beni iki yıllık iktisat okumaya mahkum etmişti. Tabii okuduğum bölümü o seçmese de iki yıllıklardan en mantıklı bu gelmişti.

Puanımdan dolayı İstanbul'un en iyi üniversitesinde okusam da yine de içimde bir yerde ukte kalmıştı.

Ama ne kadar böyle konuşsam da haklı sebepleri olabilir diye de düşünmeden edemiyordum. Belki de tek istediği bir an önce kendi ayaklarımın üstünde durabilmemdi. Ama zaten durmuyor muydum?

Kimi kandırıyorsun Ezgi?

Odamın kapısının tıklatılması ile zihnimi ele geçiren düşüncelerimden sıyrıldım ve çabucak gözyaşlarımı kuruladım. Gelen lise sona giden kardeşim Gamzeydi.