İnsan hiç hapishanede olduğu için mutlu olur mu? Oluyor işte...
Bazen içeride olmak güzel geliyor insana. Kendimi güvende hissediyorum. Onca suçlunun arasında olsam dahi...
Yüreğime iyi bir insanmış gibi görünüp sırtımdan vuran o kadar çok katille karşılaştım ki.Bu yüzden gerçek suçluluların yanında kendimi herzaman daha güvende hissediyorum.
Daha netler... Daha gerçekler...
Kaç yaşındaydım hatırlamıyorum. Hayatı tozpembe sandığım zamanlar işte. O kadar basitti ki benim için hayat. Tek kelime;iyilik...
İki paragraf bile etmeyecek yazıyı o kadar çok sildim durdum ki...Kelimeleri ard arda getiremez olmuşum.
İnsanın hiç kalbi küser mi kendine?Hayallerine...
Yüreğim yemiş bir dünya acı işte!
