Stranger || ChanBaek

Bölüm 1

DİKKAT: Bu fic biraz texting, biraz da normal olaylardan meydana gelecektir.

Medya: Chanyeol ve Baekhyun'un fic'deki halleri.

___________________________________

Yıllardır Japonya'daydım ve şimdi evim tam da karşımda duruyordu. Heyecanla eve girdiğimde bağırdım.

"Selam millet!"

Ses yok.

Salona doğru ilerlediğimde yabancı birisini gördüm, yandan gördüğüm kadar yüzünü tanımaya çalışsam da olmuyordu.

"Hey, sen kimsin?"

Tanımadığım yüzünü bana döndüğünde beni süzdü ve ardından boğazını temizleyip hafif kaşları çatık bir şekilde yüzüme baktı.

"Asıl sen kimsin?"

Tanrım, bu resmen saçmalıktı! Evimde oturan adam benim kim olduğumu soruyordu. Gözlerimi devirip kendimi koltuğa attım ve ona ters bakışlarla baktım. Yakışıklı görünümüne rağmen geri zekalıya benziyordu.

"Ben bu evde yaşıyorum, evimde ne işin var?"

"Ben de burada yaşıyorum."  omuz silkip söylediğinde çıldıracak gibiydim. Nasıl bu kadar umursamaz oluyordu? Kaşlarımı çatıp sesimi ciddileştirip konuştum.

"Ne demek istiyorsun?"  adını bilmediğim kişi sırıtarak bana bakıyordu. Tanrım, sen böyle modeller yaratmazdın, ne oldu böyle?

"Bas baya burada yaşıyorum işte."

Cidden bıkmıştım. Anlık sinirle ayağa kalkıp bağırdım.

"Benimle dalga mı geçiyorsun sen?" dediğime pişman olmuştum. Yüzündeki sırıtışı gitmiş, yerine sinirli bir ifade gelmişti. Ayağa kalkıp üzerime doğru yürümeye başladı. Siktir... adam dev gibiydi! Yanıma geldiğinde eğilmek zorunda kalmıştı, ben de kafamı kaldırarak ona bakıyordum. Yüzlerimizi dip dibe getirip tısladı.

"Sen az önce bana bağırdın mı?"

"Evet, öyle yaptım. Bir sorun mu var?"  şu anki cesaretimin nereden geldiğini inanın ben de bilmiyordum. Ona ters bakışlar atarken bir yandan da korkudan titrememek için zor duruyordum. Karşımdaki adam tam ağzını açarken benim biricik kurtarıcım, babam, gelmişti.

"Ne bu haliniz?"  sert sesi duyduğumda dev cüsseyi itip elimi enseme koyup sordum.

"Baba bu adam kim?"

"Baekhyun, bu Chanyeol. Uzun bir süreliğine bizim misafirimiz olacak." ağzımı resmen 2 metre açıp babama baktım. Bu adamdan şimdiden nefret etmiştim.

"Yah, ben bu adamla aynı evde kalmam!" birden cırladığımda bugünkü cesaretimin nereden geldiğini anlayamamıştım. Babam bana doğru bir kaç adım atarak derin nefes aldı. Sakinleşmeye çalıştığı belliydi.

"Kalacaksın Baekhyun, itiraz istemiyorum." duyduklarım karşısında somurtmuştum. İtiraz edemezdim, babam gerçekten sinirli bir adamdı. Adını Chanyeol olarak bildiğim kişi sırıtarak bana bakıyordu. Gerçekten sinirimi bozuyordu bu herif, bu yüzden son kez şansımı deneyecektim.

"A-ama..."

"Yeter! Baekhyun, ne ara bu kadar arsız oldun sen? Başka türlü akıllanmayacaksın sen, belli. Ceza olarak ikiniz aynı odada kalacaksınız!" daha cümlemi tamamlayamadan bağırmıştı.

"N-ne?"

"Beni duydun Chanyeol. İtiraz istemiyorum, çıkın ve odanızı düzenleyin." hala olayın şokunda kalmış, ağzımı dahi açamadan şaşkınlıkla babamın gidişini izledim.