Απ'τις πιο ωραίες αισθήσεις είναι αυτή του νερού.Ο τρόπος που "αγκαλιάζει"το κορμί μου, ο τρόπος που οι μικρές σταγόνες πέφτουν ορμητικά άλλα ταυτόχρονα τόσο γαλήνια, η αίσθηση κάτω απ' αυτό.Η μπανιέρα έχει γεμίσει με καυτό νερό και αποφασίζω να μπω, νιώθω να καίγομαι,για μια στιγμή πίστεψα ότι η ψυχρή και παγωμένη καρδία μου λιώνει. Χωρίς δεύτερη σκέψη βύθισα το κεφάλι μου κάτω από το νερό, ένιωσα ένα κάψιμο στην μύτη και μετά από λίγα δευτερόλεπτα το κάψιμο απλώθηκε σε όλο μου το κορμί, το νερό εισχώρησε βίαια στα πνευμόνια μου γεμίζοντας τα, τα χέρια μου αντανακλαστικά γραπώθηκαν από την μπανιέρα. Κάποτε είχα ακούσει ότι όταν ο άνθρωπος πνίγεται το ένστικτο να μην αφήσει το νερό να εισχωρήσει μέσα σου είναι τόσο δυνατό που δεν ανοίγεις το στόμα σου μέχρι να νιώσεις το κεφάλι σου από στιγμή σε στιγμή να εκρήγνυται, μα όταν τελικά αφήνεις το νερό να περάσει σταματάει να πονά και δεν φοβάσαι πια, βασικά είναι κάπως.. γαλήνιο. Στο μυαλό μου έρχεται μια θολή ανάμνηση ένα όπλο, ακούω τον ήχο που κάνει όταν το οπλίζεις το ακούω σαν να είναι δίπλα μου, το ακούω σαν να το έζησα χτες, κάποιος πατάει την σκανδάλη και ... ΜΠΑΜ! Πετάγομαι έξω απ'το νερό με φόρα, έχω την αίσθηση ότι ακόμα πνίγομαι,φτύνω νερό κάθε φόρα και περισσότερο. Επεξεργάζομαι λίγο τις σκέψεις μου, τελικά, σηκώνομαι φοράω το εσώρουχό μου και μια χαλαρή μπλουζίτσα που φτάνει ως τους μηρούς μου. Μέτα από 1 ολόκληρο χρόνο θα πάω ξανά σχολείο για να τελειώσω το Λύκειο, έχασα χρονιά για αυτό ακόμα πηγαίνω 2α Λυκείου μα είμαι γαμημένα 18 χρονών, δεν ξέρω πως θα μπορέσω να επιβιώσω εκεί μέσα άλλα 2 χρόνια,είναι χειρότερα από οτιδήποτε άλλο έχω επιβιώσει.
Γεια σας, είμαι η Gianna. Αυτή είναι η πρώτη μου ιστορία στο wattpad και θα χαιρόμουν πάρα πολύ εάν μου λέγατε την γνώμη σας για αυτήν. Αν σας αρέσει πατήστε το αστεράκι για να την ψηφίσετε και σχολιάστε οτιδήποτε θέλετε, δεν παρεξηγώ είμαι και εγώ τρελή:Ρ
Επίσης, εάν γράφετε εσείς κάποια ιστορία θα χαιρόμουν πολύ να σας βοηθήσω διαβάζοντάς την!
Smile bigger, laugh louder XX
Love, Gianna!
YOU ARE READING
Karma (Harry Styles Greek fanfiction)
Fanfiction"Κλακ. Και οι ψυχές μας έδεσαν όπως ακριβώς και τα χέρια μας" Άκου προσεχτικά το φθινοπωρινό θρόισμα των φύλλων, μια ξεχασμένη παλιά μελωδία θα φτάσει στα αυτιά σου& εκείνες οι σύντομες λέξεις θα ριζώσουν μέσα σε δύο πονεμένες ψυχές.. ..το σκοτ...
