UNEXPECTED

UNEXPECTED

(ONE-SHOT)

***

Anne Pascual, a cold-hearted girl.. sabi ng iba.
Pero hindi nila alam na ang babaeng sinasabihan nilang bato ang puso ay inlove sa isang star, a superstar maybe.
Adrian Kim is the name.

Anne love him even this man didn't even know that she's existing.
Until that thing haappened dahil sa pagiging pakialamera nya.

***

ANNE POV

Naglalakad na ako ngayon papunta sa school. I'm with my famous expression, pokerface.

Naka-earphone ako ngayon at pinapakinggan ang mga songs ng pinakamamahal kong si Adrian.
May katangian syang hindi ko masabi kung ano. Bigla ko na lang naramdaman na inlove na'ko.

Then suddenly, my attention was caught by someone.
Si Robert , he's the school bully, but he's just a trash compared to me.
May binubugbog nanaman syang weak na student.

I grabbed the rock infront of me and threw it straight to Robert's head.. Bulls eye!

He glared at me and started to walk towards my direction.

"Ano na namang problema mo!?" He yelled infront of my face.

"I don't have any problem, unless you give me some." I said

"Pasalamat ka at babae ka kung hindi baka nabugbog na kita."

"Ba't di mo gawin!? Loser!!" Asar ko.

Namula sya sa galit at susuntukin ba dapat ako prri naunahan ko siya.
I kicked his beloved treasure.

"Oh F*ck!! Pag ako hindi nagka-anak tandaan mo!!" Sabi nya habang tumatalon sa sakit.

"Ohh I'm scared." I said sarcastically and walk towards the nerd's direction.

"You ok??" Tanong ko at inabot yung kamay ko.
Kinuha naman nya atsaka sya tumayo.

"Yeah thanks." Then nagsmile sya.

Here we go again.. the strange feeling.. sh*t!! Feeling ko sasabog ako!

"W-welcome I need to go." At tumakbo na ako paalis.

"I'm Adee by the way!!" Sigaw nya pa.

Adee... adee... adee... Adrian..??

Nagstop ako at lumapit sa kanya.

"Adee?? Adrian??" Tanong ko

"Ahh yes??" O_O

"Oh God!!" Nabigla na lang din ako ng bigla na lang gumalaw ang katawan ko at niyakap sya.

"I'm your no.1 fan!! Oh sorry.." sabi ko ng mapansing masyado ng matagal yung pagkakayakap ko sa kanya (kahit labag sa loob ko.)

"Ahh that's great.. ahmm.. I thought you're late??"

"Ayy oo nga pala. Ge, alis na'ko." Then I waved goodbye to him and started running.

" I'm Anne Pascual nga pala!" Dagdag ko pa.

Classroom:

"You're late again Ms. Pascual." Ok lang. Nakita ko naman ang love of my life ko.

"I'm sorry ma'am." Nakangiting kong sabi at dumiretso na sa upuan ko.

" Good morning-- oh sorry??' Sh*t!!

"Mr..??" Tanong ni ma'am

"Kim. Adrian Kim po. New student." Obviously

"Ah oo.. find your seat."
He faced us and when he saw me, he smiled that made my heart skipped.

Palapit na sya..

"Is this chair is vacant??" Tanog nya.I didn't bithe to look at him and to talk too.

"I take that as a yes." At naupo na sya. Naka-disguise sya ng pang-nerd kaya wala halos pumapansin sa kanya.

Ayoko syang pansinin kasi baka magwala ako dito. Masira pa image ko.

Time passed by.. nagiging close na kami at ayoko man, I need to cut this illusion of mine na pwede kami.

3 months after

Tapos na ang klase at palabas na'ko ng room ngayon. Inaayos ko na lang ang mga gamit ko.

"Pwede sumabay??" I looked at Adee and turn my gaze back to my things.

"Hihintayin na ang kita sa labas." At lumabas na nga sya.

"Sh*t naman!! Ba't mo'ko pinapahirapan!?" Bulong ko sa sarili ko.

Nagtataka siguro kayo kung bakit ko sya iniiwasan at tinatrato ng ganito.

Well.. I found out na... magkapatid lang naman kami.
Funny right?? Well yeah.. he's my long lost brother na nawala sa mall 10 years ago.

Namamasyal daw kami noon at bigla na lang daw syang nawala s paningin ng parents ko. They did everything but nothing happened.

I was 7 years old back then.

Halos mabaliw ako ng malaman ko yon pero unti-unti ko ng natatanggap.

Pagkalabas ko ng room, tuloy-tuloy lang ako at sumunod namn sya.

Ng nasa labas nakami ng school, he grabbed my arm and looked at me irritatingly.

" May problema ba tayo??" I looked at him without any emotions.

" Tayo?? Wala.." sabi ko

"Ba't mo'ko iniiwasan?? Alam mo bang halos mabaliw ako kakaisip kung anong problema?? Kung may nagawa ba akong mali... Hindi ako sanay.
I can't accept the fact na kung kailan na-realize na gusto kita.. na mahal na kita, tsaka ka naman iiwas. Ano ba?? Ang hirap kasi ng ganito."
Sobrang hirap nga ng ganito. Ba't ba ako ginagago ng tadhana??

"Wala namang problema eh.. hjndi ko lang talaga matanggap na.. na magkapatid tayo." At bigla na lang tumulo ang mga traydor kong luha.

"A-anong pinagsasabi mo!?" Naguguluhang tanong nya.

"Stop fooling around!! You were 8 years old back then ng mawala ka sa mall. Kailan ko lang din nalaman dahil nagpa-imbistiga sina mama. Now.. will you.. stop??"

Yumuko sya pero nakita ko parin ang mga luhang tumutulo galing sa mukha nya.

"Wala 'tong patutunguhan. Forget everything and get rid of that d*mn feelings of yours. Hanggang magkapatid lang tayo.." Hindi ko alam kung paano ko nasabi ang mga salitang yon. Ang puso ko naman.. durog na. Naging pulbos na nga ata eh.

THE END