Lavinia

Geçmiş'e dönüş

Ad:Hevin
Soy Ad:Kurt
Yaş:21
Sorun:Sinir krizleri , intihar girişimleri
Sebep:Tecavüz
İyileşme durumu:%80
ÇIKABİLİR

Doktorunun karşısında oturuyor o ise Hevin'in dosyasını inceliyor.

İyi görünmeye çalışıyor elinden geldiği kadar.
Burdan kurtulmanın tek yolu bu.

"Nasıl hissediyorsun Hevin?"

Kirlenmiş çoktan ölmesi gereken bir pislik gibi hissetse'de dudaklarından dökülen yalan ;

"iyileştiğimi hissediyorum mutluyum ve ailemi özledim "

Oldu zoraki bir gülümseme vardı yüzünde.

Neden zordu böyle yalandan gülmek? Eskiden etrafa neşe saçan Hevin şimdi her gülüşünde nefret eder olmuştu kendinden.
Neden bunları yaşamak zorunda kaldı ki ?!
2 YIL ÖNCE...

"Tamam Buse kesinlikle orda olacağım "

Diyerek telefonu kapatmıştı.

Klasik Hevin neşe saçarak alt kata inip anne ve babasının kahvaltı masasında onu beklediğini görmüştü.

Hemen koşup babasının yanağına sulu bir öpücük kondurmuştu. Bunu sevmediğini biliyordu ama çok hoşuna gidiyordu. Annesine kocaman sarıldıktan sonra kahvaltısını yapmıştı.
Kıyafet odasından rahat birşeyler giyerek çıkmıştı evden. En yakın arkadaşı Buse'nin doğum günü partisi vardı o akşam.

Ona bir hediye ve kendisine siyah mini bir elbise aldıktan sonra bir taksiye binip partinin olduğu bara gitmişti.
Parti sonrası taksi bulmak için ana caddeyi arıyordu.
Mutlaka bir taksi geçer umuduyla yürürken ağızını tutan bir çift el ve iğrenç kahkaha seslerinin sonrası yoktu.

Gözlerini açtığında bembeyaz bir odadaydı.
O geldi, 25 li yaşlarda bir erkekti. Korkmasına sebep olacak bakışlar atıyordu.

Sonrası mı?
Sonrası, bembeyaz bir çarşafın kırmızıya dönmesi, ağlamaktan şişen gözler.

Bir genç kızı öldüren bir adam.
Sonrası mı?
Enkaz gibi bir Hevin.
Yaşamayı kendine layık görmeyen bir kız kalmıştı. Sonrası buydu.

Bir şekilde kurtulmuştu ordan.
Öldürüldüğü yerden kaçmıştı.
Şiş gözlerle, darmadağın bir halde koşuyodu sokakta.
Ne yapacağını düşünürken evde bulmuştu kendini.
Anne ve babası olanları öğrendikten sonra isimleri çıkar rezil olurlar diye polise o pisliği bulmaları için hiçbirşey anlatmadılar.

Babası eve geç gelmeye başlamıştı.
Kızı'nın yüzüne bakmıyordu oysa o kadar ihtiyacı vardı ki o an ona,
Hevin'i korumasına ,
küçük bir sarılmasına,
küçük bir tebessümüne
ona sahip çıkmasına o kadar ihtiyacı vardı ki ama o hiç düşünmedi .

Hevin'in yaşadıklarını hiç düşünmedi. O sadece ismini düşündü.

Babası'nın aşık olduğu ilk adam olan babası'nın minik prensesi Hevin çoktan kirlenmişti(!)

Annesi mi? O sadece rutin anneliğine devam etmişti.
Yemek yapıp sofrayı kurmuştu, evi düzenlemişti.
Klasikti, hiç olmadığı kadar klasik.
Eskisi  gibi gülmüyodu, alışverişe çıkamıyorlardı , cafelere gidip yoldan geçenleri eleştiremiyorlardı.

Kısacası onlar eskisi gibi değillerdi.

Geçen zamanda ne Hevin insan içine çıkmıştı ne onlar gelmişti.
Hoş geldikleri gibi yaşananlar yaşanmıştı.

Arkadaşları merak edip eve gelmişlerdi.

Buse ve Arda gelmişti.
O an çıldırmıştı.
Arda'dan deli gibi korkmuştu. Çocukluğunu paylaştığı Arda ona sarılmaya kalkınca vazoyu kafasında parçalara ayırmıştı.-Allah'tan ölmedi-

Sonrasında kendisini odaya kapatmıştı. İşte o arada hayatı büyük anlamda değişmişti .
Bir ara aşşağı kata inmişti. Babası'nın salonda olduğunu görünce geri çıkacaktı ki babası seslendi;

"Hevin"

dedi ama Hevin'e seslenmemişti.
Bu kirlenmiş kıza seslenmemişti.
Aslında o küçük prensesine seslenmişti, Aslında o temiz kızına seslenmişti.

Birşey demeden arkasına döndüğünde eliyle gel işareti yapmıştı.
Korkak adımlarla ilerlemişti. Korkmamalıydı belki de. Evet belki de sarılıcaktı ona.

Kim bilir belki kanayan yarasını durdurucaktı.
Minik bir gülümseme armağan edecekti.

Karşısındaki koltuğu işaret etmişti Hevin'e otumuştu babasının sözünü ikiletmeden.
Soğuk deri koltuk şortundan geriye kalan derisine dokunup titremesine sebep olurken o anı getirmişti aklına o günü.
Babası devam etti;

"Londra'da kalacaksın bir süre tedavi göreceksin adımızı kendin gibi kirletmene izin veremem"

Evet Hevin'in babası yine kızını değil ismini düşünmüştü.

"Baba, yapma...lütfen b-ben böyle olmasını istem..."

Hıçkırıklarının arasından söylediği cümlenin bitmesine bile izin vermemişti.

"Sana sormadım ! Gideceksin diyorsam gideceksin sen benim prensesim değilsin! artık benim için kirli bir bez parçasısın git şimdi odana yarın uçağın kalkacak eşyalarını hazırla!"

Evet kızı eski kızı değildi ama bu ondan nefret etmesini gerektirmezdi ki
Odasına çıktı eskiden kocaman gülümseme ile makyaj yapmak için oturduğu masaya son kez mor göz altları şiş gözler ve ruhsuz bir ifade ile oturup düşünmüştü yaşamayı hak etmiyodu ölmeliydi büyük banyosuna
Son kez girmişti
Son kez açmıştı suyu
Son defa doldurmuştu küveti
Yada o son kez olduğunu sanıyordu kıyafetleriyle girmişti soğuk suya elindeki cam parçasıyla korkak hamlelerle ilk önce sol bileğine büyük izler bırakmıştı
sonra sağ bileğine gerisi karanlık... annesi'nin çığlıkları babası'nın bağırışları...
sonrasında gözlerini Londra'da ki DELİ hastanesinde açtı becerememişti zaten neyi becerebilmişti ki?temiz kalmayı bile beceremedi ki o ölmeyi nasıl becerecekti?!

ILK HIKAYE ILK BÖLÜM .
Lütfen vote💕

Hüznü vaad eden kadın adlı hikayeme bakarsanız sevinirim. Bu hikayenin ilk 15 bölümü yazarlıktan uzak bir biçimde yazılmış. İlk deneme diyelim. Kusuruma bakmayın. Teşeklürler