Girl Pick-Up (ongoing)

Banat 2: Jonas Buenaventura

BANAT 2: Jonas Buenaventura

Matamlay ako buong araw! Buong araw ko din hindi kinulit si Jonas. Siguro naman matutuwa na siya don. Pero bakit ang sakit lang isipin na ang nag-iisang kaligayahan niyang iwasan ko siya ay siya ring nag-iisang dahilan para masaktan ako.

Hindi pwede to! Paano niya ako mapapansin kung wala akong gagawin. Hindi naman kasi ako naniniwala sa kasabihang 'Kung talagang kayo, kayo talaga hanggang sa huli.' Paano ba naman ako maniniwala dyan.

May kakilala ako na pinanghawakan ang kasabihang iyan? Pero ano sila ngayon? Walang nangyari sa lovestory nila. Though mahal naman nila isat-isa, pero wala naman sila parehong ginagawa para maging sila. Walang mangyayari kung hindi ka mismo kikilos. Tulungan muna mismo ang tadhana na mas magkalapit kayo.

Tama? Mali?

Uwian na. Hinabol kona ulit si Jonas para sumabay sa kanya pauwi. Siya naman pasipol sipol pa habang nakangiti at naglalakad ng sobrang pacool.

Ng mapansin niya ako sa tabi niya. Agad naman siyang napaiktad na akala mo nakakita ng multo. Nawala ang ngiti sa labi niya at naging seryoso na naman ang ichura.

"Tss!" Naglakad siya ng mas mabilis.

"Jonas, i'm sorry." Bulong ko. Napahinto siya sa paglalakad at napatingin sakin.

"Alex, itigil muna to." Seryosong sabi niya. Tatalikuran na naman niya sana ako para umalis ng magsalita ulit ako.

"Sana maintindihan mo din ako. Ang pagtigil ko sa kakakulit at kakahabol ko sayo ay parang paghinga ko lang." He stared at me with his blank expression. "Bakit ako titigil kung alam kung hindi ko kaya.." May nagspark sa mata niya pero agad din naman nawala.

"Ito lang masasabi ko. Don't expect anything from me, Alex!" He walked out. Pinagmamasdan ko lang ang likod niya papalayo sakin..

**************

Tulala ako sa ceiling .. Para akong tanga! Mababaliw na ata ako.

"Aaaah!!!" Tili ko at iling ng iling..

Maya-maya pa biglang nagring ang phone ko. Pagkakita ko si Kuya. Ang family ko ay nasa States. Naiwan akong mag-isa dito dahil dito ko mas gustong makatapos ng college.

"Kuya.." Lantutay na pagbati ko.

"Hey! Baby girl.."

"Kuya si Jonas.." Maiyak iyak na sabi ko.

"Yes? What's with Jonas?"

"He dont like me."

"Haay.. I told you to stop your childish..." Dikona siya pinatapos.

"But I really like him."

"Baby girl.." Mahinahong sabi niya. "Sinusunod mo ba mga sinabi ko sayo?"

"Of course. I've tried.."

"Maybe? Not meant to be?"

"Kuya!!!"

"Of course. I'm just kidding! Don't rush things baby girl. There's always a perfect timing."

"But when?"

"Until, he appreciate what you're doing, until you make him smile to your childish behaviour."

"I can wait."

"Tama! Just wait." Then we both hung up.

Maya-maya may nagtext naman! Text ni Clarisse, kaibigan/classmate ko. Nagtext siya at ininvite ako sa Birthday Party niya mamaya. Aww! Tumayo nako para naman makapagprepare nako.