Hoofdstuk 30

115 10 0
                                        

'Nee. Dat hoeft niet,' zegt Rosyck zacht. 'Laten we maar een schuilplek gaan zoeken,' zegt Rose. Ze wil zo snel mogelijk weg bij het bloedbad. Ook wil ze haar rugzak bekijken om te zien of daar nog wat bruikbare dingen inzitten. 'Goed idee.' Ze rennen naar het bos toe waar ze een goede boom uitzoeken. Ze klimmen in de boom en pakken hun rugzakken uit. 'Wat zit er in die van jou?' vraagt Rose en ze kijkt naar beneden. Rosyck zit een tak lager dan haar. 'Een zakmesje, een waterfles zonder water erin, een klein beetje voedsel verpakt in verpakkingen, spullen om water mee te zuiveren, touw en een slaapzak,' zegt Rosyck nadat hij de inhoud van zijn tas heeft bekeken. 'Bij mij ongeveer hetzelfde,' zegt Rose nadat ze haar inhoud van de tas heeft bekeken. 'Anders kunnen we misschien wel wat water proberen te zuiveren?' stelt Rosyck voor. Rose knikt en ze klimt behendig uit de boom. Rosyck doet hetzelfde en als ze eenmaal op de grond staan hijsen ze hun rugtassen op hun rug. Na een tijdje lopen komen ze bij een beek aan. Rose hoort van veraf een schot. Dit was de eerste die ze hoorde na het bloedbad, dus er zijn nu 8 doden. Het doet haar pijn om te merken dat er 8 doden zijn. Dit is toch eigenlijk niet normaal... 23 kinderen zullen de Hongerspelen niet overleven. 23 van de 24 kinderen. Er kan er maar 1 overleven en de rest gaat keihard dood, alleen maar om het publiek wat leuks te geven om naar te kijken. Maar Rose snapt niet wat hier nou eigenlijk leuk aan is. Je zou het toch zielig moeten vinden voor degene die de Hongerspelen niet overleven? Als je geen medelijden zou tonen zou je gewoon geen gevoelens hebben. Rosyck begint met het zuiveren van het water. Even later is het water gezuiverd wat in de flessen moet. Rose drinkt een paar slokken van het water. Het smaakt normaal. De rest zal ze bewaren voor straks, omdat ze echt niet iedere keer terug zouden kunnen naar de beek. Tenzij er nog een beek of meer is, maar dat is er denkt ze niet. 'Zullen we anders ook nog wat eetbare bessen verzamelen voor later?' vraagt Rosyck en Rose knikt. Ze lopen langs een paar struiken om eetbare bessen te plukken. Degene die niet eetbaar zijn laten ze hangen, om er zelf niet mee in de war te raken. Dan gaan ze weer op zoek naar een goede boom om de nacht in door te brengen.



De Hongerspelen van Rose #wattys2016Where stories live. Discover now