INTERMİNGLED UNİVERSES: 8 Elements/ MİNSUNG

ATEŞ HÜKÜMDARI

Bu kitap, tamamen hayal ürünü olup, gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur. 🔥

Karnı burnunda, elleri mezar taşına dayalı bir şekilde ağlıyordu genç kadın.

Daha yeni öğrenmişti bebeğinin cinsiyetini. Akşamında süprizlerle söylemeyi düşündüğü kocası ise borçlandığı adamlar tarafından diri diri kor ateşlere atılıp öldürülmüştü.

Elini 5 aylık olan karnına yasladı ve sıkı sıkıya kavradı.

"Özür dilerim bebeğim," dedi karnına. Daha doğmadan kaybetmişti babasını minik bebek. Zira çok uzun sürmeden annesini de kaybedecekti.

Ama yaşarken.

Ölmeyecekti annesi. Gitmeyecekti. Sadece istemeyecekti. Ne kendisini ne de yaşamayı.

*******

YILLAR SONRA

Lee Minho doğmuştu. Ama ateşiyle beraber doğmuştu. Artık büyümüş, 7 yaşına gelmişti ve neyi nasıl algılaması gerektiğini biliyordu.

Annesi onu istemiyordu.

Avucuna indirdi bakışlarını. Bir ateş lekesi vardı avucunda.

Normal bir kişi değildi o, varisdi.

Ateş Elementinin Yüce Varisi.

Sırtına astığı çantasıyla minik haliyle çıktı evinden. Arkasından ise onu istemeyen acısıyla delirmiş olan annesini bıraktı.

Daha çok küçüktü belki ama fazlasıyla olgun ve düşünürdü.

Arkasında bıraktığı anne enkazı ona bir ömür boyunca vicdan azabı yaşatacak, geceleri uykusunu bozacak, kendi varisi olduğu ateşi her zaman içini yakacaktı.

"Özür dilerim anne, affet beni." Son sözünü söyledi ve yedi yaşını geride bırakarak ait olduğu gerçek evine doğru adımladı.

Gözlerinden minik yaşlar akıyordu. Ellerinin tersiyle minik suratını temizlemeye çalışsada cabasıydı.

Şimdi akıttığı yaşlar onun hayatı olacaktı.

Ayakkabısı yoktu çünkü annesi tek parasını içkiye ayırıyordu. Kat kat çorap geçirdiği ayakları onu her zaman oynadığı parka götürdü.

Karanlıktı her taraf, henüz annesi tarafından okula kaydolmadığı için okuma yazma bilmiyor, saatleri de hesaplayamıyordu.

Tek bildiği, her yer aydınlıksa sabah, güneş turunculaşmaya başlayınca öğlen, her taraf karanlık olunca ise akşamdı.

Ama artık gideceği yerde bunları düşünmesine gerek kalmayacaktı. Kendi Hükümdarlığını yöneteceği evrende herkes onun için yaşayacak ve hizmet edecekti.

Yavaş adımlarla parka geldi ve her zaman kaymayı en çok sevdiği kırmızı, dönemeçli kaydırağın başına çıktı.

Usulca oturdu ve küçük poposunu hafifçe kaydırarak kendini kaydırağa bıraktı.

Gözleri ondan bağımsız kapanmıştı ve rüzgar saçlarını okşar gibi uçuşturuyordu.

Normalde saniyeler içinde biten kaydırak dakikalarca onu içinde tutmuş ve sonunda yine kendisinden bağımsız açılan gözleriyle kendini bambaşka bir yerde bulmuştu, minik Minho.

Her tarafta ateşler vardı. Babasını yakan ateşler. Yüksek değildi ateşler, kendi yaşıyla büyüyeceklerdi ama onun henüz bundan haberi yoktu.

"Ateş var! Her yerde ateş var!" Yüksek çıkan sesiyle avazı çıktığı kadar bağırıyordu. Hâlâ fark etmemişti ama yerlerdeki ve göklerdeki ateş onu yakmıyordu.

Bir tek onu.

Bundan da haberi henüz yoktu ama öğrenecekti. Lee Minho'nun ateşi bir tek onu yakmazdı.

"Efendim," dedi yanı başından gelen bir ses. "Hoş geldiniz. Bizlerde sizi bekliyorduk. Ben jeon Jungkook. Bundan sonra sizin en yakın arkadaşınız ve sağ kolunuz."

"Sende kimsin? Burası da neresi!" Güldü Jungkook miniğin bu hallerine.

"Dedim ya Efendim, Jeon Jungkook. Siz de Lee Minho. Ateşlerin Efendisi. Ateş evreninin hükümdarı, tek varisi. Sizinle işimiz uzun. Hadi gelin ve kendi dünyanızı size gezdireyim."

Hâlâ şaşkındı Minho ama bir yanı da kabulleniyordu. Sanki, sanki içine doğuyordu.

"Annem?" dedi fısıltıdan ibaret olan sesiyle. Onu duyan Jungkook minikle boylarını eşitledi ve önünde durdu.

"Anneniz artık yok Minik Efendi. Onu unutmalısınız." dedi.

Minho bunu da kabullenmişti. Sessizce onaylayan bir şekilde salladı başını.

Artık hayatı değişmişti. Küçük sıradan bir çocuk değildi o. Koskoca bir evrenin Hükümdarı olmuştu.

Eski alışkanlıkları geride kalmış ve acilen büyümesi, kendi evrenini daha iyi yerlere getirmesine ihtiyacı vardı.

---------------------------

Minho'yu kitap boyunca böyle hayal edebilirsiniz.