Stan / Minsung

Mektup 2

Sevgili Han Jisung, hâlâ ne yazdın ne aradın, umarım fırsatın olur. Kızgın değilim, bence hayranlarına cevap bile verememen çok boktan bir şey. Eğer konserden sonra benimle konuşmak istemediysen zorunda değildin.

Ama Jeongin için bir imza verebilirdin. O benim küçük kardeşim, sadece 16 yaşında adamım. Seni 4 saat buz gibi soğukta bekledik ama sen sadece "Hayır" dedin. Bu çok boktan adamım, sen onun lanet idolüsün. Aynı senin gibi olmak istiyor dostum, seni benim sevdiğimden daha çok seviyor.

Kızgın değilim dostum, sadece yalan söylenmesinden hoşlanmıyorum.

Gimpo'da görüştüğümüzü hatırlıyor musun? Eğer yazarsam geri yazacağını söylemiştin. Bak, ben de bir bakıma senin gibiyim. Ben de babamı hiç tanımadım. O, annemi sürekli aldatır ve dövermiş.

Kendimi, şarkılarında söylediklerinle ilişkilendirebiliyorum. Boktan bir gün geçirdiğimde sürüklenip kasedini oynatıyorum. Çünkü gerçekten başka bir şeyim yok ve depresif olduğumda yardım ediyor.

Göğsümde isminin yazılı olduğu bir dövmem bile var. Bazen ne kadar kanadığını görmek için kendimi kesiyorum. Bu adrenalin gibi, acı benim için aniden hissettiğim bir heyecan. İşte söylediğin her şey gerçek, sana saygı duyuyorum çünkü bunları söylüyorsun.

Kız arkadaşım kıskanıyor çünkü 7/24 senden bahsediyorum. Ama o seni benim tanıdığım gibi tanımıyor Han, kimse tanımıyor. O, bizim gibi insanlar olarak büyümenin nasıl bir şey olduğunu bilmiyor.

Beni aramalısın, adamım, kaybedeceğin en büyük hayranın olurum.

İçten dileklerimle, Lee Minho.
Not: Birlikte olmalıyız.

﹏

Çayım soğudu, yataktan ne diye
kalktığımı merak ediyorum.

Sabah yağmuru penceremi
buğulandırıyor ve hiçbir şey göremiyorum.

Görebilseydim bile bu tamamen gri olurdu,
Duvarımdaki resimlerinle birlikte.

Bu bana o kadar kötü
olmadığını anımsatıyor.
﹏