Telefon Sol Elde / Chanmin

[1] "Tamam, Yazacağım."

İyi okumalar dilerim🍯
_____

"Hayır Jeongin, yapmayacağım öyle bir şey."

Jisung, Felix ve Jeongin, başımda toplanmış, beni ikna etmeye çalışıyorlardı.

"Ama eğlenmiş oluruz."

"Evet Minnie, Felix haklı. Şu sıralar hayat çok sıkıcı bize de bir eğlence çıkmış olur."

Felix'in dediğini, onu onaylayarak desteklemişti Jisung. Derince bir nefes alıp bıkkınlıkla verdim.

"Ama... Off bilmiyorum."

Ayakta dikilen üç bedende benim konuşmamın üzerine oturmuşlardı.

Onları asla kıramıyordum.

"Tamam, yazacağım."

Sözlerimle hepsi tekrar ayaklanmış, yüzlerinde gülümseme ile ciddi olup olmadığımı sorguluyorlardı.

"Cidden mi?"

Üçünün bir ağızdan sorması ile kafamı sallamıştım. Tam Jisung sevinçle konuşacağı sırada onu susturmuştum.

"Ama bir şartım var."

Konuşmamı bekledikleri için devam etmiştim.

"Konuşmaları size istersem göstereceğim."

Hepsinin tekrardan yüzleri düşmüştü.

"Ama niye?"

Felix'in sorduğu sorunun cevabı çok basitti aslında.

"Utanıyorum."

Açık açık söyleyebilmiştim. Benim sözlerimi duyan Jeongin, tam önümde durmuş ve ellerinin arasına almıştı yüzümü.

"Oy çen bizden mi utandın çen?"

"Jeongin."

"Pardon hyung."

Hemen geri çekilmesi ile gülmeden edememiştim. Benimle beraber diğerleri de gülmüştü.

"Şartımı kabul edin, bende yazayım."

"Konseyi toplayalım hemen!"

Jisung'un bağırması ile hepsi onun yanına gitmişti. Benim için bir konsey yapıyorlardı ve bu yüzden beni almamışlardı.

Bizim her zaman yaptığımız bir şeydir. Bazen eğlencesine yaparız bu konseyi, bazense gerçekten önemli bir konu olduğunda.

Bu bizim anlaşma tarzımızdı. Konseyi yapıp tekrar yanıma gelmişlerdi.

"Anlaşmayı kabul ediyoruz insan. Sonuçta bu senin aşk hayatın ve o kişi senin hayatına girecek, bizim değil. Amma ve lakin, kötü bir durum olduğu takdirde bizi bilgilendirmezsen senin çükünü keser boynuma kolye niyetine asarım. Anlaşıldı mı?"

Jisung konuştuğunda küçük bir kahkaha bırakmıştım ortaya.

"Anlaşıldı efendim"

Komik çıkmasına özen gösterdiğim sesimle gülmüştük tekrardan.

"Teşekkür ederim çocuklar."

"Ne konuda hyung?"

"Her konuda jeongin. Sizi seviyorum."

Konuşmamla birlikte üçü de üzerime çullanmış, aynı anda konuşmuşlardı.

"Bizde seni seviyoruz."

Gülerek onları karşılamıştım.

"Ne oldu da birdenbire bizi sevdiğin geldi aklına?"

Felix'in sorduğu soruya karşılık omuzlarımı bilmiyorum anlamında silkmiştim.