Into The Last Page

Prologue

I am warning you, this is a typical light highschool teen fiction romance. You still have the chance not to continue reading this :))
- Acheloisly

______________________________

Chain of Dysphoria #1:
Into the Last Page
Written by: Acheloisly
______________________________

PINAGKAKATITIGAN ko ang sarili ko sa harapan ng salamin subalit kahit saang anggulo ay hindi ko nakikita ang sarili ko na kilala ko.

Bakit nga ba kinailangan kong bumalik muli rito? Mas tama atang itanong ko kung saan ba dapat ako magsimula pabalik sa nakaraan? Malalim akong napabuntong hininga at napaiwas ng tingin sa salamin. Halos hindi ko na pinag-isipan ang napakaraming bagay, ang alam ko lang ay babalik ako para sa kapakanan mo, kahit na ang kapalit pa ng kilos na gagawin ko ay siyang tuluyang pagkawala ng sarili ko.

Saan at kailan nga ba ako dapat na magsimula? Saan nagsimula lahat ng ito?

Mariin kong naipikit ang mga mata ko, kasunod niyon ay ang pagpitik ng daliri ko. Nang muli kong maimulat ang mga mata ko ay alam kong nakabalik na ako kung saan nagsimula ang lahat, kung saan ka nagsimulang mawala sa akin.

Araw iyon ng elementary graduation natin. Nasa magkaibang school tayo; sa private school ka nag-aaral samantalang nasa public school naman ako.

Tulala lang akong nakatingin sa stage, malakas ang musika para sa graduation march habang isa-isang tinatawag ang pangalan ng bawat batang magtatapos. Nabaling ang atensyon ko sa batang babaeng balisa hindi kalayuan sa akin. Nakagat ko na lang ang pang-ibabang labi ko, ako ang batang iyon.

Alam kong masaya dapat ako sa araw ng graduation kasi sa susunod na pasukan ay sa ibang school na ako papasok at magkakaroon ng bagong mga kaibigan. Ngunit sa mga oras na iyon ay gusto ko na lang umuwi dahil wala akong magulang man lang na kasama sa pag-akyat sa stage.

Walang perfect attendance, walang conduct award, walang honorable mention o kung anumang special award. Gagraduate ako dahil pinalad akong makapasa subalit hindi pinalad na magkaroon ng suportadong mga magulang para samahan akong magmartsa paakyat sa entabladong iyon.

"Drayton! N-Nasaan na ba kayo?!"

Ahh, muntik ng mawala sa isip ko. Ikaw at si Auntie Freya nga pala ang binubulabog ko noon na samahan ako sa graduation, kahit na ang venue ng graduation ninyo ay isang kilometero ang layo sa amin. Subalit dala ng pagiging makasarili ko ay nauwi lamang sa trahedya ang araw na sana ay mahalaga sa iyo.

["Napakaiyakin mo talaga! Umiiyak ka na naman ano? Ang pangit-pangit mo umiyak, tumigil ka na!"] Pangungutya mo sa akin mula sa kabilang linya kung kaya't lalo lang bumuhos ang mga luha ko. ["Nasa jeep na kami ni mama, okay? Papunta na kami dyan, huwag ka ng umiyak!"]

Ang magulo kong make-up noon na ang nanay lang ng kaklase ko ang nag-ayos, ay lalo lang nagulo dahil sa kaiiyak ko. "Promise pupunta kayo?"

["Promise! Sige na. Hintayin mo na lang kami ni mama! Ililibre kita ng ice candy mamaya, kaya hintayin mo kami ah!"]

Kahit papaano ay nagawa ng sumilay ng mga ngiti sa labi ko. Ayaw ni mama pumunta sa graduation ko kasi may importanteng lakad daw siya, si Papa naman, tiyak na nasa ibang bubong na naman. Ngayon din ang graduation ng kapatid ko sa labas, duda akong hindi siya pumunta roon eh salutatorian ng klase iyong kapatid ko sa labas. Samantalang ito ako, ang mahalaga ay nakapasa at gagraduate na.