I've Given Up On You

Chapter 8: Diary - Part 3

Samantha's POV

Dear diary,
Na-meet ko na rin siya...

June 23 - Monday

"Oh girl... how's yur manliligaw. Seen him recently???", nag-start na naman mang-inis tong si Jasmine...

"Hay nako Jas... di ko na yun nakikita. Wag mu na nga ipa-alala yung weirdong iyon...".

We are now resting sa isang bench na malapit sa college buildings namin... hinihintay na lang namin si Mylene... later kasi, pupunta kami sa sa house ko at doon we will have a group study...

Nagtsitsimisan sina Jasmine and Kathhie while ako naman ay nagpapahinga lang, nakasandal sa isang poste...

After a while, na-notice ko na may kausap yung gaurd sa entrance gate na isang lalaking may familiar na mukha... I tried to look closer, when I saw his face...

Shux... siya yung stalker guy... Nakakahiya kung kausapin niya ko, in front of my friends...

"Uhmm girls, antagal ni Mylene. Tara, let's wait for her na lang sa loob.."

"Sige, bored na rin kami e..."

I hurried na di kami abutan ng lalaking yun... buti naman bawal siya sa loob ng building namin... Why kaya niya ako pinuntahan doon?

Kailan ba niya ako titigilan? Until when will he learn to just give up?

--

"Bye friends."

"Ge Sam, tomorrow na lang ha...", Mylene said as we bid goodbyes.

Nang wala na sila, I tried to look for the two books na di ko nagamit nung group study namin...

Then suddenly, I just realized...

"Ahhhhhhhhh!", tumili ako sa sobrang inis nang malaman ko na I left my shoulder bag sa bench dun sa school kanina...

I was about to text my friends kung nakita ba nila yung bag na yun nang biglang may sumulpot na message sa iPhone ko...

"Hello. Si Micheal Daveza po ito. Nasa akin po yung mga naiwan niyong gamit. Kunin niyo po sa akin. San po tayu magkikita?"

Micheal? Siya ba yung lalaking always nakasunod sa kin? Naku! Nandon pa naman diary ko. Alam mo naman yung mga boys na yan... puro maniac. Siguro binasa na niya iyun...

Well... I guess na siya nga... so I gave him a biting statement...

"Magkita tayo sa bench kung saan palagi mo akong pinapanuod..."

Let's just see kung ano ang maramdaman niya doon... hmph...

June 24 - Tuesday

I was walking through the highschool's ground, and I've gotta admit, medyo nervous rin ako... Di ko alam kung ano mangyayari after we meet again...

May nakikita na akong bench na di ganoong kalayo... I approached there but suddenly, tumunog yung iPhone ko...

"Nandito na ko, pupunta ka pa ba?"

I was reading nang biglang may person na tumambad sa harapan ko... I looked up... to see it's him...

We were both speechless... inabot niya lang ang shoulder bag ko nang nanginginig pa ang kamay...

I took it. And because he has nothing else to say, I just walked away...

Nang I reached a bit far, may kumalabit sa kin from behind...

"Uhmm miss...", he said with a shaky voice...

I turned to see him again... Ano na naman ang pakay nito?

"Di ko binasa ang diary mo...".

I was shocked. Di ko ineexpect na yun yung sasabihin niya... At di ko rin masabi kung true ang sinasabi niya... if someone got hold of my diary, medyo sure ako na babasahin at papakialaman niya iyon... Pero para kasing honest yung pagkasabi ng lalaking ito...

"Ako nga pala si Micheal Daveza...", he said while raising his hand. Handshake? Ang baduy naman nito...

Pero even I don't know why, napangiti ako bigla... siguro natawa ako kung paano nanginginig ang kamay niya.

"I'm Samantha Mae.", I introduced myself while giving him a handshake...

I forgot... binigay na nya ang bag ko, di ako nag thank you... why did I become so rude? Siguro dahil dati pa ako naiinis sa kakasunod niya.

Pero nung nag-usap kami ngaun, slightly gumaan loob ko to him...

"Thank you nga pala Micheal ha...", I smiled then walked away...

Even there are things that I don't understand about him, nakaramdam ako ng something strange nung nag meet ulit kami...