Το αδύναμο αγόρι εισήλθε με δυσκολία στο εσωτερικό του σπιτιού του.
Όλα γύρω του είχαν πάρει μια θολή μορφή που τον αποπροσανατόλιζε ενώ ταυτόχρονα τον βοηθούσε να ξεχάσει όλα τα άλυτα προβλήματα του.
"Jimin;" φώναξε ξαφνιασμένος ο συγκάτοικος-κολλητός του μόλις τον είδε να κείτεται στο πάτωμα.
"Τι έπαθες; Γιατί είσαι έτσι;" τον ρώτησε τρομαγμένος στην προσπάθεια του να τον μεταφέρει στο στρώμα του κρεβατιού του.
Ο μαυρομάλλης δεν μπήκε στο κόπο να του απαντήσει. Ότι και να του έλεγε ήταν άχρηστο. Ήταν πλέον φανερό πως είχε κάνει χρήση για ακόμα μια φορά αν και του είχε υποσχεθεί πως θα συγκρατούσε τον εαυτό του.
Το κάπνισμα ήταν ήδη υπέρ αρκετό για ένα αγόρι 16 χρονών. Τα πράγματα θα ήταν πολύ καταστροφικά για εκεινον αν υπέκυπτε συνεχώς στις ουσίες.
Εκείνος πίστευε πως είχε τον έλεγχο και δεν θα γινόταν ένας από εκείνους τους εξαρτημένους ανθρώπους που θα πουλούσαν μέχρι και το σώμα τους για την δόση τους.
Πόσο λάθος πίστευε όμως.
[....]
"Ξύπνα,εχουμε αργήσει" φώναξε το μελαχρινό αγόρι στον μαυρομάλλη.
Εκείνος σηκώθηκε γρήγορα ταραγμένος από τα λόγια του φίλου του. Δεν τον έπαιρνε να λείψει και άλλο από το σχολείο. Είχαν ήδη μαζευτεί πολλές απουσίες και η σχολική του χρόνια παιζόταν κορόνα γράμματα.
Αφού εκανε τα απαραίτητα τοποθέτησε την τσάντα του στον ώμο του και έφυγε από το διαμέρισμα μαζί με τον Taehyung.
....
Είχαν φτάσει ήδη μπροστά από την μεγάλη,μαύρη καγκελόπορτα του σχολείου και προσπερνόντας την έφτασαν στο εσωτερικό του.
Κοίταξαν τριγύρω αναζητώντας την παρεα τους, τον Jungkook και τον Hoseok όπου ως συνήθως τους αντίκρισαν στο γνωστό παγκάκι που συχνάζουν.
Παραξενεύτηκαν όμως όταν αντιλήφθηκαν μια ακόμα αντρική φιγούρα να βρίσκεται μαζί τους.
"Καλημέρα" τους χαιρέτησε ο Hoseok μόλις τους αντιλήφθηκε.
"Καλημέρα" ανταπέδωσε και ο Taehyung ενώ ο Jimin τους έδωσε ένα νεύμα.
