SIMULA

36 0 0
                                        


Disclaimer:

Hi! Please keep this in mind that this story is based on my true to life story.It is my pleasure to me to share my story that tackles suicidal ideation and anxiety attacks.This is my first time doing this and I'm hoping that I'll be welcome in this field of writing and for those who would read this story I gladly appreciated it,and for those expecting romance etc. this is not for you.I am not a famous Wattpad author because like I said earlier that I am new in this field so please bear with me,also I am thankful for those who wants to read my story.

Copyright Infringement is punishable by law.

This story have a grammatical errors and strong understanding but for those readers that felt uncomfortable,I advised that you should skip this story and don't read it.And regarding to updating this story,please don't expect on me too much.Don't pressure me because this is my story,I am the author and I am who decides when and what time my updates will be.

      Date Started : November 10 2021

================================

"Kapag naging teacher ka dadalhan kita ng Jollibee sa school na pinagtatrabahuhan mo." saad ni Pau na ikinangiti ko.Isa sa mga hobby ni Pau ang ang ispoil ako sa lahat ng bagay kaya ngayon ay nasasanay na ako sa ginagawa niya sa akin.

"Grabe, nakakatuwa naman yan. Aasahan ko yan ah!" sabi ko dahil natutuwa ako kung paano yung pakikitungo sa akin ni Pau na kaibigan ko.Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na kaibigan ko na siya kasi dati ko lang siyang nakikitang sikat sa school namin kaya ang maging kaibigan siya ay talagang nakakapagpasaya sa akin.

"Oo, ispoil kita kasi mahal kita eh." sinabi nya iyon na nakangiti na para bang siguradong-sigurado sya na magiging isa akong guro balang araw.Sana nga maging guro ako at hindi na rin ako makapaghintay na mangyari 'yon.

"Sige pangako mo yan ha!" saad ko, natutuwa ako dahil ilang buwan pa lang kami magkakilala pero kabisado nya na lahat sa akin na para bang matagal nya na akong kilala.Laking pasasalamat ko talaga na nakilala ko siya at naging kaibigan pa.

Pero akala ko noon ay maayos na kasi maayos naman talaga kaming dalawa,nagkakaroon ng away pero ginagawa din namin agad ng paraan para magkaayos at hindi namin hinahayaan na hindi kami magpansinan pero bigla na lang nagbago 'yon dahil sa hindi inaasahang pangyayari....

Hanggang sa...
Hanggang sa dumating yung araw na kinatatakutan ko...
Hanggang sa nagsimula akong kwestyunin kung ano ang problema...
Hanggang sa magkaroon ng maraming katanungang sa aking isipan na hanggang ngayon ay wala pa ring sagot...



Bakit ko sya nakilala?

The Independent WomanStories to obsess over. Discover now