la tristesse du diable• //jikook

ange déchu

"Sen deli misin? Tanrı'ya karşı mı geldin?" Dante hala arkadaşının dediği şeyin şokuyla olayı anlamaya çalışıyordu. "Bunu nası- neden yaptın Jeon?"

"Tanrı'yı tanımıyorsun Dante, tanısan sen de isyan ederdin." tereddütsüz bir şekilde döküldü ağzından cümlesi. İkilemde kalmadı, sonunu düşünmedi. Arkadaşı daha fazla konuşmayınca o da sessiz kaldı. Fırtına öncesi sessizlik...

•••••••

Tanrı'nın yüce mahkemesinde Jeon'a ne olacağı konuşuluyordu. Tanrı kendini savunması için Jeon'a söz verdi.

"Bana dilediğinizi yapabilirsiniz Yüce Tanrım,
Dante bir anlığa rahatladı ve derin bir nefes aldı. Bir anlığına arkadaşının af dileyeceğini düşündü.

"Ama sizden daha kutsal olan fikirlerimi yok edemezsiniz. Konuşmaya başladığım an, hanedanlığınızdaki meleklerin fikirleri nasıl değişir biliyor musunuz? Tabi ki biliyorsunuz, siz Tanrısınız! Öyleyse izin verin de yüce mahkeme de bilsin, ha-"

Tanrı Jeon'un devam etmesine izin vermedi. Uğultular yükseldi. Şeytanlar Jeon'un tarafındaydı, hem de konunun ne olduklarını bilmedikleri halde. Melekler Jeon'un Tanrılarına ne diyeceğini merak ediyordu. Tanrının sarsılmaz hanedanlığında beklenmedik bir kaos var...

Dante kalabalığın içinde onunla göz teması kurmaya çalıştı, bu anın onu son görüşü olduğunu biliyordu, Jeon'un bal rengi gözlerinde hayal kırıklığıyla harmanlanmış bir ateş vardı. O da Dante'ye veda etmek için göz teması kurmalarına izin verdi. Dante o an, alevleri gördü ve sıcaklığı hissetmiş gibi gerildi. İki arkadaş birbirlerine bakarak veda ettiler sadece birinin gözlerinde koyu bir hüzün, diğerininkinde büyük bir öfke vardı.

Ve Jeon'u daha da öfkelendiren intikam yeminleri ettiren o karar verildi.

Jeon dünyaya sürgün edildi. Tanrı, eğer sürgünden dönerse Jeon'un kazığa bağlanıp yakılacağını söyledi.
—————
Selamlar yüce jikookers, bir şekilde aklıma bu hikaye geldi ve işte, yazmaya başladım. Kendimi tanıtmak ve benzeri konularda iyi değilim :')
Hikayeyi seveceğinizi umuyorum, iyi okumalar ve bir de bolca teşekkürler 🥺