annesinin makyaj çantasını kurcalayan küçük bir oğlan çocuğu, o kadar masum ki düşüncesi bile. tek istediği aynı annesi gibi güzel olmak fakat neden annesi kadar güzel olamıyor ki?
oysa, neler neler denedi en az annesi kadar güzel olabilmek için onun kıyafetlerini giyer, topuklu ayakkabıları içerisinde kaybolan minicik ayaklarına rağmen ayağından eksik etmez ve en önemlisi her daim vişne çürüğü rujunu görürdünüz dudaklarında..
tabii bunları sadece bilebilirsiniz çünkü kimse görmeden her şeyi yerine koyar, evde oturup babasının işten gelmesini beklerdi.
beklerdi çünkü babası her gün, istisnasız, evin küçük oğluna en sevdiği gofretten alırdı, yedi yaşındaki bir çocuk için dünyaları vermek gibiydi ellerine. ne anlarız bir o mutluluğu, hah!
annesi yemeği hazırlar, evin büyük oğlu okuldan gelmiş ödevlerini yapmaya başlar ve küçük oğlan ise annesinin odasından çıkmaz babasını beklerken oyalanırdı.
bir gün,
o baba eve hiç dönmedi.
hani hep derler ya, alkol dostunuz değildir diye, haklılar.
alkol dostunuz değildir..
cenaze ve vişne çürüğü ruj, son kez babama güzel gözükmeliyim. benim oğlum çok güzel olmuş, ona her şey çok yakışır desin.
ah, neredesin baba? keşke yanımda olsan.
gofret.
yiyemedim bir daha, asla
YOU ARE READING
mxxfin4
Short Storymini fic 'jeon, babasının ölümünden sonra tek yakın arkadaşını kaybetmiştir ve ne zaman hayatı ile ilgili önemli bir gelişme olsa soluğu babasının mezarında alırdı..'
