“ Nandito na po tayo, Sir JC” napakurap ako ng ilang beses. Napatingin ako sa paligid ko and I noticed that it’s already 4 o’clock in the afternoon. Inilibot ko yung paningin ko and I found my driver, smiling from ear to ear. I took a glance sa katabi ko at natagpuan ko si Dreame… in my arms.
“ Bagay na bagay po kayo ni Ma’am Dreame, Sir JC” At tsaka ko pa lang naalis yung tingin k okay Dreame nung magsalita ulit yung driver ko. I easily compose myself at ibinalik ko na ulit yung seryosong itsura. Mukha naman siyang natakot.
“ That’s not part of your business kaya sige, umalis ka na muna, at gigisingin ko lang si Dreame” I said. Within a span of seconds, nakaalis na agad yung driver ko. Napatingin ako kay Dreame nung umungot siya. Ngayon ko lang siya nakita ng malapitan… and it somehow…. makes me smile. Iniling ko yung ulo ko sa mga naiisip ko.. No… Hindi pwede… My life is too complicated para isama ko pa siya.
Nakatabing yung ilang piraso niya ng buhok sa mukha niya. Nagulat na lang ako ng mas kumapit pa siya sa akin. Bakit ganito yung nararamdaman ko? Bakit ganito yung pakiramdam ko? Kinakabahan ako para sa itinatakbo ng isip ko. I shook my head at walang ano- anong itinulak ko siya dahilan para mauntog siya sa pintuan.
“ Awwwww! Bakit ba?” iiling iling siya habang nakalabi sa akin. Hinihimas pa niya yung ulo niya.
“ Kanina pa tayo nandito, so we should start inspecting the site. Dapat may dala ka ng damit ‘coz we’ll be staying here for almost 3 days” dire-diretsong sabi ko sa kanya at bumaba na agad ako ng kotse. Napahawak ako sa dibdib koI don’t like her, I don’t love her… I’m just infatuated to her.
“ What? 3 days? Eh di ba po sa isang araw yung anniversary ng isang major client natin?” sabi niya. Right! At tsaka saan ko ba nakuha yung 3 days na yun? Ayaw ko nga siyang makasama diba? JC! Ano na ba ang nangyayari sayo?
“ Yieee, gusto mo lang akong makasama ng matagal eh, noh? Kinikilig ako!” sabi niya ng ngingisi- ngisi sa akin while wiggling her eyebrows. Napatalikod na lang ako at wala sa sariling naglakad papunta sa kung saan.
“ Ow my goshibells! JC!” napalingon ako kay Dreame ng tumili siya. She is running towards me at may itinuturo siya sa akin. Naramdaman ko na lang na naitulak na niya ako at may kung anong napunta sa shirt ko. It’s brown and white paint. I looked at Dreame na ngayon ay naliligo na sa pintura.
“ Nako! Sorry po Ma’am, Sir! Sorry po! Sorry ho. Nabitawan kop o kasi yung kable eh” Takot. Iyon ang nakabalatay sa mukha nung construction worker. Napatigil ang lahat ng manggagawa, still hinihintay pa rin yung magiging reaction ni Dreame pero to the irony of it, nagthumbs up pa siya at ngumiti. Pero bakit ganun siya? Di ba dapat nagagalit siya? Paano niya nagagawang ngumiti?
“ Okay lang po Manong! Hindi niyo naman po sinasadya eh” nagsimula na siyang punasan yung pintura pero sobrang dami nun sa kanya kaya tumayo na ako at nagpagpag. Kung hindi naman niya ako naitulak eh di sana ako yung matatapunan di ba? Seeing her in that situation… parang gusto ko na lang manuntok.
“ Starting tomorrow, hindi na kayo parte ng kompanyang ito----“ naputol yung sasabihin ko.
“ Sir! Wag naman po! Maawa po kayo! Marami po akong anak na binubuhay.” Nagsimula na ang bulong bulungan pero I don’t mind them. Nanginginig na sa takot yung trabahador pero wala akong pakialam.
“ Don’t mind him po, Manong. Okay lang po.” Mahinhin pa rin na sabi niya. Naglabas siya ng panyo sa bag niya at nagpunas na ulit. Napatingin ako sa kanya. Okay lang ba yung nangyari sa kanya?
“ Look what he have done to you, Emerald!” sigaw ko sa kanya. Nawala bigla yung expression niya sa akin at sumenyas siya na okay na talaga. Napaisip ako sa mga sinabi ko. What do I sound overprotective? Kung tutuusin, okay lang naman, diba? Kasi hindi naman ako yung natapunan, kundi siya.
“ It’s Dreame, JC. It’s not Emerald. Stop comparing me to your wife” napakurap ako sa sinabi niya. Emerald… Pangalan ni Emerald ang nasabi ko. Napailing ako lalo, nakikita ko ang katauhan ng asawa ko kay Dreame. Pero bakit? Magkaibang magkaiba sila.
“ Postponed na muna natin yung inspection. Let’s just go back.” I coldly said to her without even helping her. Why should I? Para mapaasa ko siya? No way! I have no plan in falling for her… for even liking her… neither in loving her.
“ Whuuuuut!? Pero ilang oras yung biyahe tapos hindi matutuloy… sayang naman.” Sabi niya pero pinigilan niya ako gamit hyung kanang kamay niya at umiling iling pa siya at patuloy pa rin sa pagpunas sa mukha niyang may bahid pa rin ng pintura. Napatingin ako sa hawak niyang panyo. I just look upwards. Yung My Melody niyang panyo, kulay puti at itim na.
“ No, what happened earlier is a disaster. Pwede pa nating ituloy ito next time. Huwag kang masyadong makulit, Emerald” matigas na sabi ko pero nagpapadyak siya sa harapan ko.
“ How many times do I need to tell you that my name is DREAME. DREAME. DREAME! Not Emerald, okay!? It’s DREAME.” Wala na yung nakangiti niyang mukha. All I see is her hair na parang pugad na at ang nakakunot niyang noo pero that makes her cute. Cute? No way in hell that I’ll tell that to her. For me, Emerald is everything. She is pretty, cute, kind, sexy, hot.
“ Tara na!” I told her pero hindi pa rin siya natitinag sa kinatatayuan niya.
“ LET.ME.GO!” wala na siyang nagawa ng binuhat ko na siya na parang sako at nagpupumiglas pa sa akin. Nagpupumiglas siya at sumisigaw, she even bothered to kick me.
“ Bitaaaaaw naaaaaaaa~!” pero hindi ko siya pinakinggan instead, binato ko siya papasok sa kotse. Pabulong bulong pa siya sa akin and she even stomped her feet na para siyang bata na inagawan ng candy.
“ Saan po tayo, Sir?” tanong nung driver ko.
“ Sa puso ni JC, pwede?” kahit nakasimangot pa rin si Dreame, hindi pa rin maalis yung pagiging makulit niya.
“ Tch. Just bring us home and can you please step outside muna?” tumango naman agad yung driver ko. I searched the entire car at nakita ko na yung knapsack ko. Binuksan ko iyon at kumuha ng polo shirt. At inabot ko sa kanya.
“ Anong gagawin ko jan?” pagtataray niya pa rin.
“ Try mong ngatain. Magbihis ka na at kalagkit mo” I told her at kinuha na niya yung polo shirt ko na obviously ay malaki at mahaba sa kanya that it looks like a dress to her. Sa sobrang gulat ko bigla na lang siyang nagtanggal ng dress niya revealing her… OH! This isn’t happening to me! Marami ng babae ang naghubad sa harap ko but they didn’t ignite the fire and dragon inside me. Only Emerald can do this to me… and now, Dreame?
“ Oh, sexy ko no? Natulala ka na?” nakangisi na niyang sabi but damn! I’m fucking aroused right now! It’s so hard that it hurts and I’m having a hard time here.
“ Stop seducing me.” I coldy said to her at kinatok ko na yung driver naming dahil pwede na siyang pumasok. He started driving at nagsimula na naming manggulo si Dreame. She opened her bag and looked at me with disbelief in her face.
“ Where’s my cigarette?” she asked me at nagpatuloy sa paghahanap.
“ I threw it” I calmly said to her pero nang dahil sa sinabi ko, nagsimula na naman siyang mag-ingay.
“ My gawd! My cigarette! My stress reliever!”
“ Anong naisip mo at ginawa mo yon!?”
“ Waaaah! How can I smoke right now?”
“ I want to smoke!”
“ One word from you at ibababa kita dito!” I hissed at her and she just raised her middle finger at me. No way! She can’t do that to me! Lalo na’t… urgh! I’m having a bad time here at mainit ang ulo ko.
“ Stop the car and leave my vehicle instantly!” I shouted at her. Tumingin siya sa akin na parang hindi siya makapaniwala sa akin. Yes, I can and I will do that to her kahit na… mag aalas sais na ng gabi.
“ You can’t do that, Jayden.” She said to me pero I just grin at her.
“ Leave or I swear you’ll never like when I’m angry.” I told her. Napatingin ako sa kanya. She is only wearing my polo shirt and I have the guts to leave her in this isolated road.
Nagdadabog na umalis siya sa kotse ko. My driver just looked at me. It’s been 3 minutes and yet hindi pa rin siya umaandar. Ano ba ang hinihintay nito? Umaga? Napatingin ako sa labas and I saw Dreame… patiently waiting for something. Nagulat na lang ako ng bigla na lang pumatak yung ulan.
“ Sir JC, paano ho si Ma’am Dreame?” nag-aalalang tanong ng driver ko.
“ Let’s just leave her, she pisses me off” I said at nagsimula na siyang magmaneho. Malaki na si Dreame. She can handle herself. Ewan ko pero napalingon ako agad sa kanya ng biglang lumakas yung ulan. I saw her… there soak in rain at nakapatong yung bag niya sa ibabaw ng ulo niya.
“ Stop the car, please” I told him and my driver did. Dali- dali akong bumaba at itinakbo ko na siya. I saw her… shaking because of the coldness she is experiencing. JC! Damn! Ano ba yang naisip mo at ginanito mo siya!? Ipinatong ko agad yung jacket ko sa kanya and I hugged her… tight.
“ S-sorry Dreame.” I told her, tumango lang siya sa akin and we immediately went inside the car. I looked at her. Ewan ko pero I’ve been ruthless… cold to everyone. Naipractice ko na sa sarili ko na I should be cold to others pero pagdating kay Dreame… nailalabas niya yung totoong nararamdaman ko.
“Ginaganito mo rin ba yung asawa mo, JC?” she asked me. That question made me shiver. Kung alam mo lang Dreame… mas malala ang mga nagawa ko kay Emerald.
“ Eh ano bang pakialam mo!?” sabi ko na lang sa kanya, not minding na basa pa rin siya ng ulan. Katahimikan ang namayani sa pagitan namin. Napatingin na lang ako sa kanya. Namamaluktot na siya sa lamig pero wala pa rin akong pakialam.
“ Sir JC… nilalamig na ho yata si Ma’am Dreame” sabi ng driver ko. I took a glance at Dreame at visible na yung panginginig niya. Dali- dali akong lumapit sa kanya at hinawakan siya. Napakainit ni Dreame! Anong ginawa ko? Anong gagawin ko!?
“ A-ah D-dreame… hey! W-wake u-up!” I told her pero hindi siya dumidilat. Kinakabahan akong tumingin sa driver ko at nakitako ang takot sa mukha niya. Inalog alog ko pa rin si Dreame pero hindi pa rin siya gumigising.
“ Inaapoy na siya ng lagnat, idiretso mo lang yung kotse tapos pa-kanan, may resthouse ako doon” sabi ko. Dali- dali kong kinalong si Dreame. Namumutla na siya at hindi ko na alam ang itinatakbo ng isip ko. Natatakot ako. Nagagalit ako. Kinakabahan ako.
Natatakot ako… paano kung may mangyaring masama sa kanya? Hindi… hindi ko yata kaya. Nagagalit ako… nagagalit ako para sa sarili ko. I shouldn’t do that to her. Hindi dapat eh… maling mali ako. Kinakabahan ako… paano kung mawala siya ulit? Ano nanaman ang gagawin ko? Dali- dali ko siyang binuhat papasok sa bahay ko.
“ Dreame… wait lang ha? Kukuha lang ako ng gamot tsaka ng basin” paikot ikot lang ako sa buong bahay. Naghahanap pa rin ako. Nang nakahanap na ako, naalala kong wala pang laman yung tiyan niya. Should I cook for her? Pero kagagawan ko kung bakit siya nagkaganyan.
“ Argh! Fine! Magluluto na ako” I started to cook porridge for her. Buti na lang at laking hirap ako dahil I know how to cook. Pero ilang taon na ang nakakaraan simula nung magluto ako! I can pay the highest paid chef in the world if I want to… and andiyan naman si Emerald… dati.
“ Pwe! Ang alat!” tinikman ko na yubng luto ko pero bakit ang alat? Pero di ba ang mga may sakit walang panlasa? Okay na siguro ito.
“ Hoooo…” napatingin ako kay Dreame… maputla pa rin siya. I’m not used to this kind of emotion… well part of me says na pamilyar siya pero ayokong iacknowledge. No… never.
“ K-kain ka na” tumingin siya sa akin at pagkatapos ay ngumiti. Sinimulan ko na siyang subuan. Kumukunot yung noo niya pero wala na siyang nasabi.
“ Thankyou” sabi na lang niya. Napatingin ako sa mangkok at nakita kong naubos niya pala lahat.
“ M-maalat ba?” tanong ko pero ngumiti lang siya sakin.
“ Okay lang na maalat as long as nagbuhos ka ng effort doon, Jayden” pumikit na siya sa akin.
“ Pupunasan kita ha?” I saw her nod at pinunasan ko na siya pero sa braso lang niya. Ewan ko pero sa bawat sandal kasi na nahahawakan ko siya… I felt weird whough part of me feels hatred for her. Masyado kasi siyanbg maingay at makulit.
I looked at the watch at 2 am na pala. Nakatulog pala ako sa tabi niya. Kinapa ko yung noo niya at mainit pa rin siya. Bakit ba ayaw mawala ng lagnat niya!? Wala na akong ibang maisip pa kung hindi ang yakapin siya ng mahigpit… na mahigpit.
For once… I wanna hug this girl.
But I know… deep in myself that… slowly… slowly… I’m… I’m… But no Jayden, you can’t. I really can’t because after all, it’s still Emerald that’s in my heart.