"တီ...တီ...တီ..."
"ဟင္.."
"အာ...Tsk..."
မီးပိြဳင့္ႀကီးမီးစိမ္းေနပီကိုေၾကာင္ေတာင္ေငါင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ရပ္မိေနေတာ့အေနာက္ကကားေတြ....
ဟြန္းတတီတီနဲ႔တီးၿပီးChanyeolရဲ႕ကားကို
ေက်ာ္သြားၾကတယ္...
"ကဲကြာ...ေက်ာ္ခ်င္လဲေက်ာ္ၾကကြာ..."
ေဒါသကအစတည္းကသူပုန္ထေနတာ...
စိတ္ေတြ႐ႈပ္လိုက္တာ...
ေခါင္းေတြေတာင္ကိုက္လာၿပီ...Tsk....
Chanyeol ကားအ႐ွိန္ကိုျမႇင့္လိုက္ကာအိမ္ကို
အျမန္ဆံုးျပန္လာခဲ့တယ္...
...
"အယ္..Hyung ျပန္လာၿပီပဲ...ဒီေန႕အဆင္ေျပရဲ႕လား.."
Suitအျပာေရာင္နဲ႔ ဆံပင္ေတြကိုေသခ်ာဖီးသပ္ၿပီး
လူႀကီးလူေကာင္းဆန္ေနေသာ Jong..
ဘယ္သြားမလို႔ပါလိမ့္...
အဆင္ေျပလား...တကယ္ေတာ့မေျပ...
တင္းမာေနေသာမ်က္ႏွာေၾကာကိုအသာေလ်ာ့ကာ
"အင္း...အဆင္ေျပပါတယ္Jong...ဒါနဲ႔ဘယ္သြားမလို႔လဲ.. "
"Hyungလည္း...သြားျပင္ဆင္ေတာ့ေလ..."
အခုမွအိမ္ျပန္လာတာကိုဘာေတြျပင္ဆင္ခိုင္းျပန္
ၿပီးလဲမသိ...
"ဘာကိုျပင္ဆင္ရမွာတုန္း..."
"ဒီေန႔ညစာစားပဲြ႐ွိတယ္ေလ..."
အာ...ဟုတ္သားပဲ Schedule ထဲမွာတယ္...
စိတ္ညစ္ပါတယ္...လူကေနလို႕မေကာင္းပါဘူးဆို...
မသြားရင္လည္း အေမကဆူဆဲအံုးမယ္...
"Jong...ငါ့ Ommaေရာ..သြားမွာလား.."
"ေဒၚေလးက Landon မွာေလ Hyung..."
ဟုတ္တာပဲ...
Landon မွာ႐ွိတဲ့က်ေတာ့္အဘြားဆိိီသြားလည္တာ...
"ငါမလိုက္ေတာ့ဘူး...မင္းပဲသြားလိုက္..."
"ဟာ...Hyung ကလဲ...အဘိုးကိုက်ေတာ့္ကဘယ္လို
ေျပာရမလဲ..."
"ေနမေကာင္းလို႔လို႔ေသခ်ာေျပာလိုက္ေပါ့...
Jong ရာ ကူညီပါ...ငါတကယ္ပင္ပန္းေနတာ.."
Jong လည္းသိပါတယ္ေလ..
က်ေတာ့္ဘဝအေျခအေနကို...က်ေတာ့္အေမမ႐ွိလို႔
သာက်ေတာ့္ဒီစကားေျပာရဲတာေလ...
"ၿပီးေရာ...အဲ့တာဆိုလည္း Hyung နားေတာ့..
Hyung ကို အဘိုးေမးရင္ၾကည့္ၿပီးေျပာလိုက္မယ္.."
....
အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ေလးလံေနေသာကိုယ္ခႏၶာကိုယ္ကို ဇိမ္ခံထိုင္ခံုေပၚသို႔ပစ္ၿပီးထိုင္ခ်လိုက္
သည္...
ကိုယ္ခႏၶာေလးလံေနတာမေျပာနဲ႔ စိတ္ေတြအေတြး
ေတြလည္းအဲ့လိုပဲ...
ဂုတ္ေပၚကေနတစ္စံုတစ္ေယာက္ကခြစီးထားသလို
ကိုျဖစ္ေနတာ..ရင္ထဲမွာလည္းေတာ္ေတာ္မေကာင္း
ဒီေန႕တစ္ေန႔လံုးေဆးရံုမွာဆိုေတာ့ေဆးရံုအနံ႔ေတြ
ေၾကာင့္လားမသိ...
"ေဝါ့...ေအာ့..."
သန္႔စင္ခန္းထဲအျမန္ေျပးဝင္ကာေဘစင္ထဲသို႔သာ
ေခါင္းထိုးၿပီးအန္ခ်လို္က္တယ္...
ကိုယ့္ရင္ဖက္ကိုထုကာပ်ိဳ႕တက္လာေသာေလခ်ဥ္
ေတြကိုသက္သာေအာင္လုပ္လိုက္ေသာ္လည္း
ရင္ထဲမွာေတာ္ေတာ္မေကာင္းတာ....
ဘာျဖစ္သြားတာလဲမသိ...
အစာမေၾကျဖစ္တာလား..
မျဖစ္ႏိုင္ဘူး...ဒိီေန႔ငါဘာမွမွမစားဘဲ...
အက်ႌေတြဘာေတြခြၽတ္မေနေတာ့....
ေရပန္းကိုဖြင့္ခ်လိုက္ကာ ေအးျမတဲ့ေရကိုခံစားေနမိတယ္...
ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ကို အဲ့ေရပန္းေအာက္
ထဲဝင္ေနမိတယ္....
က်ေတာ့္အက်င့္တစ္ခုေလ...
စိတ္ညစ္ေနရင္ေရပန္းေအာက္ထဲေနပလိုက္တယ္.
တစ္ကိုယ္လံုးေရစိုေနရင္ ေအးစက္လာတဲ့ကိုယ္ခႏၶာနဲ႔အတူ စိတ္ပါနည္းနည္း႐ွင္းလာတယ္...
...
Chanyeol စိုေနေသာဆံပင္ေတြကိုတဘက္နဲ႔သုတ္ေနကာ Tv လိုင္းတစ္လိုင္းကိုဖြင့္ထားပီး
Sofaေပၚတြင္ထိုင္ေနသည္...
မ်က္လံုးေတြကသာ Tv ဖန္သာျပင္ေပၚေရာက္ေနေသာ္ျငား သူ႔စိတ္ေတြက လႊင့္ေျမာေနေသာတိမ္
တိုက္မ်ားလို႔...
သူ႕စိတ္ေတြကေစၫြန္ရာကား..
Flash back..
"စိတ္ေရာဂါကုဌာနကို..."
Chanyeol မ်က္ေမွာင္ေတြၾကဳတ္မိသြားတယ္..
ေဆးရံုအုပ္ Kim Dongwoo ရဲ႕စကားေၾကာင့္..
"ဗ်ာ...!!
.....သူကစိတ္ေရာဂါမွမဟုတ္ပဲ..."
"စိတ္ေရာဂါနဲ႔ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ေရာဂါတစ္ခုပါပဲ.."
"သူ႔ေရာဂါ ကစိတ္ေရာဂါဆိုေပမယ့္..
အဲ့လိုလုပ္လို႔ေပ်ာက္မယ္...ခင္ဗ်ားအာမခံလိုလား
ပိုဆိုးသြားႏိုင္တာမဟုတ္ဘူးလား...!!"
က်ေတာ္စိတ္ခဏလြတ္သြားတယ္...
ထင္ရတယ္..
ေဆးရံုအုပ္ Kim DongWoo ကိုမ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ကာ အံ့ႀကိတ္ၿပီးေဒါသထြက္ေနတဲ့
အက္ကြဲသံနဲ႔ေအာ္လိုက္မိတယ္..
ေဆးရံုအုပ္က က်ေတာ့္ကိုထူးဆန္းေသာမ်က္လံုး
ေတြနဲ႔ျပန္ၾကည့္ေန၏...
ေဘးနားမွျဖတ္သြားျဖတ္လာလူမ်ားကလည္း
လွမ္းၾကည့္ေန၏...သူႏွင့္ ေဆးရံုအုပ္စကားေျပာေနရာသို႔ ....
Ashi...Park Chanyeol စိတ္ထိန္းစမ္း..!!
တစ္ခါမွစကားကို ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္မေျပာဖူး..
လူႀကီးလူေကာင္းဆိုတာ တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္ရတယ္ဆိုေသာ အေမစကားေၾကာင့္...
အခုစိတ္ကေတာ္ေတာ္လြတ္ထြက္သြားတာ..
႐ူးေနၿပီလားမသိ...
"ဒီမွာဆိုလည္းသူ႔ေရာဂါအတြက္ထိေရာက္ေအာင္
ကုသေပးႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး..."
အဲ့ဒါေၾကာင့္...
စိတ္ေရာဂါကုဌာနကိုပို႔လိုက္မယ္တဲ့လား?
သူ႔ေရာဂါကစိတ္ေရာဂါနဲ့ဆက္ႏြယ္မွန္ေပမယ့္႐ူးေနတာမွမဟုတ္တာ....
"သူ႔ေရာဂါအတြက္လိုအပ္ေနတဲ့ကုသနည္းက
ဒီလိုနည္းေတြမဟုတ္ဘူး..."
အြန္...က်ေတာ္ Park Chanyeol ႐ူးသြားၿပီ..
ဆရာဝန္ကိုဆရာျပန္လုပ္ေနေသာPark Group
ကဒါ႐ိုက္တာဆိုၿပီးနာမည္ႀကီးေတာ့မယ္...
ေနစမ္း....
ဒါေပမယ့္က်ေတာ့္ေျပာတာ အမွန္ေတြပဲ...
ဒီနာတာ႐ွည္အတြင္းေဆာင္မွာထားရင္
ကုသစရိတ္ေတြပိုမ်ားတယ္...
Baekhyunee ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးကမိဘေတြ
လည္းမ႐ွိေတာ့ ကုသစရိတ္ေတြဘာေတြေပးႏိုင္မယ္မထင္...ေဆးရံုကတာဝန္ယူရမွာပဲ...
အဲ့တာေၾကာင့္ပဲ
စိတ္ေရာဂါကုဌာနကိုမ်က္ႏွာလြဲခဲပစ္ပို႔ပစ္ခ်င္ေနတာ....
"သူကမိဘမဲ့မို႔လို႔...ကုသစရိတ္မေပးႏိုင္လို႔လား.."
"သူတကယ္လိုအပ္ေနတာ..ေႏြးေထြးၾကင္နာၿပီး
ေပြ႔ဖက္ေပးမယ့္လက္တစ္စံု..."
"တျခားကုသနည္းေတြကဘာမွထိေရာက္မွာမဟုတ္ဘူး..."
"စိတ္ေရာဂါကုဌာန...အဲ့ဌာနကကုသနည္းေတြကပို
ဆိုးလိမ့္မယ္..."
"အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ Baekhyunne ပဲ..ဒုကၡေရာက္လိမ့္မယ္..."
...
ေဆးရံုအုပ္ Kim DongWoo က်ေတာ္႔ကိုပါးစပ္
အေဟာင္းသားနဲ႔ၾကည့္ေနၿပီးတစ္ခြန္းမွျပန္မေျပာ..
ျပန္မေျပာတာအေၾကာင္းမဟုတ္...
က်ေတာ္ကသူ႔အေျပာကိုမေစာင့္..
က်ေတာ္ခ်ည္းပါးစပ္စစ္ေသနတ္ပစ္သလို
တရစပ္ ေျပာေနတာကိုး...
"က်ေတာ္ျပန္ေတာ့မယ္..ေဆးရံုအုပ္ kim...
သြားလိုက္ပါအံုးမယ္..."
Chanyeol ေဆးရံုအုပ္ကိုအ႐ိုအေသေပးလိုက္ကာ ခ်ာကနဲလွည့္ထြက္လာခဲ့သည္...
ေဆးရံုအုပ္ Kim ၏ စကားကိုေစာင့္မေနပဲ...
Flash back end...
က်ေတာ္စိတ္အရမ္းဆတ္သြားတယ္ထင္တယ္...
တစ္ခါမွအဲ့ေလာက္စိတ္မတိုဖူးဘူး...
ဒီတစ္ခါတကယ္စိတ္လြတ္လက္လြတ္ကိုစိတ္တိုမိသြားတာ...
အခုမ်က္ႏွာေတာ့အနည္းငယ္ပူမိတယ္...
ေဆးရံုဖက္ကတြက္ၾကည့္ရင္ေတာ့လည္း
အခမဲ့ေဆးကုသစရိတ္...
စားေသာက္စရိတ္...ေဆးရံုအခန္းစရိတ္ေတြ...
တြက္ၾကည့္လိုက္ရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမယ္...
တစ္ပတ္ေလာက္ကေတာ့အဆင္ေျပေပမယ့္
ေရ႐ွည္ၾကေတာ့ဘယ္သူကမွအလကားေဆးရံု
ေပၚေခၚတင္ထားမွာမဟုတ္ဘူး...
ဒါေပမယ့္ Tiolet ထဲမွာသူ႔ကိုမ်က္ရည္ေလးေတြ
ဝိုင္းကာၾကည့္ေနေသာေကာင္ေလး...
ကေလးမ်ားႏွင့္အၿပိဳင္ ေဆာ့ကစားေနေသာ
ေကာင္ေလး...
ထိုေကာင္ေလးမ်က္ႏွာကိုျမင္ေယာင္မိတာနဲ႔
က႐ုဏာနာသက္လာမိတယ္...သနားလာမိတယ္..
ေကာင္ေလးကခ်စ္စရာေလးရယ္...
သူ႔မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ သူ႔ခံစားေနတဲ့ေရာဂါကမလိုက္မဖက္....
အဲ့ဒါေၾကာင့္...ထိုေကာင္ေလးကိုပစ္ပစ္ခါခါ
ပစ္ပယ္ခ်င္ေနတဲ့ ေျမာင္ဝူေဆးရံုအုပ္ ကိုလည္း
ေဒါသကထြက္လာ၏...
"အာ...Mola...mola....ရင္ေတြပူလိုက္တာ...
Baby ေလးရယ္.."
Baekhyunne ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးကို Baby ေလးလို႔ေတာင္ နာမည္ေလးေပးမိၿပီ..
တကယ္လည္းအျပစ္ကင္းၿပီး Baby ေလးပဲဟာ.
က်ေတာ္အရမ္းအျဖစ္သည္းေနမိၿပီထင္တယ္...
တစ္ခါပဲဆံုရေသးတယ္....စကားေတာင္တစ္ခါမွမေျပာဖူးတဲ့ဒီေကာင္ေလးအေပၚ
...အသည္းအသန္...အလြန္အၾကဴး...အလြန္အကၽြံ........
က်ေတာ့္စိတ္ေတြ....
အဲ့တာဘာျဖစ္တာလဲ?
မသိဘူး...
မသိဘူး...
.
.
.
.
ထို႔ေနာက္....ထို Sofa ထပ္တြင္ပင္ထိုင္လ်က္ႀကီး
အိပ္ေမာၾကသြားေလသည္...
>>>>>>>>>>>>My Baby Baekhyunne<<<<<<<<<<<<
....
"အဟမ္း...အဟမ္း..."
"အဟြန္း...."
"အဟြတ္...အဟြတ္..."
က်ေတာ့္ Park chanyeol ပါးစပ္ကအသံေပါင္း
မ်ိဳးစံုကိုတမင္လုပ္ေနၿပီးအာရံုစိုက္ခံရေအာင္လုပ္ေနေသာ္လည္း....
အာရံုစိုက္မခံရတဲ့အျပင္....သူ႔ကိုလွည့္ေတာင္မၾကည့္...
က်ေတာ္အခုဘယ္ေရာက္ေနတယ္ထင္လဲ...
..
..
..
ေျမာင္ဝူေဆးရံု....နာတာ႐ွည္အေဆာင္ ၃....
ကေလးအေဆာင္....
Baekhyunee လို႔ေခၚတဲ့ေကာင္ေလး၏ခုတင္
ေပၚတြင္ေဘးတစ္ေစာင္းထိုင္ေန၏...
Baekhyunee ေလးကေတာ့Chanyeol ကိုေက်ာခိုင္းကာ သူ႔အေပါင္းအေဖာ္ေတြနဲ႔ အ႐ုပ္ကေလးမ်ားႏွင့္ေဆာ႔ေနေလသည္......
"Baekhyunee..."
...
"Baekhyunee...ဟိုလူႀကီးကမင္းကိုေခၚေနဒယ္..
မင္း႐ွိလာတာပထမဆံုးဧည့္သည္မလား...မင္း အသိလား.."
ေဘးနားက ကေလးေလးတစ္ေယာက္က Baekhyunne ၏ အနားသို႔ကပ္ကာေျပာ၏...
Baekhynnne ေခါင္းေလးကိုတစ္ခ်က္လွည့္ကာ
Chanyeol ကိုဖ်က္ကနဲၾကည့္ၿပီးျပန္လွည့္သြား၏....
Baekhyunne ကလည္းထိုကေလးနားကိုကပ္ကာ
တိုးတိုးေလးျပန္ေျပာတယ္...
"တိဘူး...ငါနဲ႔သိဘူး..."
"ဒါဆို...မင္းနာမည္ဘိုသိလဲ....ေခ်ာတယ္ေနာ္အဲ့လူႀကီးက..."
"ေခ်ာတယ္..."
Baekhyunne တစ္ေယာက္ ေခ်ာတယ္ဆိုေတာ့
Chanyeol ကိုေသခ်ာတစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္ၿပီး
ျပန္လွည့္သြားျပန္၏...
"ဟုတယ္...ေခ်ာတယ္...အဲ့လူႀကီးက..."
Chanyeol သူ႔ေ႐ွ႕ကေန တိုးတိုးတိုးတိုးနဲ႔
ေျပာေနေသာ ကေလးေလးႏွစ္ေယာက္ကိုျပံဳးၿပီး
ၾကည့္ေနမိတယ္...
သူ႔အေၾကာင္းေျပာေနတာၾကားသားပဲ...
ေခ်ာတယ္...ဆိုလား...
မျဖစ္ေသးပါဘူး...မိတ္ဆက္မွပါ...
"Baekhyunne...."
Chanyeol Baekhyunne ရဲ႕ပခံုးေသးေသးေလးကိုကိုင္လိုက္ျပီးေခၚလိုက္ေတာ့ ကိုယ္လံုးေသးေသးေလးကတစ္ခ်က္တုန္သြားသည္...
"ဟင္...Arr...Arrjushi ကဘယ္သူလဲ..."
ႏႈတ္ခမ္းေလးေထာ္ကာ မဝံ့မရဲ ေမးေနတဲ့
ေကာင္ေလးကအသည္းယားစရာ...
"Hyung နာမည္က Park chanyeol..."
Arjushi ထက္Hyung ဆိုတဲ့အေခၚေလးကပို
ေကာင္းတယ္ေလ...အဲ့တာေၾကာင့္တမင္ Hyung
လို႔သူ႔ကိုယ္သူ နာမ္စားသံုးလိုက္တာ...
"သိဘူး..."
မဝံ့မရဲနဲုျပန္ေျဖျပန္၏...
ဒီကေလး လူကလည္းေၾကာက္တတ္သား...
"Hyung က Baekhyunne နဲ႔မသိတာဟုတ္တယ္..အခုစသိၾကမယ္ေလ..."
သူ႔ကိုေမာ့ၾကည့္ၿပီ...
စူးစမ္းတဲ့မ်က္ဝန္းေလးေတြနဲ႔ၾကည့္ေနျပန္၏...
ကေလးေတြ...သူစိမ္းတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔ရင္
စူးစမ္းၾကည့္သလိုမ်က္လံုးေတြနဲ႔ေလ...
"Uhn...Hyung နဲ႔ကစားမလား...?"
ကေလးဆိုေတာ့...
ကစားတာကိုႀကိဳက္မွာပဲ...
ကစားရင္း တျဖည္းျဖည္းရင္းႏွီးသြားမယ္ထင္မိတယ္...
"ဘာတိုင္းကစားမလဲ..."
"အင္းး...Baekhyunne ကဘယ္လိုကစားခ်င္လို႔လဲ.."
"အင့္..."
Chanyeol ရဲ႕လက္ထဲသို႔ သူ႔လက္ထဲမွကိုင္ထားတဲ့ ကား႐ုပ္ေလးကိုလာေပးတယ္...
"ကားေမာင္းမလား..."
"အြန္း...ဟီး..."
က်ေတာ့္ကိုရယ္ျပေနတဲ့ကေလးေလး...
ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ...
ျဖဴစင္လိုက္တာ...
"ဘူး....ဘူး....ဝွီး....ကားလာေနတယ္...ေဘးဖယ္..
ေဘးဖယ္.."
"ဟီးဟီး..."
Chanyeol ပါးစပ္ကားေမာင္းေနတာကို
Baekhyunne တစ္ေယာက္သေဘာေတြက်ၿပီးရယ္ေန၏....
"ဗူး...ဖယ္ေနာ္..မဖယ္ရင္...တိုက္မိကုန္မယ္.."
Baekhyunne တစ္ေယာက္ရယ္ေနရာမွရပ္သြား
ကာ မ်က္ႏွာေလးညိွဳးက်သြားသည္...
"ဟင့္....Appa...."
ရယ္ေနရာမွရုတ္တရတ္ရပ္သြားကာမ်က္လံုးမ်ား
မ်က္ရည္မ်ားပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်လာတာေၾကာင့္ Chanyeol တစ္ေယာက္ပ်ာသြား၏..
"Baekhyunne...Wae..ဘာျဖစ္လို႔လဲ..."
"Omma..ေၾကာက္တယ္...ဟင့္..."
ေအာ္ငိုရင္းChanyeol ရဲ႕ရင္ခြင္ထဲသို႔ အတင္း တိုးဝင္လာသည္...
ကေလးေလး...
ဘာေၾကာင့္ငိုေနမွန္းမသိေပမယ့္...
သူ႔ရင္ခြင္ထဲတိုးလာတဲ့ ေကာင္ေလးကိုတင္းတင္း
က်ပ္က်ပ္ျပန္လည္ဖက္ထားေပးထားၿပီး
ေက်ာကုန္းေသးေသးေလးကိုပြတ္ေပးေနမိၿပီး
ေခ်ာ့ေပးေနမိသည္....
သူ႔ႏွာတံေလးကိုလည္း Baekhyunneရဲ႕ဆံႏြယ္ေလးေတြထဲနစ္ထားၿပီးနမ္း႐ွံုေနမိသည္...
Chanyeol....
သူ႔ကိုယ္သူမသိလိုက္တာက
Baekhyunne ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးနဲ႔ထပ္တူ...
သူ႔မ်က္ဝန္းစပ္ နားေလးမွမ်က္ရည္ေလးတစ္ေပါက္က်သြားတယ္ဆိုတာကို.....
××××××My Baby Baekhyunne ×××××××
T.B.C
တစ္ေန႔တစ္ပုဒ္အလွည့္က်ဒိတ္သြားမည္...
ေက်နပ္က်လား?
Tmr
I am not I နဲ႔ Side effect ဒိတ္ေပးမယ္ေနာ္...