I See It In Your Eyes ~ (N.H)

1.

P.o.v Maddy

Eindelijk vakantie denk ik bij mezelf. Ik roep nog een doei en loop de deur uit, opzoek naar mijn auto. Vier weken lang hoef ik helemaal niks meer te doen, niks nopa nada. Ik ga mooi op het strand liggen en je ziet mij verder ook niet meer bewegen. Hoewel ik moet natuurlijk ook weer terug zien te komen naar mijn hotelkamer, want ik ga dus niet op dat strand slapen. Maar dan heb ik wel de beste plek.  

Nadat ik bijna de verkeerde auto in wou stappen, vind ik de mijne en plof neer op de stoel. Na zes uur lang gewerkt te hebben ben ik wel kapot. Gelukkig heb ik nu wel eindelijk mijn doel gehaald.

Ik ben al een paar maand bezig met het sparen voor een vakantie naar Ibiza. Vorig jaar had ik bijna niet gespaard net zoals Audrey en waren we geëindigd op een bejaardencamping in Nederland. En helaas hadden hun niet helemaal hetzelfde energie level. Hoewel jeu-de-boules wel erg leuk was hoor.

Dit jaar ga ik wel alleen, want Auds gaat met Harry op vakantie naar weet-ik-veel-waar. Ze had nog wel aangeboden om met mij mee te gaan, maar volgens mij wou ze graag met Harry even alleen zijn. Want ja Harry blijft ook Harry Styles.

Het is eigenlijk best wel raar dat mijn beste vriendin met een superster date. Waar ik ook nog eens fan van ben. Maar life is full of surprises. Het is soms wel lastig om mijn fankant te onderdrukken, maar ik begin er wel gewend aan te raken. Ze zijn tenslotte wel echt geweldig samen. Serieus probeer maar eens 30 seconds tegen hun te spelen, onmogelijk.

"En dan nu Little things van One Direction!"

Er komt gelijk een glimlach op mijn gezicht als ik Niall's stem hoor. Het is waarschijnlijk hoe elk meisje of jongen zich voelt als ze dit liedje horen. Als of hij dit voor mij zingt. Wat natuurlijk iedereens grootste droom is. Of nou in ieder geval mijn droom.

Er komt een korte waas van geluk naar boven als ik aan die keer in Amsterdam denk. Ik had eerlijk gezegd wel het gevoel dat er een klik was, maar Auds had mij nodig. Sommige dingen zijn gewoon niet voorbestemd.

Ik bijt op mijn lip en hoor dat het volgende liedje er al weer op is. Zo erg kan het niet zijn om hem nooit meer te zien. Wat maakt het uit. Het was echt geweldig om naar het concert te gaan. Dat is nu een paar maanden geleden en mijn fankant is wel iets minder. Vroeger werd ik wakker met hun muziek en ging er ook weer mee slapen. Nu daarentegen beluister ik het veel minder. Begrijp mij niet verkeerd ik zou nog steeds gillen als ik ze zie, behalve Harry dan die zie ik nu te vaak daarvoor. Maar ik gil wel iets zachter. Wat dan weer goed is voor het gehoor van de mensen om mij heen.

Als ik eenmaal thuis ben, douche ik en doe mijn pyjama aan. Ik loop naar beneden en zoek een film uit. Ik hou echt van rom-coms dus mijn hele Netflix pagina staat er vol mee. Op dit moment heb ik daar echt geen zin in. Ik heb al zo lang geen relatie meer gehad. Dat ik het eigenlijk wel begin te missen.
Normaal heb ik nooit echt problemen met jongens maar de laatste tijd heb ik het zo druk gehad. Maar als je dan in een leeg huis thuiskomt is 't best wel...  Eenzaam.

Ik kijk wel gewoon friends voor de honderdste keer. Misschien word ik daar vrolijker van. Er is verder geen reden om zielig te doen, ik heb tenslotte eindelijk vakantie.

-

-

-

-
Eerste deel :)