Drown Into You

Prologue

SOMEONE P.O.V:

"Are you insane Threa?? Anong pumasok sa isip mo at you decided to stop swimming"—sermon sakin ni mommy ng malaman niya ang naging desisyon ko.

"I just want too mom and beside dad and you were always saying that to me because after all I'm just always a second in rank in every swimming competition "—sagot ko kay mommy na ikinagalit niya at kelan pa sila ni dad naging mabait sakin.

*Pak*(sampal ni mommy sakin. As always naman eh kaya sanay na ako)

"Bullshit Threa Mae, just because of that!! Yeah we're always saying you to stop because your always a loser. You never been the first, especially sa World swimming competition na palagi ka nalang second kaya ka hindi nakilala at sumikat "—sumbat naman ni dad sakin na kakapasok lang dito sa kwarto ko.

"Okay! Fine ako na ang black sheep sa pamilya natin, okay naba sa inyo yun!! "—sabi ko naman sa kanila at lalabas na sana ako ng hilahin ni mommy bigla ang buhok ko

"Mom that hurts "—sigaw ko habang namimilipit sa sakit kaya naman binitawan niya rin ang buhok ko

"Arghh alam mo bang sising-sisi kami ng dad mo kung bakit nagkaroon pa kami ng anak na gaya mo "—nanggagalaiting sabi ni mommy sakin na tuluyang nagwasak sa puso ko kaya bago pa ako nila makitang umiiyak ay tumakbo na ako at binitbit ang mga maleta ko patungong pintuan

"Kung kayo sising-sisi na naging anak niyo ako pwes ako rin naman,  sising-sisi na naging magulang ko kayo. Mga wla kayong kwenta"—sigaw ko sa kanilang dalawa at lumabas na ng tuluyan and nagpunta ako sa garahe at kinuha ang kotse ko at nagmaneho patungong airport.

Pupunta nalang siguro ako kay lola don sa pinas para matakasan ang pesteng buhay ko dito sa Korea.

Ako nga pala si Threa Mae Park, half pinay at half Korean at swimmer ako na palaging 2nd rank sa world swimming competition at kilala rin naman ako pero kunti lang sila, especially my 9 brothers whose my number one fans and l don't know kung may nakakikilala sakin sa ibang bansa. At nga pala 10 kaming magkakapatid at ako lang ang babae at bunso.

At sabi ng iba pag bunso at only girl ay ang pinakamahal ng magulang pwes ako hindi. Katunayan nga niyan palagi nalang akong mali pagdating sakanila at isa pa don palagi nalang akong sinasaktan ni mom and dad since nalaman nilang may babae pala silang anak.

Pero hindi naman naging miserable ang buhay ko dahil sakanila. Its because of my 9 brothers na napaka protective sakin at kapag nandyan sila hindi ako kayang saktan ni mom at dad.

At sa ngayon dahil wala ang mga kuya ko wala sila para protektahan ako and its been a month ng wala sila. And l don't know where they are.

Siguro hindi nangyari sakin lahat ng toh kung nandon sila sa tabi ko ng......... Arrggghhh erase. erase. Kalimutan mo na yun Threa at pati narin ang pagsi–swimming na nagpapaalala ng lahat ng yun. *Sniff* arrggghhh sabing wag kang umiyak Threa eh *sniff* *sniff*..... Ano ba yan ang hina ko talaga kahit kailan.

Inihinto ko muna sa tabi ang kotse ko at saka ko ibinuhos lahat ng sakit na nararamdaman ko ngayon at lahat ng pandidiring nararamdaman ko sa sarili ko and because of that naalala ko nanaman ang pangyayaring matagal ko ng gustong kalimutan.

At bago ko pa masira ang manebela ng kotse ko at bago pa ako malate sa flight ko papuntang pilipinas ay nagmaneho na ako at itinigil ang kadramahan ko.

I'll start a new life in the philippines at kalilimutan ko na ang lahat ng pangyayari dito sa korea including my life as a swimmer.