Love has no meaing more

No hope left

De eerste keer dat ik je zag was ik al geïnteresseerd . Ook al kon ik je gezicht niet zien maar voelde ik toch de energie die jij mij al gaf. Het duurde mij heel lang om in contact met je te komen. Maanden en maanden heb ik gewacht om een goede band met je op te bouwen. Na alle drama die er toch naar boven kwam bleef ik altijd geïnteresseerd in je. Het maakte mij niet uit wie je was of wat je deed. Ik bleef die krachtige energie voelen. Plotseling snapte ik welke energie jij mij gaf. Het was echte liefde iets waar ik het gevoel van had dat ik het nooit meer kon voelen. Ik heb het 6 maanden voor jou verzwegen. Ik kon mij niet meer normaal bij je gedragen. Mijn hart blijf maar kloppen. Ik hoefde je maar 1 keer te zien of te voelen en mijn hart reageerde er al op. Alsof er een alarm af ging elke keer dat jij in mijn buurt was. Het voelde echt zo echt. Ik had hoop na zo lang weer eens ergens hoop in. Toch ging het helemaal mis in mijn hoofd. Je naam gaf mij zoveel gedachtes en gevoelens en altijd was het anders. Niet alles was anders één gevoel bleef hetzelfde en dat was de liefde die ik voor je had. Ik heb gehuild om je. Om het feit dat jij niet voelde wat ik voelde. Blijkbaar dacht ik dat want, een paar weken terug zei jij mij dat je toch hetzelfde voelde. Ik kon het niet geloven maar het was zo. Je vond mij leuk. Het was een droom die uit kwam. Na al die nachten dat ik in mijn bed ging huilen omdat ik geen kans bij je maakte. Na het geen hoop hebben in iets meer. Na het huilen en het boos zijn maar nog steeds de sterke liefde voelen. Het moment dat jij mij vertelde dat je mij leuk vond krijg ik weer hoop in alles. Na een paar seconde was die hoop alweer weer weg. Je vertelde mij dat je er niets mee zou doen en niet op je gevoel af zou gaan en dat er toch niets zou gebeuren. Hoe wist je dat zo zeker ? Wat als ik je op dat moment had gekust zou je er dan wel hoop op hebben of niet. Of kwam het omdat ik het was. Ik ben anders dat weet ik wel ik maar verschil ik zo erg van al die andere die je leuk vindt/vond. Ik wist niet dat je hoop zo snel stuk kon gaan bij mensen. Als gewoonlijk huilde ik die dag weer eens na best een lange tijd. Ik was er al gewend aan dus na een gegeven moment stond ik op en was ik er klaar mee. Ik accepteerde je woorden en ik ging verder. Het deed mij wel pijn maar zo is het leven. Liefde kan pijn doen maar nog steeds is onze band niet verandert. Daar ben ik wel blij mee want, het duurde te lang om die band op te bouwen en het zou pijn doen als die ook door vier worden verpest zouden worden.