Ayaz

Başlangıç

Nasıl oldu da ben bu cehenneme düştüm? Tek istediğim bir Emine Bulut daha olmamasıydı. Bu ülke de adalet gerçekten yokmuş, bundan artık  eminim. Keşke o gün evden hiç çıkmasaydım...

Olay günü ...
“Ayaz, uyansana kızım saat kaç oldu?! Bakkala gidip ekmek al hadi! Ayaz kime diyorum ya !” Sabah sabah halamın iğneleyici sesiyle uyanmak günümün geri kalanının da berbat geçeceğinin habercisiydi. Hafta da sadece bir gün normalden 2 saat geç uyanma hakkım vardı onu da bakkala gitmek için kullanıyordum.
“ Tamam hala.” Diyebildim anca. Daha fazla laf işitmemek için hızlıca kalktım. Bakkal apartmanın karşısında olduğu için pijamalarla saçımı taramadan gidecektim. Sadece yüzümü yıkadım ve cüzdanımı alıp koştum.  Ekmeği alıp eve tekrar geldim. Saat daha 7 işe gitmeme 2 saat var. Hızlıca kahvaltımı edip halamın değimi ile ‘ zıkkımlanıp’ iş için hazırlandım. Pazar günüydü tüm dünya uyurken ben çalışmaya gidiyordum. Böyle olacağını bilseydim Halamın laflarına katlanıp evde kalırdım. Şu an ki durumum halam ve eniştem ve ‘ errrrkek’ kuzenim den bile kötüydü.

Karşıdan karşıya geçiyordum. Kulağımda kulaklık vardı ama bir ses duydum ve çıkardım. Doğruydu, benden 70 metre geri de, bir anne ve bir küçük  kız vardı. Karşılarında  da eli silahlı bir adam. Adamın sırtı bana dönüktü. Anne adama yapma diye yalvarıyor küçük kız korkudan çığlık atıyordu. O an hiç bir şey düşünmedim. Koştum...var gücümle adamın sırtına atlayıp onu yere devirdim. Etrafımızda bunları gören bir sütü insan olsa daha kimse müdahale etmedi. Babam sağken beni kickboks kulübüne yazdırmıştı. Rahmetli olana kadar da yani 2 yıl  devam etmiştim. Bu yüzden adam iri ve güçlü olsada bir şekilde hakkından gelmeye çalıştım. Tek derdim o silahı onun elinden alıp uzaklaştırmaktı. Ne olduğunu anlamadım silah patladı... Uzaktan siren sesleri geliyordu, başım dönüyordu zar zor başımı kaldırıp baktığım da küçük kızı gördüm annesine sarılmış ağlıyordu.

Vurulan ben değilim. Ama hayatı kararan ben oldum. Beni aldılar hemen mahkeme adliye derken şu an bu lanet ceza evine geldim. Mahkeme süreci 5 ay sonraya ertelendi.  Avukatım adamın hayatta olduğunu ama kurşun sinirlerine isabet ettiği için felç olduğunu söyledi. Hiç üzülmedim ona beter olsun ama keşke benim elimden olmasaydı. Çocuk ve annesi de iyimişler. Ikisi de psikolojik destek alıyorlarmış. Beni ziyarete gelmek istiyorlarmış.

Kısaca hayatının baharında kara kışı yaşayan biriyim ben. Ayazım ben. Bu da benim hikayem ...

Merhaba. Öncelikle şunu söyleyim homofobikler hiç devam etmesin ve burada bıraksınlar okumayı . Daha ben yazar falan değilim. Bir rüya gördüm ve neden bunu yazmayım dedim.
Elimden geldiğince devam ettirmeye çalışacağım. Mantıksız ya da saçma gelebilir çünkü mantıksız ve saçma gelecek şeyler yazacağım. Neyse ayol yolculuğumuz başlıyor buraya kadar okuduysan sen dünyanın en tatlı insanısın :)

Not: Bu bölüm #Eminebulut ve #Kadirseker e ithaf edilmiştir.