12:51 [SLOW UPDATE]

Chapter 1

Pangatlong araw na akong  umiiyak I feel empty, diko alam kung mauubos naba yung luha ko sa sobrang  sakit. Bakit parang ako yung nawalan eh siya naman yung nagloko. Stupid self.

Di ako dapat nagmumukmok ng ganito ginawa ko yung tama na alam kong ikakabuti ko at ikakabuti niya.

Pero masakit talaga minahal ko yung tao buong buhay ko sa kanya lang umiikot.

I'm in pain,worthless, and tired of everything.

And is because of that fucking guy.

He said he never leave me. He will stay with me. But heck he left me hanging.

Nagmahal siyang ng iba kahit kami pa.

Great. That's great Ha Ha Ha.

Three days ago we broke up.

"Bakit mo ginawa?  Bakit moko sinaktan ng ganito? Kelan mopa ako niloloko?" Dahan-dahan ko syang tinanung dahil dahan-dahan na ring ako nasasaktan.

"Maxie...." Isang tawag nya palang sa pangalan ko nasasaktan na ako. Isipin kopalang na may ibang pangalan syang tinatawag nasasaktan na ako. Ganto  ba talaga! 

"So....so...s-sorry Maxie"  tuluyan ng tumulo ang luha ko.

"BAKIT KA NAGMAHAL NG IBA? ALAM KO SA SARILI KO NA WALA AKONG PAGKUKULANG BILANG GIRLFRIEND MO!PERO BAKIT?  BAKIT?" Dikona napigilan ang sarili kong  sumigaw. Pinagtitinginan na kami ng nga tao dito and I don't care.

"Diko kelangan ng sorry mo!kelangan ko ng paliwanag mo Josiah! PALIWANAG HINDI SORRY!"

"Maxie I'm sorry nagising na lang ako isang araw sya na yung mahal ko" lintek sana di kanalang nagising.

" I-i fall out of l-love to y-you . I'm sorry Maxie pero mas  mahal ko sya. I'm sorry. "  Yumuko sya matapos nyang sabihin yun.

Memories na lang ang panghahawakan ko dahil alam Kong wala ng babalikan. Dumaan lang sya sa buhay ko.

My blessings turns into lesson.

Lesson that brings memories.

Memories that make me stronger.

Stronger to the  next chapter of my story