Prologue

12 0 0
                                        



"Siya pala gusto mo bakit nagbigay ka pa ng motibo saakin?" halo-halong emosyon ang nararamdaman ko ngayon habang naghihintay ng paliwanag niya


"Ara," nakikita kong nahihirapan siya kung ano ang dapat niyang i-sagot. Sinubukan kong hintayin ang kanyang sagot pero nararamdaman kong malapit nang bumuhos ang luha ko kaya kailangan ko nang umaalis kaagad


"Josh kalimutan nalang natin lahat ng pinagsamahan natin, let's just be strangers again." Alam kong mahirap 'to para saakin pero kakayin ko. Ayokong sisihin sarili ko araw-araw kung bakit tinuloy ko padin siyang gustuhin kahit alam kong masasaktan lang din ako sa huli.


"Ara, pls" he pursed his lips at tumingin ng diretso saakin


Kukunin niya na dapat ang kamay ko ng bigla akong tumakbo palayo sakanya with my eyes covered in tears.







Hi !

Please bare with me kung may mga maling punctuations. Aayusin ko nalang after ko i-reupdate

Thanks for understanding !

Enjoy reading  x

Do feelings change?Tempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang