Recess na namin ngayun, at umuulan nag rereklamu ang mga kaklase kung walng payong, buti nalang may baon ako
maya maya nag salita yung katabi kong si Enzo crush ko, "may payong ka diba pwedeng sumabay?"
Ang alam ko crush din ako neto pinakalat nya sa nga kaklse ko, tas tinutuksu kame pate si maam nakikitukso kaya pinatabe kame
Araw araw akung inaaway ni Enzo, masyadong papansin ngayon lang ata bumaet kase may kaylangan, kahit grade 2 palang kame alam ko yung mga moves moves nayan
"oo ba" kinuha kuna ang payong ko na nakasabet sa bintana at binuklad ito hinintay ko si Enzo na lumapet saken tinutuksu panga kame ng kakalase namen,
Nag simula na kame lumakad bumabaha panga eh kaya tawa kame nang tawa hindi kuna pinansen ang boots kung bumibigat dahil sa ulan ang importante saken ay si crush na gaano kalapet saken pareho kase namen hinahawakan ang payong
Nung nakarating na kame sa canteen humiwalay kame para bumili, noon kulang naalala na wala akong pera dahil may baon ako
Chineck ko ang bulsa nang palda ku kung sakaleng may pera ako, nang may nahawakan akong barya sa bulsa ko nabuhayan ako nang loob napawi rin nang tiningnan ko, piso
Hinanap ko si Enzo, nakita ko syang pumupili na ng bilhin , bumili narin aku kung anung mabibili ko sa piso
Sinadya ko talagang pumwesto sa bandang layo nya at nag sisimulang umarteng pumili nang pagkain
Sa huli binili ku ang puto na may chees tag piso iyon, hindi ko na pinansen ang nagtatakang mukha nang tindera,
Nakita kong hinihintay naku ni Enzo, nang magtama ang aming mata ngumiti sya, ngumiti rin ako ang gwapo talga
Nag simula kme pumunta sa room na nagtatwanan dahil sa lakas nang ulan, bat kase ang lapit lang nang room namen ayan tuloy mabilis lang na narating namin ang room, nag thank rin sya saken
Nang uwian na niligpit ko ang mga gamit ko para umuwi nag paalam na kami sa teacher ang iba kong kaibigan nag paalam din saken
Nagsimula nakung mag lakad, kada hakbang ko bumibigat ang boots kong suot tinignan ko ito bumubuka na, hinihiling ko na sana umabot pa ito hangang makauwi
Kaso ayaw yatang mag cooperate nitong boots ko at humiwalay na ang ibabang bahagi nito
Tumingin ako sa likod ko kung may nakapansin ba mabuti nalang wala kaya pasimple ko sinipa patagilid at nag simulang mag lakad nang hindi kinukulo nag tuhod ko nagmumukha tuloy akong tuod neto
May medyas panaman akong suot, hindi naman siguro halata, kung titignan may soot panaman akong boots, nang narating kuna ang gate sinandal ko ang likod ko na parang siga sa dingding
Habang hinihintay ko ang kapatid ko nakita ko si Enzo na nag hihintay rin ang kanyang papa nya, nginitian nya ko, nginitian ko rin sya na parang hindi ko sya sinisisi sa problema ko
"Aren" narinig kong tawag nang kapatid kong si Leana "ang tagal mo tara na" sabi ko tas nag simula na kaming mag lakad, deretso lang ang tingin ko daan nahihiya akong tumingin kay Enzo, na conscious kasi ako sa lakad ko
Humanap kami nang kakilala nameng masasakyan na trycicle, nang umupo na kame sinabi ko sa kapatid ko ang nangyari sa boots ko "hala patay ka kay mama papagalitan ka non" natakot naman ako kaya bumalik ako mabuti umuwi na si Enzo
Binalikan ko kung nasaan yung pang ibaang parte nang boots ko at pasimpleng kinuha yun wala naman kaseng masyadong tao don, bumalik naku sa trycicle "Manong Ken larga na po"
Ipapadikit kunalang kay papa nang shoe glue itong boots ko
