Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
"Sen gitmiş olsan bile, seni tutmak için burada olacağım."
Keyifli okumalar...
...
Sonbaharın son akşamlarının birinde kendinden emin, istediğini almayı kendine hedef bilmiş bir bilim adamı, devasa laboratuvarının kendine ayrılan geniş gözlem odasında moralinin bozuk olduğu ortada hastanedeki deneklerini izliyordu.
Kimi denek harap olmuş, kimi kendinden kopmuş, kimi ise umudunu tamamen kaybetmiş durumdaydı. Bazıları da vardı ki bir gün olsun umudunu kaybetmiyor, bu beyaz ve dezenfektan kokan hastane 'hücrelerinden' çıkacakları günü düşlüyorlardı.
Bilim adamı onlara acıyordu. Biliyordu, istediğini almak için elinden geleni yapacağını, kimseye acımayacağını, en ufak riskten dahi kaçınacağını biliyordu. Öyle de yapıyordu. Ama en önemlisi: hastane kapısından bir kez giren hiçbir deneğin hastaneyi canlı terk edemeyeceğini biliyordu. Bu yüzden deneklere acıyordu. Hastaların her birine yukarıdan bakıyordu. Birer besi hayvanı gibi kullanmaktan çekinmiyor, hiçbirini insan olarak görmüyordu.
Öyle ki bir denek vardı. Bu denek bilim adamının gözünde daha başkaydı. O bir besi hayvanından çok bir sorundu. Halledilmesi mümkün olmayan, ortadan kaldırılması gereken bir sorun. Ancak kolay değildi. O denek hastaneye girdiği günden beri hiçbir şey düzgün değildi.
Bilim adamı onu yok etmesi gerektiğini biliyordu ama başaramıyordu. Sandığından güçlü ve yaşama tutunan bir zorluktu. Bu zorluk, bilim adamının yüzünü güldürmüştü. Oturduğu dönen sandalyeden kalkıp elini masaya vurmasına sebep olmuştu.
"Yine mi o denek, doktor?"
Odaya habersiz giren asistanı doktoru sinirli anında yakalamıştı ama korkmuyordu. Doktor asistanına karşı her zaman sabırlı ve nazik davranırdı. Onunla uzun zamandır tanışıyorlardı. Eski, masum doktorluk günlerinden kalma bir arkadaşlıktı onlarınki. Hatta bu yüzden bu şekilde hitap ederdi zekasına hayranlık duyduğu arkadaşına.
"Evet." dedi doktor. "Bu sefer de alamadım canını."
Yüzü düştü asistanın, endişeliydi. Bu sorunun bir an önce bitmesini ve doktorun artık rahat etmesini istiyordu. İşler yolunda gittiğinde doktor her zaman daha sakin uyanır ve işlerini sağlam kafayla yapardı. Böylece işler erken biter, asistanıyla ilgilenmeye zaman ayırırdı. Ancak doktora zorluk çıkaran bu denek yüzünden bir süredir zaman geçiremiyorlardı.
Doktor gülümsedi. Acı içindeki eli masaya dayalıyken en sevdiği deneğini seyretmeye devam etti.
Asistan daha da endişelenmişti. Doktorun pes etmeyeceğini biliyordu ama canının sıkıldığı açıkça ortadaydı. Yine de neden gülümsediğine anlam verememişti.
"Biraz zaman aldı belki ancak onu bu şekilde öldürmenin mümkün olmadığını anladım artık."
"Peki ne yapacaksınız?"
"Başka bir yol deneyeceğim. Güvenli olmayan bir yol olacak belki. Belki güç bulacak, belki işler en kötü senaryoya göre yazılacak ama artık zorundayım. Belki de onca zaman sonra ilk kez yeniden büyük bir risk alacağım."
Asistanı doktorun yanına geldi ve gözlerindeki endişeyi görmesine izin verdi. Merak ediyordu planını ve güveniyordu arkadaşına ama riskleri sevmezdi. Risk almanın her zaman her şeyi mahvedeceğine inanırdı.
"Ona bir arkadaş vereceğim."
Asistanı doktorun gözlerindeki ışığı gördü. Bu bakışı tanırdı, kararlılığını hissedebilirdi. Ancak doktorun bu seferki planı asistanını hiç memnun etmeyecekti.
...
Gelecek Bölüm: Fresh Meat
Bir kurgumda daha beni karşıladığınız için teşekkür ederim. :,)
Diğer bölümde karakterlerin kim olduklarını öğreneceksiniz. Bu bölüm sadece giriş amaçlı.
-Eri
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
