Sana'y Ako, Ako na Lang

SAANL 19-2: Second Date

All Rights Reserved ® Kwentongsulatpinoy Stories 2014

SAANL official Video Slideshow is on the side..

"Saikha's POV"

     "Di pa to natatapos dito." bulong sa akin ni Zenon kaya bumitaw ako sa pagkakayakap sa kanya. Tinignan ko lang siya.

     He gave me a quick smile and turned to Aiden. Nakita ko kung paano namula ang mukha niya, kanina pa yan, pero ngayon ko lang napansin na ang sarap niyang kurutin sa sobrang kakyutan sa ganito kalapit na distansiya.

"Aiden, pwede ko bang hiramin muna itong si Saikha? Hatid ko na lang siya mamaya sa inyo." paalam niya kay kuya.

"Huh? Bakit?" tanong ko.

"Hehe.. basta!" sagot ni Zenon sa akin.

”Oo naman, pwedeng-pwede." sagot ni kuya Aiden. "O sya, mauna na ako. Ingat ka diyan kay Saikha, Zenon."

"Baliw!" sabi ko.

"Bye!" sagot ni kuya sa akin.

"Don't you dare eat those pizza! Yari ka sa akin pag-uwi ko mamaya at ubos na yan!" banta ko, lumingon lang siya at dinilaan ako, dinilaan ko rin siya.

Humarap na ulit ako kay Zenon na parang hindi komortable sa suot niya. Nakatingin lang sa malayo nakakunot ang noo. Kagat-kagat ang labi at halatang hindi mapakali. Bakit kaya..?

"O, ano na?" tanong ko.

"Lika, sumama ka sa akin." sagot niya.

"Okay."

    Naglakad na kami paalis dun, nakakailang na rin kasi eh. Dahil sa mga taong nakatingin sa amin at ang mga ekspresyon nila. Although wala akong pakialam, si Zenon kaya tong kasama ko. Pero wierd lang talaga sa pakiramdam ang pagtinginan ng mga tao.

     And because of that ay nilantakan ko na lang ang hawak kong pizza. Isusubo ko pa lang yung pangalawa nung biglang hawakan ni Zenon ang kamay ko at ibaba ulit, dahilan para mapalayo yung pizza sa nakanganga kong bibig. Para hindi mabitin, hinabol ko yun kaya napayuko ako.

"Wag ka munang kumain." sabi niya.

"Bakit naman?" tanong ko.

"Basta." sagot niya ulit.

"Kanina ka pa basta ng basta. Para kang ewan." asar kong sagot.

     Tumahimik lang siya. Patuloy lang kami sa paglalakad ako naman nakikipagtitigan sa mga pizza ko na nagmamakaawa na sa aking kainin ko na sila. Naawa naman ako sa kanila, hindi ko muna sila dapat kainin tulad ng sabi ni Zenon.

      Lalo akong nagutom nung nag amoy masarap na pagkain ang paligid namin. Medyo nag dim ang ilaw kaya nag taka ako. Tinigil ko na ang pakikipag titigan sa mga pizza ko nung huminto kami sa pag lalakad. Tinignan ko ang paligid, nasa tapat kami ng isang restaurant.

"Zen!" sambit ko sa pangalan niya.

"Tara na." sabi niya sa akin.

Hindi ko alam ang sasabihin ko. Well, obvious naman na date ito, pero para isunod sa napakaraming pizza, masyado na tong marami. Sana lagi na lang akong nagagalit sa kanya para aamuin niya ako at ililibre ng pizza at sa gantong restaurant. Kaya lang, alam ko rin sa sarili ko na hindi ko kayang magalit sa kanya nang sobra at matagal.

"Ayos ka lang ba?" tanong niya.

"Sa tingin ko." sagot ko. Umupo kami sa isang pang apatan na table, mag kaharap kaming dalawa. Bakit ganun? Parang mas gumanda ang mata niya ngayon at yung mga tingin niya, kakaiba.