SIMULA

50 14 16
                                        

First year college i choose a course that i want. Nung una hindi pumayag ang aking mga magulang dahil sa naging desisyon ko. I chose a course BS Criminology. Ang mga magulang ko ay taliwas sa napili ko, because they like business.

"No daddy! That's what i want. Ako ang magaaral kaya wala kayong karapatang pagbawalan ang desisyon na gusto ko. I know, kayo ang magpapaaral, mahihirapan kayo pero mas mahihirapan ako sa gusto nyong kurso. I want to be a Law Inforcement someday."

"But-"

Hinawakan ni Mommy ang kanyang braso kaya napatigil sya sa pagkontra sakin. I'm spoiled, because of my mother and father who gave me that i want. Pero sa panahong ito hindi nila gusto ang gusto ko. How unfair, para lang rin naman etong isang bagay na pang matagalan na dadalhin ko hanggang sa kamatayan pero bakit hindi nila maintindahan?

"Where worried anak, gusto lang naming mapangalagaan ka. Delikado ang gusto mong pasukin. May posibilidad na maaga kang mawala samin."

Imiling iling ako dahil sa narinig. Sa lahat ng bagay may plano. Kung maaga kang kukunin talagang ganun. Lahat ng ito ay hiram lang. Walang hangganan, so bakit di mo pa lubusin?  Habang nabubuhay ka sulitin mo na, gawin mo na lahat ng gusto mong gawin kahit madaming bumabawal.

"Bakit mommy? Sa business din naman ah delikado. Anong tingin mo sa mga kalaban nyo? Na once na napuno sila, nainsecure walang posibilidad na itumba kayo nila. At least sa gusto ko kapag namatay ako may maiiwan akong alala ala na hindi nila makakalimutan. Yong gusto nyo? Once na nabigyan kayo mg hustisya wala na. Lilipas nalang agad."

Hindi ko na hinintay ang mga kontra nila at dali daling tumakbo sa kwarto. Gusto kong mapag-isa. This is the first time na nasagot ko sila. Parehas ko silang mahal, at alam nila yon. Pero once na hindi nila ibinigay ang gusto baka mas masahol pa sa ginawa ko kanina ang magagawa ko.

Kasalanan din nila. Sila yung dahilan kung bakit ako naging spoiled. I'm only child, kaya lahat mg luho nasakin na. My parents are same successful in business industry. Pinag-aagawan sila ng mga company dahil magaling silang magpalago.

Meron kaming sariling kompanya na maraming gustong bumili ng mga stacks. Pero dahil nga matatalino at magagaling sila, kinukuha nila ang mga karapatdapat at hindi nagtataksil, loyal for short.

Pero dahil nga ako ang nag-iisang anak, wala silang ibang magiging tagapag mana. Kaya gusto nila kong mag business para sa future ng kompanya. Hindi lang dahil sa kompanya kaya nila akong gusto pagkuhanin ng business. My daddy side is puro graduate ng business, sadyang ako lang talaga ang taliwas.

I took my phone on my side table and dialed my friend phone number. Nakadapa ako ngayon, gustong umiyak pero walang lumalabas na luha. Siguro'y naubos na dahil sa paulit ulit na pag tatalo namin nina mommy at daddy tungkol sa kursong gusto ko.

Makailang ring bago nya sagutin.

"Hello."

"Hello, nasan ka?"

"Uhhh! Damn you Araba! Nakakabigla yang boses mo. Paki babaan nga at talaga nakakatakot. Dinaig mo pa ang boses ng mga fafa, gosh." He said.

Yes, lalaki sya, or should I say bakla. He's my best friend when i was high school at naging magkaklase. Pero ngayong college hindi na. I don't know what course he choose. Basta ang alam ko hindi sya papayag sa kursong criminology kahit na halos lahat ng lalaki at kadalasan mapababae din sa kanilang angkan ay puro pagpupulis ang gusto at sundalo pa ang iba.

Identity Revealed By LoveStories to obsess over. Discover now